Ψυχή

Την ημέρα που γίναμε ένα. 11/04/2005


«Η σοφία δεν ξέρει τίποτα,
κι όμως φωτίζει
και τα μεγαλύτερα βάθη»
Σενγκ – Τσάο

Οι καθημερινές μας σχέσεις, συχνά συνοδεύονται από απογοήτευση. Αισθανόμαστε ότι οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν, μας παρεξηγούν, μας θίγουν. Εκείνοι διαμαρτύρονται ότι δεν τους καταλαβαίνουμε, γίνονται επιθετικοί, αμφισβητούν τα λόγια και τα αισθήματά μας. Mερικές φορές η συντροφικότητα καταντά χειρότερη από τη μοναξιά.
Ένας από τους παράγοντες που δυσχεραίνουν την επικοινωνία είναι ο ψυχολογικός μηχανισμός της προβολής. Προβάλλουμε δηλαδή πάνω στον άλλο, δικά μας ψυχολογικά δεδομένα. Καταλαβαίνουμε τον άλλο χρησιμοποιώντας στοιχεία που υπάρχουν στον δικό μας ψυχισμό. Ερμηνεύουμε τον άλλο μέσα από το πρίσμα των προσωπικών μας πεποιθήσεων, εμπειριών και συναισθημάτων. Τον χαρακτηρίζουμε μέσα από τις δικές μας ηθικές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές αρχές.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο άλλος όταν επικοινωνεί μαζί μας, νιώθει ότι χάνει την ιδιαιτερότητα της δικής του πραγματικότητας. Αισθάνεται ότι ξένες δυνάμεις επεμβαίνουν μέσα του και τον αποξενώνουν από τον ίδιο τον εαυτό του. Ο απρόσεκτος λόγος μας, τραυματίζει τα νήματα που συγκροτούν την ισορροπία του. Και για να αμυνθεί, αρνείται επίμονα τα επιχειρήματά μας, θυμώνει, ψεύδεται ή συγκαταβαίνει υποκριτικά για να αποφύγει τη σύγκρουση.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να εξουδετερώσουμε τις προβολές, είναι η βαθιά γνώση του εαυτού μας και η εσωτερική ισορροπία. Αν έχουμε συνειδητοποιήσει τις εσωτερικές συντεταγμένες που μας προσδιορίζουν ως προσωπικότητες, τότε μπορούμε να ξεχωρίσουμε αυτό που είναι δικό μας από αυτό που είναι του άλλου. Αν έχουμε διαγνώσει τα ψυχολογικά στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν, τότε μπορούμε να ελέγξουμε τις ερμηνευτικές μας παρορμήσεις και να αντιμετωπίσουμε την προσωπικότητα του άλλου έτσι όπως είναι, ως μοναδική και ανεπανάληπτη.
Παύω να προβάλω τον εαυτό μου πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να καταπαύσω τις ψυχοδυναμικές μου εντάσεις.
Παύω να προβάλω τον εαυτό πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να ζήσω την σιωπή της εσωτερικής αρμονίας.
Όταν κραυγάζουν μέσα μου δυνατές φωνές δεν μπορώ ν’ ακούσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αποστασιοποιηθεί από κάθε κοσμοθεωρητική τοποθέτηση δεν μπορώ να καταλάβω τον άλλο.
Όταν δεν έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου δεν μπορώ να συγχωρέσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω απελευθερωθεί από τη βία των εσωτερικών μου συγκρούσεων, δεν μπορώ να ελευθερώσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω γαληνέψει μέσα μου δεν μπορώ να καθησυχάσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αγαπήσει τον εαυτό μου, δεν μπορώ να αγαπήσω τον άλλο.
Για να σε καταλάβω πρέπει να μείνω άδειος απέναντί σου, να γεμίσω από σένα, να σε πάρω μέσα μου, να γίνω εσύ. Αν μπορώ να σε προσλάβω αναλλοίωτο, μπορώ να ανοιχθώ μαζί σου στην εμπειρία της επικοινωνίας. Αν σε αποδεχθώ χωρίς όρους μέσα στην αγάπη, μπορώ να αγγίξω με ερωτική λεπτότητα την εσωτερική σου πραγματικότητα.