Με προσέλαβαν !

Ναι... και ήρθε η μέρα η τελευταία στην εργασία που βρίσκομαι σχεδόν πέντε χρόνια.

Τελικά με δέχτηκαν στην άλλη εταιρεία που σας είχα γραψει σε προηγούμενα posts.

Να ευχαριστήσω όσους προσευχήθηκαν (μουχαχα) Χριστιανούς και μη, Εβραίους, Μουσουλμάνους άθεους και Δωδεκαθεϊστές!

:))

Την άλλη Τετάρτη ξεκινάω ... πρόσβαση στο internet λογικά θα έχω οπότε κάποια λεπτά θα μπορώ να δανειστώ προκειμένου να σας επισκεφτώ.
Οστόσο θα βάλω και το γαμημένο το DSL, το έχω ξεφτιλίσει το θέμα! Οπότε θα μπορώ και από το σπίτι μου!

Greek Orthodox dog

Mitsos lived above his restaurant with only his beloved pet dog called Stavros for company.

One day Stavros the dog died and Mitsos went tohis local priest and asked, "Father, my dog Stavros died. Could you do aTrisagion for the poor animal, he was like a son to me?"

Father Nikos shook his head, "I'm afraid not; we cannot have servicesfor an animal in the church. But, there's an English church on the next block.God knows what they believe. Maybe they'll do something for your dog..

Mitsos said, "I'll go right away Father. Do you think $5,000 is enough to donate to them for the service?"

Father Niko exclaimed, "Kyrie Eleison! Vre Mitso, why didn't you tell me the dog was Greek Orthodox?"

Τ.Ε.Ι. Πειραιά

"..."

Στο blog του asfyxia υπάρχει μια ενδιαφέρουσα εικόνα που μπορεί να μεταφραστεί σε πολλές λέξεις .. αν όχι χίλιες σε πολλές τέλος πάντων. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά.

Άκου τι μου έτυχε

Άκου τι μου έτυχε εχθές το βραδάκι
Πήγα για ποτό σε ένα μπαράκι (*λέμε τώρα σπίτι είμαι και πίνω σόδα για να ξεπρηστώ από τη φασολάδα που είχα φάει το απόγευμα)...
Μαθαίνω, όχι ακριβώς μαθαίνω, ανακαλύπτω που λες ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι για όλους. Ένα μπούμερανγκ συγκεκριμένα. Βέβαια, το παραπάνω είχα την τιμή να το μάθω όταν έπαθα το πρώτο προσωπικό μου σοκ. Απλά δεν το είχα παρατηρήσει να γίνεται και σε άλλους.

Και το είχα παράπονο, όχι τίποτ’ άλλο, απλά νόμιζα ότι γυρίζει ο τροχός μόνο για μένα... * Φανταστείτε ψυχοσύνθεση και I.Q. ραδικιού που είχα. Ααααιιιντεεε...

Ξέρετε τη φράση «θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει και ο φτωχός» την είχα απορροφήσει μόνο θεωρητικά στο μυαλό μου για τον υπολοιπο κόσμο.

Αλλά τελικά για άλλη μια φορά ανατρέπεται η κοσμο-ψυχο-θεωρία μου.

Μιλάω για έναν άνθρωπο που προέβαλλε ηθικοφάνεια στους άλλους, κατέκρινε την ανηθικότητα των λοιπών με τον χειρότερο τρόπο και που ξαφνικά φανερώθηκε η δική του σαπίλλα της ψυχής του. Κάτι που έχουμε κάνει λίγο πολλοί όλοι μας. Στο ελάχιστο ή και στον υπερθετικό του βαθμό. Ή και καθόλου. Αξιοθαύμαστοι οι τελευταίοι σίγουρα..

Δεν κρίνω την σαπίλλα του. Άλλωστε δεν έχω τον χρόνο... έχω τα δικές μου ανισσοροπίες να φέρω εις πέρας. Δεν είναι ότι με ευχαριστεί ή ότι νιώθω ικανοποίηση γι' αυτό το παιχνίδι που πήρε στα χέρια του. Το I.Q. μου έχει αυξηθεί (λίγο όχι πολύ) από τότε και δεν μπαίνει η λογική μου στη διαδικασία να νιώσω την παραμικρή ευχαρίστηση. Απλά, να, με εκπλήσσει η ζωή ενός ανθρώπου πόσο εύκολα ανατρέπεται από τη μία στιγμή στην άλλη. Από την νομιμότητα στην παρανομία. Από την ομορφιά της ζωής στην ασχήμια της. Από τον πλούτο στην φτώχια. Από την σωστή ισορροπία στην πλήρη ανώμαλη κατάσταση. Και από την ηθικοφάνεια κυρίως στην απόλυτη σαπίλα της ψυχής.

Και να που τελικά όμως δεν έπαιζα μόνο εγώ το μπούμερανγκ. Το πήρε και αυτός με τη σειρά του στα χέρια του. Και τον έπαιζε χρόνια κι αυτός... αλλά να, εδώ παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο ο τροχός που λέγαμε. Όχι του οδοντιάτρου (ωχ, χρωστάω 50 ευρώπουλα στον οδοντίατρο) αλλά της ζωής.

Αυτή είναι η πρώτη ειρωνία. Η δεύτερη είναι ότι ο τύπος έκανε σχεδόν ότι κατέκρινε! Παράλογο; (που έλεγε και ένας από τους δέκα μικρούς Μήτσους)
.

Πως αλλιώς να το εκφράσω; Είναι σαν να βλέπετε έναν φανατικό χριστιανό να σταυροκοπιέται στην εκκλησία, να λιβανίζει κάθε απόγευμα στο σπίτι του, να ανάβει το καντήλι και να φυλά εικόνες, να προσεύχεται για το τάδε καλό για το ένα για το άλλο και από την άλλη μεριά όταν φεύγει από τον ναό της εκκλησίας ή από τη θαλπωρή του σπιτιού του και να καταριέται τον κάθε έναν και να σκοτώνει, να εκπορνεύεται, να ληστεύει, να κερατώνει κ.ο.κ....

Βασικά, δε ξέρω αν σας έδωσα πλήρη καθοδήγηση στο κείμενο.. Αυτός που με ξέρει θα το καταλάβει. Ή αυτός που έχει φαντασία πάλι θα καταλάβει. Ή αυτός που έχει διαβάσει τα πρώτα Posts μου. Ή κανένας. Και τι έγινε; Τέσπα..

Η ώρα είναι κάπως περασμένη και γράφω από το σπίτι μου για να το αποθηκεύσω στη memory stick προκειμένου να το ποστάρω αύριο (δλδ για σας σήμερα). Θα βάλω δε θα βάλω το γαμημένο το DSL? Που θα μου πάει;

Ωραίος ο παίχτης