Δεν προλαβαί

Ούτε να κλάσω δεν προλα β..

Λιγες ημερες πριν το γάμο.
Το ευτυχές είναι ότι μπήκαμε σπίτι μας.
Το οποίο πρέπει να το σκουπίζεις, σφουγγαρίζεις, ξεσκονίζεις. Πρέπει να πλένεις και να σιδερώνεις τα πουκάμισα του αντρα σου δε λεω...
Αυτό που αποφάσισα είναι να μη σιδερώνω τα δικά μου μπας και γλιτώσω χρόνο στο σιδέρωμα.
Αποφάσισα επισης να μη χτενίζομαι γιατι η τρίχα που μου φεύγει.. κάνω περούκα! + το σκουπισμα καθε τόσο.
Φαγητο.. ναι πρέπει να τρώμε. Χθες έκανα ιμαμ μπαιλντί και η τετράχρονη ανηψιά εκανε πως επαιρνε στα ψεύτικα την πυροσβεστική.
Multitasking τελικά η δουλειά της νοικοκυράς.
Και γυρνάω πάλι σε προηγούμενο Post με τη θεωρία μου για τις γυναίκες με γαλλικό νύχι. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ.
Νταξ... δεν είναι κακό ούτε το ένα ούτε το άλλο. Απλά όταν πηγαίνω σε βρώμικο σπίτι σκεφτομαι και το νερό που θα πιω... ;))
Κατα τα άλλα!
Εσπασε ο ανηψιος του αντρα μου το πόδι του
Κόντεψα να τρακάρω
Εσπασαν οι λαμπάδες που παραγγείλαμε... ταχα μου θέλαμε να τα κανουμε εμείς να γλιτώσουμε κανα μπικικίνι.
Στη δουλειά με έχουν χαιδεμένη... νυφούλα μου και νυφούλα μου μυγα μησω.

Δυσκολη η δουλειά της γαμιώτισσας/νοικοκυράς.

Πήρα δυο φούστες και δυο μπλούζες με την προτροπή της αδερφής μου και ολοι με ρωτάνε τι εχω παθει. Μυγα μησω μην αρχισω παλι τα τζιν και τα μακο.