Ο παρακάτω διάλογος διαδραματίστηκε σε χωριό Ν. Κορινθίας.
Πρωταγωνιστές:
Ξαδέρφη και κουμπάρα (της έχω βαφτίσει το παιδί εγώ και η sisoula) στον ρόλο της μαμάς.
Μαμά σκύλα, μια μαμά που το παιδί της είναι στην ίδια ηλικία με το βαπτηστήρι μας -μόλις θα πάνε και τα δυό τους προ-νήπιο- κομμώτρια του χωριου και τέτοια ...
Guest star: Μαμά της μαμάς σκύλας στον ρόλο της γιαγιάς κωλόσκυλας.
Σκηνή στο κομμωτήριο:
- Μαμά σκύλα κομμώτρια: Εμείς οι δύο θα γίνουμε από δυό χωριά χωριάτες! Εμείς οι δύο θα γίνουμε από δυό χωριά χωριάτες! (*επανάληψη-πλεονασμός)
- Μαμά: Γιατί;
- Μαμά σκύλα κομμώτρια: Έμαθα ότι ο γιός σου είναι πολύ ζωηρός και αν μάθω ότι έδειρε το παιδί μου θα έχουμε άσχημα ξεμπερδέματα!
- Μαμά: Δε με ενδιαφέρει!
- Μαμά σκύλα κομμώτρια: Τι;;; Δε σε ενδιαφέρει;
- Μαμά: Ναι! Δε με ενδιαφέρει. Αν γίνει κάτι τέτοιο δασκάλα υπάρχει, εγώ δε θα μπορώ να είμαι εκεί για να το λύσω! Και πάρε και 2 ευρώ παραπάνω μπουρμπουάρ για τα καλά σου λόγια!
* Και σηκώνεται και φεύγει...
Επόμενη μέρα, η μέρα έναρξης στο σχολείο.
- Γιαγιά κωλόσκυλα: Δε πιστεύω να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα το παιδί σου σήμερα!
- Μαμά: (...)
* Να μη πολυλογώ... η ξαδέρφη μου στο σχόλασμα, ερχόμενη να παραλάβει τον μικρό, ενημερώθηκε από τη δασκάλα του ότι ήταν ο μόνος που ήταν ήσυχος στην τάξη όσο μίλαγε η δασκάλα στα παιδιά. Και να πω επίσης ότι όντως είναι ζωηρο παιδί... Στο πρατήριο του χωριού έχει ζήσει τις περισσότερες ώρες της καθημερινότητάς του. Αλάνι όπως λέει και ο φίλος μου. Αλλα... επειδή ποτέ δε ξέρουμε τις αντιδράσεις ενός ανθρώπου, ακόμα και μικρού παιδιού καμμιά φορά αποτελεί έκπληξη για μας να βλέπουμε αυτό το διαφορετικό, το μη αναμενόμενο.
Όπως και να 'χει, εγώ την Κυριακή κατεβαίνω κάτω στο χωριό για μια εβδομάδα. Έδωσα στη ξαδέρφη ένα μήνυμα να μεταφέρει στην μαμά σκύλα:
"ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΝΟΝΑ Η ΣΚΥΛΑ"
χιχιχι
Πάντως όταν μου τα εξιστορούσε χθες η ξαδέρφη μου από το τηλέφωνο ... ένιωσα σαν να είμαι εγώ η μάνα και να προσβάλουν το δικό μου το παιδί. Εύχομαι να μη μου συμβεί.. Εύχομαι το παιδί μου όσο ζωηρό και να είναι, όσο "ζημιάρικο" να μάθει η κοινωνία να το αποδέχεται.
Αν δε μπορούμε να δικαιολογούμε τις πράξεις ενός 4χρονου παιδιού ... δε θα μπορούμε να δικαιολογούμε πολλά άλλα στη καθημερινότητά μας.
11 comments:
μην δινεις σημασια σε τσοκαρα
ασε την μαμα σκυλα να γαυγιζει , ακρη δεν θα βγει
σωτά τα λες (και τα παίρνεις:), ptwsoula..
'σωστά'
Μη δινεις σημασια...
Γειά σου Ptwsh :)
Μετά από όλα αυτά, αν το βαφτιστήρι σου έδερνε το συγκεκριμένο παιδάκι, εγώ όχι μόνο θα το δικαιολογούσα, αλλά θα του έπαιρνα και παγωτό. :P
Αλλά να μου πεις τι φταίει και το καημένο το άλλο παιδάκι που θα μεγαλώσει σαν το Μόγλη (παρέα με τα σκυλιά δηλαδή...).
Κατέβα να βάλεις τάξη, ορίστε μας.
Οι κυριουλες καθε ηλικιας και τα μιζερα ανθρωπακια ανοιγουν το στομα τους οταν υπαρχουν αυτια που ακουν αυτα που εχουν να πουν.
Μην ασχολεισαι
Οι κυριουλες καθε ηλικιας και τα μιζερα ανθρωπακια ανοιγουν το στομα τους οταν υπαρχουν αυτια που ακουν αυτα που εχουν να πουν.
Μην ασχολεισαι
Ε εντάξει δεν είναι και από τις μεγαλύτερες ανησυχίες μου συ-bloggeρίτες!
Είναι μια παρατήρηση που έκανα. Το ότι μεγάλοι άνθρωποι δεν δικαιολογούν μικρά παιδιά.
Ωραία, let's change the subject!!!
Ας μιλήσουμε για αμάξια
χιχιχι
Όχι για αμάξια πλιζ...το δικό μου είναι πληγωμένο στο συνεργείο :(
Aν θες ενισχύσεις τώρα που θα πας ξέρεις πού θα μας βρείς!Just say the word...χεχε
(καλημέρα-μουτς!
Γιατί δεν φορτώνουν οι playlists μας..;; Αφού επανήλθε το loudfusion.. κλαψ..)
Post a Comment