Φιλοδοξίες

Καλημέρα σε όλους.

Όλοι μας λίγο πολύ εργαζόμαστε. Εγώ είμαι ιδιωτική υπάλληλος. Το τμήμα στο οποίο εργάζομαι απαρτίζεται από 50 άτομα περίπου.
Πρόσφατα ζητήθηκε να δηλώσουν συμμετοχή υπάλληλοι για 2 θέσεις supervisor, για προϊστάμενο τμήματος. Ήδη εγώ είμαι η παλαιότερη μαζί με άλλη μια συνάδελφο. Δε δήλωσα συμμετοχή. Για ποικίλους λόγους. Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο διευθυντής μου με τον γεμάτο τσόντες σκληρό του δίσκο στο PC και την απεριόριστη δίψα του για κουτσομπολιό Γ κατηγορίας...ένας άλλος λόγος τα βλήτα, οι βρούβες, οι πως αλλιώς να το πω δε ξέρω προιστάμενες που ήδη έχει το τμήμα που το μόνο που βρίσκουν ενδιαφέρον είναι μεγέθη "μορίων" ... άντε και οπίσθια στην καλύτερη των περιπτώσεων! Α, μη ξεχάσω να αναφέρω τους συναδέλφους μου που μερικοί ζουν σε παράλληλο σύμπαν, στον σύμπαν όπου πλανητάρχης είναι ο John-John με πρώτη κυρία την Bardie, must του τμήματος.
Φυσικά δε θα παραλείψω να αναφερθώ και σε μένα, στην Πτώση όπου πριν 4,5 χρόνια που πρωτοξεκίνησα ήμουν μέσα στην τρελή χαρά που εργάζομαι σε μια τόσο ανεπτυγμένη εταιρεία ?!. Δεν θα ξεχάσω την περηφάνεια μου όταν έπαιρνα 570 ευρώ το 2002 (οικόπεδα στη Γλυφάδα έπαιρνα τότε χαχα). Και εγώ με λίγα λόγια σε παράλληλο σύμπαν κατοικούσα. Και με τον καιρό που άνοιγαν τα μάτια μου να αντιδρώ σε κάθε τι άσχημο...Επανάσταση του κώλου. Τώρα απλά αδιαφορώ. Τώρα πια αυτό που θέλω είναι απομόνωση εν ώρα εργασίας και έναν καφε με τον asfyxia στο διαλλειμα μας. Και φυσικά να απέχω από κάθε είδους ίντριγκα στη δουλειά.
Αρχικά νόμιζα ότι θα ήταν πιο ιδανικό για μένα να δουλεύω μέχρι και τα συντάξιμά μου χρόνια. Η φιλοδοξία μου όμως φανερώνει άλλα. Θα ήθελα με τις κατάλληλες προϋποθέσεις να φροντίζω την οικογένειά μου. Και αυτό για να πετύχει θα πρέπει να μην εργάζομαι. Το γεγονός να υπάρχει μια μόνο πηγή εσόδων μέσα σε μια οικογένεια (κοινώς, να εργάζεται μόνο ο άντρας) είναι δύσκολο να γίνει. Αλλά όχι ακατόρθωτο. Οι πιθανότητες δίνουν και παίρνουν σε τέτοιες περιπτώσεις.
Άλλη φιλοδοξία μου επίσης είναι η δημιουργία μιας επιχείρησης μαζί με τη sisoula... αγορά ενός μαγαζιού και ενοικίαση αργότερα..λέμε τώρα... Και αυτό πιθανό να γίνει. Κεφάλαιο βρίσκεται διαθέσιμο. Μπαμπάκας και μαμάκα βλέπετε...Ναι, είμαι καλομαθημένη. Το παραδέχομαι τουλάχιστον. Οπότε δεν ντρέπομαι να το δηλώσω. Ιδιωτική υπάλληλος και η sisoula, με ωράριο καταστημάτων. Θα ήταν ιδανικό λοιπόν και για τις δύο. Στο κάτω κάτω σε λίγα χρόνια με το καλό θα μείνω και εγώ στην ίδια πολυκατοικία που μένει και αυτή τώρα, μόνο λίγοι όροφοι θα μας χωρίζουν. Τι πιο ωραίο;

Αμ...θα κάτσω να σκάσω εδώ που είμαι να με φάει η μιζέρια; Όχι, δε δήλωσα και χαίρομαι που επέλεξα έτσι. Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα. Έμαθαν όλοι εκ των υστέρων ότι η θέση αυτή προβλέπει να δουλεύουν οι προιστάμενοι και απογευματα + σαββατοκύριακα ενίοτε. Αστείο ε; Τι να το κάνω το μανατζαριλίκι; Ευχαριστώ δε θα πάρω. Θα κάτσω εδώ στο γραφειάκι μου με τα λιγοστά ευρώ που παίρνω και θα σκέφτομαι πως θα πραγματοποιήσω τις φιλοδοξίες μου. Και τα σαββατοκύριακά μου θα τα αφιερώνω για μένα και για τους ανθρώπους που αγαπάω. Όχι σε μια απρόσωπη εταιρεία που αφεντικό έχει έναν αχάριστο καρδιοπαθή που κυνηγάει τη δόξα και το χρήμα.

Αυτά. Ουφ...ξαλάφρωσα.