Αϊ σιχτίρ

Από τότε που ’φτιαξε ο θεός την πλάση
ένα πράγμα μου ’φταιξε, μου ’φταιξε, μου ’φταιξε
Ο φτωχός ο άνθρωπος, τι είχε να περάσει
που, πανάθεμα το μήλο και την Εύα την μπιρμπίλω
του παράδεισου το τζάμπα μια για πάντα είχε χάσει
Κι όπως έχει η βδομάδα τα μερόνυχτα εφτά
η ζωή μας η ρημάδα δεν φτουράει χωρίς λεφτά

Τα λεφτά, τα λεφτά, ποιος τ’ ανακάλυψε
Τα λεφτά, τα λεφτά, την πορτοφόλα
Τα λεφτά, τα λεφτά, και μας παράλειψε
Τι παθαίνει ο άνθρωπος με του παρά τη φόλα

Τα λεφτά, τα λεφτά, τα εκατομμύρια
Τα λεφτά, τα μπερντέ, τα μπικικίνια
Τα ψιλά, τα χοντρά, τριάντα αργύρια
στο καζίνο την πατάς εφόσον έχεις γκίνια



... Και λέω εγώ τώρα...Ποιος μαλάκας τ' ανακάλυψε;
... Μια φίλη μου μου είπε μια μέρα το παρακάτω που είχε ακούσει από έναν συνέδελφό της: " Και αυτή η γαμημένη η Εύα τι το δάγκωσε το μήλο; Αν ήταν Κινέζα τουλάχιστον θα έτρωγε το φίδι και θα είχαμε ησυχάσει όλοι!"


?@#&^*&
Σουτιέν

Pardon?

Όπου αρχίζει μια γιορτή
κρυφά ανοίγει μια πληγή
τρόπο θα βρω να γιατρευτώ
πείσμα εσείς
πείσμα κι εγώ

Γεια χαρά σε όλους!

Φιλοδοξίες

Καλημέρα σε όλους.

Όλοι μας λίγο πολύ εργαζόμαστε. Εγώ είμαι ιδιωτική υπάλληλος. Το τμήμα στο οποίο εργάζομαι απαρτίζεται από 50 άτομα περίπου.
Πρόσφατα ζητήθηκε να δηλώσουν συμμετοχή υπάλληλοι για 2 θέσεις supervisor, για προϊστάμενο τμήματος. Ήδη εγώ είμαι η παλαιότερη μαζί με άλλη μια συνάδελφο. Δε δήλωσα συμμετοχή. Για ποικίλους λόγους. Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο διευθυντής μου με τον γεμάτο τσόντες σκληρό του δίσκο στο PC και την απεριόριστη δίψα του για κουτσομπολιό Γ κατηγορίας...ένας άλλος λόγος τα βλήτα, οι βρούβες, οι πως αλλιώς να το πω δε ξέρω προιστάμενες που ήδη έχει το τμήμα που το μόνο που βρίσκουν ενδιαφέρον είναι μεγέθη "μορίων" ... άντε και οπίσθια στην καλύτερη των περιπτώσεων! Α, μη ξεχάσω να αναφέρω τους συναδέλφους μου που μερικοί ζουν σε παράλληλο σύμπαν, στον σύμπαν όπου πλανητάρχης είναι ο John-John με πρώτη κυρία την Bardie, must του τμήματος.
Φυσικά δε θα παραλείψω να αναφερθώ και σε μένα, στην Πτώση όπου πριν 4,5 χρόνια που πρωτοξεκίνησα ήμουν μέσα στην τρελή χαρά που εργάζομαι σε μια τόσο ανεπτυγμένη εταιρεία ?!. Δεν θα ξεχάσω την περηφάνεια μου όταν έπαιρνα 570 ευρώ το 2002 (οικόπεδα στη Γλυφάδα έπαιρνα τότε χαχα). Και εγώ με λίγα λόγια σε παράλληλο σύμπαν κατοικούσα. Και με τον καιρό που άνοιγαν τα μάτια μου να αντιδρώ σε κάθε τι άσχημο...Επανάσταση του κώλου. Τώρα απλά αδιαφορώ. Τώρα πια αυτό που θέλω είναι απομόνωση εν ώρα εργασίας και έναν καφε με τον asfyxia στο διαλλειμα μας. Και φυσικά να απέχω από κάθε είδους ίντριγκα στη δουλειά.
Αρχικά νόμιζα ότι θα ήταν πιο ιδανικό για μένα να δουλεύω μέχρι και τα συντάξιμά μου χρόνια. Η φιλοδοξία μου όμως φανερώνει άλλα. Θα ήθελα με τις κατάλληλες προϋποθέσεις να φροντίζω την οικογένειά μου. Και αυτό για να πετύχει θα πρέπει να μην εργάζομαι. Το γεγονός να υπάρχει μια μόνο πηγή εσόδων μέσα σε μια οικογένεια (κοινώς, να εργάζεται μόνο ο άντρας) είναι δύσκολο να γίνει. Αλλά όχι ακατόρθωτο. Οι πιθανότητες δίνουν και παίρνουν σε τέτοιες περιπτώσεις.
Άλλη φιλοδοξία μου επίσης είναι η δημιουργία μιας επιχείρησης μαζί με τη sisoula... αγορά ενός μαγαζιού και ενοικίαση αργότερα..λέμε τώρα... Και αυτό πιθανό να γίνει. Κεφάλαιο βρίσκεται διαθέσιμο. Μπαμπάκας και μαμάκα βλέπετε...Ναι, είμαι καλομαθημένη. Το παραδέχομαι τουλάχιστον. Οπότε δεν ντρέπομαι να το δηλώσω. Ιδιωτική υπάλληλος και η sisoula, με ωράριο καταστημάτων. Θα ήταν ιδανικό λοιπόν και για τις δύο. Στο κάτω κάτω σε λίγα χρόνια με το καλό θα μείνω και εγώ στην ίδια πολυκατοικία που μένει και αυτή τώρα, μόνο λίγοι όροφοι θα μας χωρίζουν. Τι πιο ωραίο;

Αμ...θα κάτσω να σκάσω εδώ που είμαι να με φάει η μιζέρια; Όχι, δε δήλωσα και χαίρομαι που επέλεξα έτσι. Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα. Έμαθαν όλοι εκ των υστέρων ότι η θέση αυτή προβλέπει να δουλεύουν οι προιστάμενοι και απογευματα + σαββατοκύριακα ενίοτε. Αστείο ε; Τι να το κάνω το μανατζαριλίκι; Ευχαριστώ δε θα πάρω. Θα κάτσω εδώ στο γραφειάκι μου με τα λιγοστά ευρώ που παίρνω και θα σκέφτομαι πως θα πραγματοποιήσω τις φιλοδοξίες μου. Και τα σαββατοκύριακά μου θα τα αφιερώνω για μένα και για τους ανθρώπους που αγαπάω. Όχι σε μια απρόσωπη εταιρεία που αφεντικό έχει έναν αχάριστο καρδιοπαθή που κυνηγάει τη δόξα και το χρήμα.

Αυτά. Ουφ...ξαλάφρωσα.

08 Ιουλίου 2006

Νιώθω ευτυχισμένη!

Η αδεφούλα (sisoula = sister ~ sis ~ sisoula) μου μετά από δέκα γλυκά και γεμάτα έρωτα σχέσης παντρέυτηκε. Είναι μια σχέση, ένας έρωτας προς μίμηση για πολλούς. Και πολύ χαίρομαι που έστω και στα 25 μου νιώθω να ακολουθώ τα βήματά της.

Έλαμπε. Συνέχεια χαμογέλαγε (αφού βέβαια είχε "χτυπήσει" στο σπίτι 4 bacardi-coca και είχε βάλει λάθος τη φούστα και στο μπούστο :)) ). Είναι ήδη κούκλα και το νυφικό την έκανε ακόμα πιο κούκλα.

Εγώ σαν αδερφή της νύφης φυσικά είχα βάλει τα καλά μου! Έλαμπα και εγώ, δε μπορώ να πω! Δε μπορώ να πω επίσης ότι δεν είμαι ψώνιο! Μουχαχα. Ε τι διάλο θα παντρευόταν η sisoula και εγώ θα ήμουν απεριποίητη;

Το γλέντι στο χωριό ξεκίνησε την Πέμπτη 6 Ιουλίου με το γλέντι που έκανε ο γαμπρός στο σπίτι στο χωριό. Αφού με έστειλαν εμένα ως κατάσκοπο στο γλέντι για μισή ώρα (νόμος απαράβατος να πάει η αδερφή μου να τον δει) κατέληξε να καθήσω 3 ώρες! Έριξα και δύο φυσίγγια για την πάρτη της! Τέλος καλό, όλα καλά γύρισα στις 3 στο σπίτι. Κοιμηθήκαμε. Στις πέντε το πρωί ακούμε αμάξια και φασαρία έξω από το σπίτι. ΄Βγήκαμε στο δικό μου μπαλκόνι εγώ, η μαμά, η sisoula, η κουμπάρα της και κολλητή της και η κουμπάρα που τους πάντρεψε. ΧΑΜΟΣ !!! "Ωραία που είναι η νύφη μας ωραία τα προικιά της" αναφωνίζανε μαζί με άλλα Πελοποννήσια παραδοσιακά τραγούδια. Ήταν ο γαμπρός μαζί με το σοι και την παρέα του (σχεδόν όλοι μεθυσμένοι) και να ζητούν τη νύφη. Πάμε όλες κάτω στο μεγάλο μπαλκόνι στο σαλόνι για καλύτερη ορατότητα. Η μάνα μου έβγαλε τα γλυκά για κέρασμα. Και η sisoula το έσκασε για να φιλήσει τον γαμπρό! Ε όταν το είδα πήρα το λάστιχο του μπαλκονιού και τους μπουγέλωσα! Η sisoula και ο γαμπρός ωστόσο φιλιόντουσαν, παραπάτησε ο γαμπρός και πέσανε και οι δύο στα μαλακά στον κήπο!

Η επόμενη μέρα ήταν η Παρασκευή όπου έγινε το γλέντι στο σπίτι μας με το σόι της νύφης. Περιττό να σας πω ότι έπαιζε ένα βαρύ ζεϊμπέκικο για κάποιους "μαχαλόμαγκες" και ήταν η στιγμή που η "πτώση" έκανε το σόλο της. Πήρα λοιπόν ένα κομπολόι και ένα σακάκι περασμένο μόνο στον έναν ώμο και ξεκίνησα το χορό. Εγώ το λέω "κατσίκι-dance" γιατί σαν κατσίκι χορεύω. Η φιλενάδα μου με ρωτάει αν υπάρχει κάποιος χορός που να χορεύω κανονικά. Υπάρχει....;;;; Και μετά τα παραδοσιακά λαικά ή ότι άλλο ξαφνικά βάζω και παίζει iggy pop - the passenger .... τρελό γέλιο ! Ο πατέρας μου να πίνει το κρασάκι του και η sisoula να του κάνει ροκ κόλπα στην αστεία τους μορφή! Μετά η μαμά να χορεύει σε ροκ ρυθμούς με έναν ξάδερφό της! Η συντιρητικούρα μα σινάμα τρελή ξαδέρφη μου να κουνάει το κεφάλι της (χαχαχα) Το λήξαμε με οινοποσίες και ξερατά της κουμπάρας της αδερφής μου. Αχ...ωραία ήταν.


Και φτάνουμε στην ημέρα του γάμου. Ο ΠΑΝΙΚΟΣ Ο ΙΔΙΟΣ. Στον πάνω όροφο οι ετοιμασίες τις νύφης, της ξαδέρφης, της φιλενάδας, της κομμώτριας της μακιγιέρ! Και όλοι να φωνάζουν εμένα. "Πτώση αυτό, πρώση εκείνο" Περιττό να σας πω ντύθηκα τελευταία! Τέλος καλό όλα καλά. Εγινε και το μυστήριο και μετά βουρ για το κέντρο. Μια εικόνα εδώ .

Το πρόγραμμα μουσικής φτιαγμένο από τα χεράκια μου...Αρχικά ξένη ελαφριά ροκ, soul, ελαφριά μουσικούλα. "Σκάει μύτη" το ζευγάρι. Παίζει ένα remixed κομμάτι "Pump it" από τους black eyed peas το γνωστό σε όλους "Μυσιρλού". Και γκόοοοολλ...ο λαός ξεσηκώθηκε! Πυροτεχνήματα και κακό! Σαν το πανευρωπαικό στην Πορτογαλλία ένα πράμα! χιχι
Μπουκάρανε μέσα που λέτε μάγκες μου...και μέσα στο ρυθμό και τα δυό τους. Μετά αλλαγή κομματιού για την τούρτα. Μουσική; Love and Marriage του Frank Sinatra φυσικά! Και έπειτα το "Προσωπικά" της Ε. Δήμου για το χορό των νεόνυμφων. Τα πιτσουνάκια μου ήταν μια γλύκα!
Α! Ξέχασα να σας αναφέρω και το πιο σημαντικό έργο μου στον γάμο! Εφτιαξα ένα βιντεάκι με φωτογραφίες που είχαν και οι δύο από μωρά έως και σήμερα και το έβαλα να προβάλλεται σε έναν 2χ2 projectorα...φοβερό all the money!
Βέβαια, μετά το φαγητό ξενινήσανε τα ντούρου ντούρου της Πελοποννήσου...έχετε ακούσει ποτέ σας Χαρά Βέρα...ππςςςς άλλο φρούτο! Και Ποντιακά και Μακεδονίτικα φυσικά για το σόι της μάνας μου βεβαίως βεβαίως.
Όλα καλά. Το γλέντι κράτησε μέχρι τις 7 το πρωί. Μέχρι τις έξι ήμουν μια χαρά. Αλλά η ηλίθια βάρεσα σφηνάκια την τελευταία ώρα και έγινα ο μπεκρής μεζές ο ίδιος! Δύο μέρες έκανα να συνέλθω! Έχασα και τη συναυλία των guns'n'roses.

Άξιζαν πάντως οι μέρες τρεξίματος και κούρασης. Περάσαμε όλοι αξέχαστες στιγμές.

Βίον ανθόσπαρτο sisoula και γαμπρούλη.