Με αφορμή ενός post του Trilian που περιγράφει τα περί φιλίας παθήματα και είδη θα ήθελα και εγώ να αφιερώσω λίγες σειρές περί αυτού του θέματος χωρίς όρια-λύση-λογική!
Με τη σειρά μου λοιπόν έχω να προτείνω λύσεις ριζοσπατικές μεν, αποτελεσμάτικές δε για την δική σας ψυχική υγεία (τη δική μου κυρίως -χιχι).
Έχομεν και λέμεν λοιπόν:
1. Ποτέ μα ποτέ μην συναντιέστε κατ' ιδίαν για καφέ, σινεμά, φαγητό, ψήσιμο στα κάρβουνα με φίλους! Στέλνετε απλά ένα sms μια φορά το δίμηνο γράφοντας " Ελα Πτωσούλα, τι κάνεις; Θα βρεθώ με φίλους μου για φαγητό, θες να έρθεις; " Και φυσικά "δεν τρέχει κάστανο" ! Τώρα, αν ο άλλος σας απορρίψει την πρόταση μην τσαντιστείτε! Είναι γιατί είστε πολύ ηλίθιοι να συνηδειτοποιήσετε τι κάνατε με sms μετά από δύο μήνες απουσίας σας!
2. Αν σας παίρνουν τηλέφωνο καθημερινά και δεν απαντάτε, μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε! "Σιγά, τι να θέλει να μου πει αυτός που με παίρνει συνέχεια; " ή αλλιώς καλή απάντηση μπορεί να θεωρηθεί " αχ, δε προλαβαίνω ούτε να κλάσω, θα απαντάω και σε κλήσεις των φίλων μου; "
3. Μην μπαίνετε στον κόπο να παρουσιάζεστε σε γιορτές και γενέθλια φίλων. Στείλτε ένα απλό sms! Και οικονομία στα χρήματα και στον χρόνο αφού δεν προλαβαίνετε ούτε να κλάσετε!
4. Μην είστε ανυπόμονοι για το πότε θα σας καλούν οι φίλοι σας, απλά για να μάθουν τι κάνετε, αν είστε καλά! Δώστε τόπο στην οργή ... είναι γιατί τόσο καιρό εσείς αδιαφορούσατε στα τηλεφωνήματά τους και το μόνο που κάνατε ήταν να στέλνετε ένα sms ΧΑΛΑΡΑ
5. Όταν σας ρωτάνε που χαθήκατε, μην απορίσετε, απλά απαντήστε ότι ήσασταν πολύ απασχολημένοι. Αλλά και αυτό μην μπείτε στον κόπο να το πείτε κατ' ιδίαν, στείλτε ένα απλό sms!
6. Και πάνω απ' όλα μην απογοητεύεστε. Γιατί η μαλακία δεν πάει στα βουνά! Πάει σε ...
*** Τα παραπάνω δεν αποτελούν πρωτόκολλο επικοινωνίας. Και επειδή όλοι κάνουμε λάθη, όλοι απογοητεύουμε, όλοι απογοητευόμαστε καλό απλά θα είναι να συνεχίζουμε με τη ζωή μας. Ναι, Πτώση σε σένα τα λέω πρώτα και μετά στους άλλους :S ***
23.10.07
Παλαιοί το νου σας!
Έρχεται η Νέα οδηγός έτοιμη να οργώσει τους δρόμους της Αττικής και της Κορινθίας!
...λέμε τώρα!
Μόλις πριν τρεις μήνες πήρα ένα μεταχειρισμένο αμαξάκι. Μετά από δύο χρόνια, αφότου πήρα το δίπλωμα, αποφάσισα να αγοράσω αμαξάκι. Μεταχειρισμένο ούτε ενός έτους.
Κούτσα κούτσα το οδηγώ, πηγαίνω στη δουλίτσα μου (5-10 λεπτά με το αμάξι) και στην ανιψιά μου (2 λεπτά με το αμάξι)
Έχω ήδη τρακάρει (έφταιγε ο άλλος), έχω "στουκάρει" τον πίσω δεξιό προφυλακτήρα γιατί χάζευα, έχω γρατζουνίσει την μπροστά και πίσω δεξιά πόρτες γιατί νόμιζα ότι είχα υπολογίσει σωστά τον χώρο.
Είμαι σίγουρη ότι μου έχουν κάνει μάγια ... γι αυτό έχω πάθει τόσες ζημιές με το αμάξι! Και δε δέχομαι καμία κατηγορία ότι είμαι ηλίθια οδηγός!
...λέμε τώρα!
Μόλις πριν τρεις μήνες πήρα ένα μεταχειρισμένο αμαξάκι. Μετά από δύο χρόνια, αφότου πήρα το δίπλωμα, αποφάσισα να αγοράσω αμαξάκι. Μεταχειρισμένο ούτε ενός έτους.
Κούτσα κούτσα το οδηγώ, πηγαίνω στη δουλίτσα μου (5-10 λεπτά με το αμάξι) και στην ανιψιά μου (2 λεπτά με το αμάξι)
Έχω ήδη τρακάρει (έφταιγε ο άλλος), έχω "στουκάρει" τον πίσω δεξιό προφυλακτήρα γιατί χάζευα, έχω γρατζουνίσει την μπροστά και πίσω δεξιά πόρτες γιατί νόμιζα ότι είχα υπολογίσει σωστά τον χώρο.
Είμαι σίγουρη ότι μου έχουν κάνει μάγια ... γι αυτό έχω πάθει τόσες ζημιές με το αμάξι! Και δε δέχομαι καμία κατηγορία ότι είμαι ηλίθια οδηγός!
:)
Πάντως μεγάλη διευκόλυνση το αυτοκίνητο... Αυξάνεται ο ελεύθερός σου χρόνος, ταλαιπωρείσαι λιγότερο (αν πρόκειται για μικρές σχετικά αποστάσεις) κάνεις τις δουλειές σου πιο εύκολα με λιγότερη ταλαιπωρία.
Αλλά παραμένει φονικό εργαλείο. Είναι απίστευτο πως μπορεί να χαθεί ανθρώπινη ζωή από έναν λάθος χειρισμό του αυτοκινήτου.
Για την ιστορία ας σημειωθεί ότι το πρώτο αυτοκινητιστικό ατύχημα συνέβη το 1896 στο Κρύσταλ Πάλας του Λονδίνου όταν αυτοκίνητο που έτρεχε με ταχύτητα 6,4 χιλιομέτρων και οδηγούσε ο Χένρι Γουέλς συγκρούστηκε με ποδήλατο που οδηγούσε η Μπρίτζετ Ντρίσκολ.
του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 26/9/06
του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 26/9/06
9.10.07
Pousaisyre???
... με ρώτησε ο μπλογκογείτονας Gordon.
- Στον κόσμου μου, απαντώ εγώ.
Που να είμαι, εδώ ζω την καθημερινότητα που τόσο έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό στη ζωή μου.
Μια η γέννηση της γλυκύτατης ανηψιάς μου, μια η κατάσταση να βρίσκομαι χωρίς επικοινωνία με τις φίλες μου (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, μη νομίζεις ότι είμαι και τόοοοοοσο κοινωνική) ... και από την άλλη φυσικά ένα ταξιδάκι επαγγελματικό που είχα πρόσφατα στην Μαδρίτη (πολύ όμορφη πόλη, πολή ζωντανή σαν και τις δικές μας πόλεις), χαλάρωση στο σπίτι με τη σκατούλα (την μπέμπα) και φυσικά το ερωτάκι μου που συνέχεια τον πειράζω... ως γνωστό πειραχτήρι βεβαίως βεβαίως!
Κατα τα άλλα ζω ήρεμα χωρίς αλκοόλ ναρκωτικά και ξενύχτια ( ε μια μπυρίτσα την ημέρα την καταναλώνω Χ Α Λ Α Ρ Α για να λέμε και του λόγου το αληθές!)
- Στον κόσμου μου, απαντώ εγώ.
Που να είμαι, εδώ ζω την καθημερινότητα που τόσο έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό στη ζωή μου.
Μια η γέννηση της γλυκύτατης ανηψιάς μου, μια η κατάσταση να βρίσκομαι χωρίς επικοινωνία με τις φίλες μου (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, μη νομίζεις ότι είμαι και τόοοοοοσο κοινωνική) ... και από την άλλη φυσικά ένα ταξιδάκι επαγγελματικό που είχα πρόσφατα στην Μαδρίτη (πολύ όμορφη πόλη, πολή ζωντανή σαν και τις δικές μας πόλεις), χαλάρωση στο σπίτι με τη σκατούλα (την μπέμπα) και φυσικά το ερωτάκι μου που συνέχεια τον πειράζω... ως γνωστό πειραχτήρι βεβαίως βεβαίως!
Κατα τα άλλα ζω ήρεμα χωρίς αλκοόλ ναρκωτικά και ξενύχτια ( ε μια μπυρίτσα την ημέρα την καταναλώνω Χ Α Λ Α Ρ Α για να λέμε και του λόγου το αληθές!)
Subscribe to:
Posts (Atom)