Επαλήθευση απο το προηγούμενο ποστ

3. Μην μπαίνετε στον κόπο να παρουσιάζεστε σε γιορτές και γενέθλια φίλων. Στείλτε ένα απλό sms! Και οικονομία στα χρήματα και στον χρόνο αφού δεν προλαβαίνετε ούτε να κλάσετε!

Και να που επιβεβαιώθηκα! Αγοράστε frrrreeee to go, στείλτε μια τυπική ευχή και go forever!

:)

Θα μπορούσα να ήμουν και απόγονος του Τειρεσία (αν γράφεται σωστά) ή του Πητ Παπαδάκου!

Ciao! Ci vediamo a presto miei amici elettronici!

Πως να χάνετε τους φίλους σας

Με αφορμή ενός post του Trilian που περιγράφει τα περί φιλίας παθήματα και είδη θα ήθελα και εγώ να αφιερώσω λίγες σειρές περί αυτού του θέματος χωρίς όρια-λύση-λογική!

Με τη σειρά μου λοιπόν έχω να προτείνω λύσεις ριζοσπατικές μεν, αποτελεσμάτικές δε για την δική σας ψυχική υγεία (τη δική μου κυρίως -χιχι).

Έχομεν και λέμεν λοιπόν:

1. Ποτέ μα ποτέ μην συναντιέστε κατ' ιδίαν για καφέ, σινεμά, φαγητό, ψήσιμο στα κάρβουνα με φίλους! Στέλνετε απλά ένα sms μια φορά το δίμηνο γράφοντας " Ελα Πτωσούλα, τι κάνεις; Θα βρεθώ με φίλους μου για φαγητό, θες να έρθεις; " Και φυσικά "δεν τρέχει κάστανο" ! Τώρα, αν ο άλλος σας απορρίψει την πρόταση μην τσαντιστείτε! Είναι γιατί είστε πολύ ηλίθιοι να συνηδειτοποιήσετε τι κάνατε με sms μετά από δύο μήνες απουσίας σας!

2. Αν σας παίρνουν τηλέφωνο καθημερινά και δεν απαντάτε, μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε! "Σιγά, τι να θέλει να μου πει αυτός που με παίρνει συνέχεια; " ή αλλιώς καλή απάντηση μπορεί να θεωρηθεί " αχ, δε προλαβαίνω ούτε να κλάσω, θα απαντάω και σε κλήσεις των φίλων μου; "

3. Μην μπαίνετε στον κόπο να παρουσιάζεστε σε γιορτές και γενέθλια φίλων. Στείλτε ένα απλό sms! Και οικονομία στα χρήματα και στον χρόνο αφού δεν προλαβαίνετε ούτε να κλάσετε!

4. Μην είστε ανυπόμονοι για το πότε θα σας καλούν οι φίλοι σας, απλά για να μάθουν τι κάνετε, αν είστε καλά! Δώστε τόπο στην οργή ... είναι γιατί τόσο καιρό εσείς αδιαφορούσατε στα τηλεφωνήματά τους και το μόνο που κάνατε ήταν να στέλνετε ένα sms ΧΑΛΑΡΑ

5. Όταν σας ρωτάνε που χαθήκατε, μην απορίσετε, απλά απαντήστε ότι ήσασταν πολύ απασχολημένοι. Αλλά και αυτό μην μπείτε στον κόπο να το πείτε κατ' ιδίαν, στείλτε ένα απλό sms!

6. Και πάνω απ' όλα μην απογοητεύεστε. Γιατί η μαλακία δεν πάει στα βουνά! Πάει σε ...


*** Τα παραπάνω δεν αποτελούν πρωτόκολλο επικοινωνίας. Και επειδή όλοι κάνουμε λάθη, όλοι απογοητεύουμε, όλοι απογοητευόμαστε καλό απλά θα είναι να συνεχίζουμε με τη ζωή μας. Ναι, Πτώση σε σένα τα λέω πρώτα και μετά στους άλλους :S ***

Παλαιοί το νου σας!

Έρχεται η Νέα οδηγός έτοιμη να οργώσει τους δρόμους της Αττικής και της Κορινθίας!

...λέμε τώρα!


Μόλις πριν τρεις μήνες πήρα ένα μεταχειρισμένο αμαξάκι. Μετά από δύο χρόνια, αφότου πήρα το δίπλωμα, αποφάσισα να αγοράσω αμαξάκι. Μεταχειρισμένο ούτε ενός έτους.


Κούτσα κούτσα το οδηγώ, πηγαίνω στη δουλίτσα μου (5-10 λεπτά με το αμάξι) και στην ανιψιά μου (2 λεπτά με το αμάξι)

Έχω ήδη τρακάρει (έφταιγε ο άλλος), έχω "στουκάρει" τον πίσω δεξιό προφυλακτήρα γιατί χάζευα, έχω γρατζουνίσει την μπροστά και πίσω δεξιά πόρτες γιατί νόμιζα ότι είχα υπολογίσει σωστά τον χώρο.

Είμαι σίγουρη ότι μου έχουν κάνει μάγια ... γι αυτό έχω πάθει τόσες ζημιές με το αμάξι! Και δε δέχομαι καμία κατηγορία ότι είμαι ηλίθια οδηγός!

:)

Πάντως μεγάλη διευκόλυνση το αυτοκίνητο... Αυξάνεται ο ελεύθερός σου χρόνος, ταλαιπωρείσαι λιγότερο (αν πρόκειται για μικρές σχετικά αποστάσεις) κάνεις τις δουλειές σου πιο εύκολα με λιγότερη ταλαιπωρία.

Αλλά παραμένει φονικό εργαλείο. Είναι απίστευτο πως μπορεί να χαθεί ανθρώπινη ζωή από έναν λάθος χειρισμό του αυτοκινήτου.

Για την ιστορία ας σημειωθεί ότι το πρώτο αυτοκινητιστικό ατύχημα συνέβη το 1896 στο Κρύσταλ Πάλας του Λονδίνου όταν αυτοκίνητο που έτρεχε με ταχύτητα 6,4 χιλιομέτρων και οδηγούσε ο Χένρι Γουέλς συγκρούστηκε με ποδήλατο που οδηγούσε η Μπρίτζετ Ντρίσκολ.
του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 26/9/06

Pousaisyre???

... με ρώτησε ο μπλογκογείτονας Gordon.

- Στον κόσμου μου, απαντώ εγώ.

Που να είμαι, εδώ ζω την καθημερινότητα που τόσο έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό στη ζωή μου.

Μια η γέννηση της γλυκύτατης ανηψιάς μου, μια η κατάσταση να βρίσκομαι χωρίς επικοινωνία με τις φίλες μου (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, μη νομίζεις ότι είμαι και τόοοοοοσο κοινωνική) ... και από την άλλη φυσικά ένα ταξιδάκι επαγγελματικό που είχα πρόσφατα στην Μαδρίτη (πολύ όμορφη πόλη, πολή ζωντανή σαν και τις δικές μας πόλεις), χαλάρωση στο σπίτι με τη σκατούλα (την μπέμπα) και φυσικά το ερωτάκι μου που συνέχεια τον πειράζω... ως γνωστό πειραχτήρι βεβαίως βεβαίως!

Κατα τα άλλα ζω ήρεμα χωρίς αλκοόλ ναρκωτικά και ξενύχτια ( ε μια μπυρίτσα την ημέρα την καταναλώνω Χ Α Λ Α Ρ Α για να λέμε και του λόγου το αληθές!)

Έκαστος στον κόσμο του

Έκαστος στον κόσμο του, χωρίς να είναι απαραίτητα αρνητικό ή θετικό. Μια ουδέτερη κατάσταση που τη συναντά ή την προκαλεί κανείς στην καθημερινότητα.

'Ελληνες που μπορεί να έχουν ταξιδεύψει από την Βόρεια Ελλάδα σε τράπεζα στη Ζαχάρω έτοιμοι να πάρουν το πολυπόθητο τριχίλιαρο.

Καιγεται η Πελοπόννησος και στο νούμερο 6, κανάλι που έχω ρυθμίσει στην τηλεόραση μου, να προβάλλονται σκηνές διασήμων που πήγαν διακοπές. ... . Αυτό θα πει Σταθερή αξία..

Χιλιάδες πολίτες να παρακολουθούν πρωινές εκπομπές με πλάνο πολιτικούς διαξιφισμούς.

Οδηγός στο Χίλτον να κουβαλάει δυο χαζογκόμενες στα πίσω καθίσματα και έναν "λιωμίδη" να κάθεται στο μπαρμπρίζ του αυτοκινήτου %^*()*(% και όλα αυτά ενώπιον τηλεοπτικού φακού στις 7 το πρωί κατα τη διάρκεια συνέντευξης σε μπλόκο της αστυνομίας...

Ανθρωποι που τους καλείς στο τηλέφωνο ένα μήνα τώρα ... και που δεν μπορούν ; δεν θέλουν ; να βλέπουν τις κλήσεις σου στο κινητό και να μην πατούν το γαμημένο το πλήκτρο αυτό με το πράσινο χρώμα! Νταξ' δε σου ζήτησα πολλά και στο κάτω κάτω αν περνάς τη φάση σου πες το ρε παιδί μου να το κατανοήσω. Πες μου αν έχω σφάλει σε κάτι να το παραδεχτώ ή αρνηθώ. Πες κάτι. Πες ένα γεια. Πες ένα άντε γαμήσου να στο ανταποδώσω με τη σειρά μου.
... Υπάρχουν στιγμές που ο εγωισμός μου μηδενίζεται και συνεχίζω να κάνω προσπάθειες, έστω για ένα τηλεφωνικό καλησπέρα. Υπάρχουν και κάποιες άλλες που θέλω να βρίσω ότι έχω προσπαθήσει να κάνω. Υπάρχουν και στιγμές που νιώθω τόση μοναξιά (σίγουρα δεν είμαι μόνη μου) που απλά δεν κάνω τίποτα. Και περιμένω. Μακάρι να βγω λάθος. Μακάρι αυτός ο κόσμος που έχω πλάσει μέσα μου, το ένστικτο για το τι θα γίνει να βγει λανθασμένο.

Τι κάναμε

Embrace the music

Untitled

Γέννησε η sisoula μου. Έκανε κοριτσάκι. Ένα όμορφο κοριτσάκι με πολλά μαλλιά! Τις περισσότερες μέρες τις βγάζω στο σπίτι της καθότι ο σύζυγος λείπει ταξίδια. Σήμερα άδραξα την ευκαιρία να "ξεσκονίσω" το pcάκι μου, και είπα να γράψω και στο ηλεκτρονικό ημερολόγιο μου.

Στη δουλειά, τις περισσότερες μέρες δεν έχω χρόνο ούτε για κατούρημα που λέει ο λόγος. Σήμερα μου είπε ο φίλος μου στο τηλέφωνο: "Πήζεις;" - Άντε καλέ! :) Να δούμε για πόσο καιρό θα το αντέξω αυτό! Πολλές φορές το θεωρώ πρόκληση, άλλες φορές απλά μια υποχρέωση να κάνω σωστά τη δουλειά μου προκειμένου να μη δώσω αρνητικές εντυπώσεις.

Πήγα στην Καβάλα. "Στα πάτρια εδάφη" όπως λέει και η μάνα μου. Η μάνα μου είναι ωραία γιατί είναι Σερραία, όπως λένε και οι Σερραίοι. Τώρα το πώς καταλήξαν τα πράγματα να έχω συγγενείς στη Καβάλα είναι μεγάαααλη ιστορία. Πήγα και στο χωριό της μάνας μου στο Ν. Σερρών και έκανα τρισάγιο στον παππού τον Νίκο (δεν τον γνώρισα) στην γιαγιά μου την Κυρά Στέλλα και στον προπάππου-προγιαγιά (αυτούς και αν δε γνώρισα!). Πήγα και στην πόλη της Καβάλας ... για 30 λεπτά ... τόση ώρα μας πήρε να βρούμε θέση σταθμευσης και φύγαμε με τον φίλο μου αγανακτισμένοι .. Κυρίως εγω ήμουν αγανακτισμένη!

Έχω δύο φίλες, αυτές μου έμειναν όλες κι όλες! Η μια είναι πολύ απασχολημένη, έχω καιρό να την δω ουσιαστικά να πω μια κουβέντα. Η άλλη αναρρώνει από επέμβαση -μεταμόσχευση κερατωειδή. Υπέφερε κυρίως από την αδιαφορία - φακελάκια - λάθος διαγνώσεις - λάθος αγωγές γιατρών.

Έχω δύο παλιές συναδέλφισσες, από την προηγούμενη δουλειά. Και αυτές φίλες εξίσου! Και με αυτές έχω να επικοινωνήσω καιρό. Εκτός από τη μια που βρεθήκαμε να πίνουμε μπύρες σε μπυραρία. Ωραία νύχτα εκείνη!

Αντε, με την δεύτερη ευκαιρία να καταφέρω να ενημερωθώ για τα δρώμενα της blogoπαρέας!

Αυτά που λέτε παιδιά στο Amsterdam!

Ξεκινάμε από τα ζόρικα... Bulldog... γνωστή αλυσίδα coffeshop στο Άμστερνταμ. Εκεί που λέτε στο συγκεκριμένο coffee shop δε σερβίρανε αλκοολ αλλά μόνο αναψυκτικα. Αλλά τι να το κάνεις το αλκοολ; Όταν το ένα joint τσιγαριλίκι που θα κάνεις σου είναι αρκετό για να την "ακούς" για μια βδομάδα;
Ρώτησα τον 60άρη φαλακρό γεμάτος τατουάζ κάτω στο υπόγειο του μαγαζιού όπου πουλάνε τη μαριχουάνα για το αν υπάρχει ελληνικής εισαγωγής. Και που απάντησε ότι ως Ελληνίδα θα έπρεπε να ξέρω ότι η Ελλάδα δεν εξάζει χασίς... Σαν Ελληνίδα λοιπόν έπρεπε να του πω ότι ο Έλληνας και τα ελληνικά προιόντα παντού χωράνε αλλα που όρεξη για φιλοσοφικές συζητήσεις εκείνη την ώρα!

Το Άμστερνταμ τη νύχτα..

Οι ταξιτζήδες πολιτισμένοι, ευγενικοί, πολύ καλοί γνώστες της αγγλικής γλώσσας, και πολλοί απ΄αυτούς λάτρεις της τεχνολογίας...

Άριστη αρχιτεκτονική, τα περισσότερα, αν όχι όλα τα σπίτια, χρονολογούνται από τις αρχές του 20ου αιώνα.

Παντού ποδήλατα και φυσικά προτεραιότητα είχαν οι ποδηλάτες από τους πεζούς, έπρεπε διαρκώς να είχες το νου σου να μη σε πατήσουν!

Και φυσικά όταν γύρναγα στο τέλος της ημέρας καταβρόχδιζα τις toblerone μαζί με μια μπυρίτσα, έτσι για το γλυκό νάνι!

Πάω να φαω ντολμαδάκια που έφτιαξε η μάνα μου και η ετοιμόγεννη αδεφούλα μου, η sisoula μου, έπειτα από μια κουραστική ημέρα νυκοκοιροσύνης που είχα σήμερα, τουλάχιστον ας αποζημιωθώ με τα ντολμαδάκια!

Όχι τίποτα άλλο, προ λίγης ώρας στον περίπατο που έκανα με την sisoula συνάντησα μια φίλη από τα παλιά που για λόγους που δεν γνωρίζω καλά καλά απομακρυνθήκαμε. Αλλά όχι βρε κοπέλα μου να μη μπορείς να μου πεις ένα καλησπέρα!

Εδώ μιλάμε ότι έχω βλάψει άνθρωπο και αυτός ο άνθρωπος με βλέπει και μου μιλάει με χαιρετάει με όση αξιοπρέπεια έχει! Εσύ Βρούτε; Που να σου έκανα και θελημένα κακό!

Ας τελειώσει λοιπόν η μέρα αυτή με τα ντολμαδάκια όσο πιο ευχάριστα ... γιατί την Τετάρτη αλλάζει η ζωή μου με το νέο μέλος της οικογενείας μας!

Την ανηψιά μου!

Amsterdam Here I Come!

Τα νέα της Αλεξάνδρας

Έχω λείψει καιρό από την μπλογκογειτονιά.

Έχω να μαζέψω το δωμάτιό μου, καλοκαιρινά - χειμωνιάτικα, ξεσκόνισμα και πλύσιμο τις ντουλάπες.

Η sisoula αδερφούλα μου, μου πήρε ένα ζευγάρι παντόφλες για να φοράω όταν θα πηγαίνω σπίτι της. Δύο ευρώ έκαναν .. αλλα με συγκίνησε πάρα πολύ η πράξη της γιατί σκέφτηκε ότι θα ξεκουράζονται τα ποδαράκια μου.

Στη δουλειά τα πράγματα είναι καλά αν εξαιρέσεις την ακατάπαυστη δουλειά ..

Σπίτι, οικογένεια, σύντροφος .. βαστάνε γερά. Εγώ όχι.

Και όπως έλεγα και στην ξαδέρφη μου τη ταξιδιάρα που έχει πάει στα ξένα τώρα, ή είναι ο γαμημένος ο μήνας ή απλά εγώ τα έχω γαμήσει "fucked up"

Α, πάσχω από δυσλειτουργία εγκεφάλου ... οπα οπα αυτό δεν ήθελα να μου ξεφύγει .. πάσχω από δυσλειτουργία ευσταχιανής ... Αντε τώρα ψάξε στον γούγλη να βρεις γιατί εγώ μετα βίας θυμάμαι και την ασθένεια...

Τα γλέντια μας

Και επειδή όλα τα έχει ο μπαξές ... και επειδή έχουμε πιει και λίγο παραπάνω ... και επειδή γουστάρω γενικώς αυτήν την ώρα... μου το αφιερώνω.

Δε μου θυμίζει τίποτα, έφυγε έφυγε ... ποιος να φύγει άλλωστε; Απλά έτσι, οι χοροί που ρίχνουμε κάτω στο χωριό -(κάτω απ' τα αυλάκι) με τα ξαδέρφια και το τρελόσογο (μόνο ο πατέρας μου αποτελεί εξαίρεση.. πως έχει ξεφυγει..) - είναι ανάλογοι αυτού του τραγουδιού. Μετά από ώρες το ρίχνουμε σε τέτοια... (βλ. παρακάτω)

Και όχι μόνο... Έχει και συνέχεια ... έτσι για τη ξεφτίλα ρε γαμώτο και λίγο τσιφτελοροκιά! Τσιφτελοροκιά ... λέμε τώρα.. Δε ξέρω τι είναι, αλλα έχει γέλιο.

Τσάμπα το φλαμπέ

Που πας ρε Καραμήτρο;

Να μην ελέγξεις τίποτα; Έτσι, τώρα το βρήκαμε και το πρώτο φλαμπέ φιλέτο το ρίχνουμε σε όποιον στέκεται δίπλα στον άντρα μας; Α ... έλεγξε πρώτα .. κάνε τις ταυτοπροσωπίες σου ρε γκομενάκι μου και μετά ρίξε και σουφλέ σοκολάτας αμα λάχει να 'ουμε ..

Υ.Γ. Πάντως με τέτοιες γυναίκες ούτε να κλάσετε δε θα μπορείτε εσείς οι άντρες!

Τα παλικάρια μας

-Πού πάτε παλικάρια, πού πάτε ορέ, πού πάτε ορέ παιδιά;

-Πάμε για να πατήσουμε την Τροπό-, μωρ’ την Τροπολιτσά!

Ένας έρωτας γεννιέται στο Καραϊσκάκη

01 - 02 - 2007
σε ειδα εχτες στο γηπεδο ησουν ψηλος αξηριστος και ειχες σκουλαρικια στη μυτη στα φρυδια και στη γλωσσα οπως και γω σε εβλεπα απο την 7 συναιχεια μεχρι που εβαλαν το γκολ τα γιαννενα και πηγες για ντου στον κουγια αλλα σε πελεκησαν οι μπραβοι του.ποτε θα σε ξαναδω τρελο αγορι ο καλός σου ανθρωπος



Τι λε ρε παιδί 'μ; Στη μύτη στα φρύδια και στη γλώσσα ... και που αλλου που δεν θα φαίνεται!

Τα δήθεν και τα πρέπει

Αν ζούσε ο Χριστός θα τα είχε σπάσει όλα! Τόσα χρυσαφικό που κουβαλάνε όλοι τους .. αν το λιώνανε θα σκέπαζε όλη την Ελλάδα...

Νηστεία... Τόση νηστεία που κάνουν πως ακόμα είναι τροφαντούληδες όλοι τους;

Πως ακόμα κοιτάζουν με καχυποψία τον άνθρωπο που θα διαφέρει έστω και λίγο από το σύνολο; Αυτόν που θα δούνε στο δρόμο να καπνίζει τσιγάρο απλό; Αυτόν που έχει βάψει τα μαλλιά του μωβ, αυτόν που φοράει σκουλαρίκι στη μύτη;

Αυτό είναι νηστεία; Να απέχουμε από το παϊδάκι και τις εσάνς; Και από την άλλη μεριά να σκεφτόμαστε κακόβουλα;

"Αποχή από κάθε πειρασμό"

Εγώ συνειδητά δε νηστεύω καθότι θεωρώ δύσκολο να απέχω από το στριφτό που κάνω, να μην έρθω σε επαφή με τον φίλο μου, να μη πιω γάλα στον καφέ, να μην σιχτιρίσω βρ' αδερφέ! Αυτό είναι νηστεία. Αποχή από κάθε πειρασμό. Όχι απλά σταυροκοπανιέμαι στις εκκλησιές και μετά βρίζω τη γειτόνισσα που με έβρεξε με το λάστιχο ενώ έπλενε το μπαλκόνι της.

Βασικά, αυτό που κάνω είναι ξεκατίνιασμα γιατί όταν με κατακρίνουν ευγενικά ή μη όσοι το κάνουν απάντηση δεν παίρνουν απο μένα. Βαριέμαι να τους την λέω γιατί αυτοί που νηστεύουν και την λένε σε μένα γκρινιάζουν όλη μέρα! μουχαχα τραγικό έτσι; Α τη μια θέλω σουβλάκι, α το άλλο έχει τυρί! Σκάσε φίλε και ακολούθα την επιλογή σου με σεβασμό στον εαυτό σου πάνω απ΄ όλα.

Γίνεται; Δε γίνεται.

Από το 1998 αυτό το τραγούδι και ακόμα παραμένει στις νούμερο ένα προτιμήσεις μου στην rap μουσική.

Είναι σαν να λέμε rock χωρίς Bob Dylan, dark wave χωρίς Cure, ηλεκτρονική μουσική χωρίς Tiesto, ethnic χωρίς Amr Diab, κλαρίνα χωρίς Πετρο-Λούκα Χαλκιά δε γίνεται.

Έτσι και rap χωρίς DMX γίνεται;

Γίνεται; Δε γίνεται!

Καλό σας απόγευμα.

CosmoAthens

1ον: Κλικ στην εικόνα για μεγένθυση.

2ον: Προσέξτε την διαφήμιση αυτή με το κόκκινο πλαίσιο.

3ον: Χανόμαστε.

Φιλτράρισμα

Γιατί όταν είσαι θύτης σε αποδέχονται;
Γιατί όταν είσαι θύμα σε παρουσιάζουνε ως θύτη;

Που έχουμε καταντήσει;
Να μου μιλάνε αυτοί που τους πλήγωσα.
Να εναντιώνονται με μένα αυτοί που με πλήγωσαν.

Γιατί όταν κάνεις κακό σε κάποιον στο τέλος το θύμα εν καιρώ σε πλησιάζει από μόνο του χωρίς να χρειαστεί να κάνεις κάτι εσύ;
Γιατί όταν εσένα σου κάνουν κακό και βγάζουν λανθασμένα συμπεράσματα για σένα στο τέλος συμβαίνει εσύ να φταις γι' αυτό και πάλι χωρίς να έχεις μιλήσει γι' αυτό;

Γιατί όταν μιλάς, γελάς, χαίρεσαι, χαμογελάς, ερωτεύεσαι βρίσκεται πάντα κάποιος να σε ζηλεύει (φυσικά όχι ευθέως σε σένα) και να επηρεάζει γνώμες υπολοίπων; Δεν είμαι γκόμενα καμίας και κανενός. Είμαι απλά μια φίλη για όσους θέλουν να με έχουν δίπλα τους και το αντίθετο. Οι αποκλειστικότητες είναι για τους άλλους/άλλες. Όχι για μένα.

Στη μάνα μου το λέω συνέχεια: "Κυρία ποτέ δε θα γίνω, με την έννοια που το παρουσιάζουνε οι γενιές των γονιών μας. Όσοι με κατακρίνουν λανθασμένα για όσο με κατακρίνουν, τόσο εγώ θα αδιαφορώ. Ούτε καν για μια ευχή τηλεφωνικά να δώσω. Ούτε έναν τυπικό μαλακισμένο χαιρετισμό."

Θα μιλάω, εκεί που θέλω να μιλάω, θα γελάω επίσης για πράγματα που με κάνουν να γελάω.
Και θα πηγαίνω σε μέρη όπου εγώ νιώθω άνετα και οικεία.

Επιλέγω τους ανθρώπους γύρω μου.
Δεν το έκανα. Τώρα όμως το κάνω και ας βγαίνω και θύτης. Μια φορά πάντως δε θα ακούσεις ποτέ να απολογούμαι για τις επιλογές μου. Ας ακούς από τους άλλους για το πόσο απόμακρη ή ξυνή ή παστρικιά ή ότι άλλη μπούρδα έχω γίνει.

Όταν τα λέγαμε μαζί πριν δύο χρόνια για τις επιλογές, εγώ είχα ήδη ξεκινήσει να το κάνω και δε στο είχα πει. Δεν το πρόσεξες και εσύ ποτέ όμως. Εσύ; Τι έκανες; Έβαλες το σχέδιο το κοινό που είχαμε σε εφαρμογή; Έχεις κάνει το δικό σου φιλτράρισμα;

Αφιερωμένο σε μια κοπέλα που όπως έδειξε δε με κατάλαβε ποτέ και σε μια άλλη που εύχομαι να με καταλάβει. Επιφυλάσσομαι.

Tag? Whatta F***?

Τι διάολο είναι και τούτο; Αλλά όπως με προσκάλεσαν οι paperflowers , montresor, neropistolero, margo και weirdo έτσι και εγώ θα τους τιμήσω...

Λεπόνε μάγκες ακού(τ)ε !

Shit no 1.
Βρίζω. Είμαι ένα τσουτσέκι με το ζόρι 1,60m και βρίζω. Χαριτωμένα όμως! Χιχιχι! Λαχαναγορίτικα μεν αλλά χαριτωμένα! Ο φίλος μου αναρωτιέται ακόμα "που έχει μπλέξει μαζί μου"... Μα θέλει και ερώτημα; Ουφ...

Shit no 2.
Ο φίλος μου και άλλοι με λένε Monica (από τα friends). Γιατί; Επειδή δε θέλω να είναι τσαλακωμένο το καρέ στο τραπέζι; Επειδή χρησιμοποιώ πάντα σουβέρ όταν πίνω κάτι για να μη λερώσω; Επειδή πλένω τα πιάτα αμέσως μόλις φάω;

Shit no 3.
Σιχαίνομαι την αποκλειστικότητα. Σιχαίνομαι τις συμπεριφορές άλλων που θυμίζουν 13 χρονα. "Χάθηκες! Με παράτησε η πτώση! Δεν με βάζει στη ζωή της!
Τι λε ρε μαλέα; Αν χάθηκα εγώ ... θα χάθηκες και εσύ! Και γιατί λες σε άλλους ότι σε παράτησα; Να έρθεις εσύ μαρί να μου τα πεις στα μούτρα να μου δώσεις και μια σφαλιάρα να συνέλθω να σου δώσω δέκα μετά! Ναι, δε σε βάζω στη ζωή μου πλέον, γιατί ή εγώ μεγάλωσα και δεν αντέχω πλέον να απολογούμαι για shit like that ή εσύ έχεις μείνει στάσιμος στη παιδικότητά σου και στη μιζέρια σου!

Shit no 4.
Κοιμάμαι με ανοιχτή την τηλεόραση. Κατά προτίμηση βλέποντας ΣΚΑΙ. Είμαι παιδί του ΣΚΑΙ. Πρέπει να με κάνουν επίτιμο μέλος της εταιρείας! Μέτοχο! Τώρα πλέον με το DSL θα κοιμάμαι και με ανοιχτό το pc. Ο φίλος μου θα έχει να μαρτυράει εις διπλούν τώρα!

Shit no 5.
Όταν βλέπω γυναίκες από 50 έως και με το ένα πόδι στον τάφο να ντύνονται σαν κοριτσάκια μου έρχεται πάντα στο μυαλό μου να τις κράξω. Ποτέ όμως δεν έχω καταφέρει να το κάνω. "Που πας ρε Λάζαρε; Είσαι σαν τον Φαραώ τον νεαρό αυτόν τον Τουτανχαμόν ..."
Μου έρχεται πάντα στο νου να ξεκατινιαστώ αλλα δε το κάνω ποτέ στο τέλος..

Και γω με τη σειρά μου λεπόνε θα στείλω την πρόσκληση σε lamiotis, gordon, sorry girl, tassoula και κολοκύθι.