Το παζάρι

Πάντα ήξερα ότι το παζάρι εκτός από ευχαριστηση μου να το κάνω είναι και θέμα κληρονομικότητας από τον πατέρα μου.

Σε προκαλώ λοιπόν αγαπητέ ηλεκτρονικέ blogger να έρθεις μαζί μου για ψώνια και να σου πάρω ρούχο σε καλύτερη από την αναγραφόμενη τιμη! -νταξ, εκτός αν παμε στα πολυμαγαζιά ... εκεί θα μας πετάξουν με τις κλωτσιές.





Σ' αυτό όμως που δε μπόρεσε ένα έξτρα αποτελεσματικό γαμημένο γονίδιο να περάσει από τον πατέρα μου σε μένα είναι είναι στο παζάρεμα της μπίζνας με τα μπικικίνια...







... όπου εκεί τα έχω κάνει σκατά!

My moto: Mind your own business

Πολλοί με ρωτάνε γιατί πτώση μου συχνά χρησιμοποιείς αυτό το "μότο";






.. γιατί γαμώ τη παναχαική τους δε κοιτάνε τις δικές τους παπαριές και λάθη και κοιτάνε πως να νιώσουν ανώτεροι με τα δικά μου σφάλματα!

Αντε γαμηθείτε με κάνετε και ξεκατινιάστηκα πάλι!

Long time no see

Κι όμως είμαι ακόμα εδώ .. στη μπλογκογειτονιά!

Χωρίς απολογίες.. ένας χρόνος γεμάτος από χρόνο με τα απλά καθημερινά δρόμενα. Ή δρώμενα; %)

.
.
.
.
.

- Απολαμβάνω τη συντροφιά της ανιψιάς μου. Εφτασε κιόλας τον 1 1/2 έτος!
- Εχω μάθει να οδηγάω. Τουλάχιστον δε μου σβήνει το αμάξι.
- Ο φίλος μου ακόμα με αντέχει (;)
- Οι φίλες μου δεν με άντεξαν-δε τις άντεξα. Και δεν αναφέρομαι στην κουμπαροφιλενάδα μου.
- Απολαμβάνω να ξυπνάω το *Σαββάτο και να πηγαίνω για ψώνια ενώ ο φίλος μου να με περιγελά. Γιατί πως να το κάνομεν άλλωστε; Γυναίκες.. χρωστάμε μόνο στους πατεράδες μας και στις **κάρτες.
- Η δουλειά .. δουλειά! Ανοδική .. αλλά όχι ο μισθός!
- Συνεχίζω να ακούω καθοδόν για τη δουλειά, αυτά τα λίγα λεπτά οδήγησης, Βερύκιο-Σταυρόπουλο. Μα γιατί πολλοί λίγοι συμπαθούν αυτή την εκπομπή;
- Ψάχνω να βρω σε mp3 την εκτέλεση του τραγουδιού " Πριγκηπέσσα " του Σ. Μάλαμα από την Γλυκερία και δεν τη βρίσκω :(
- Αύριο και μεθαύριο θα κατεβάσω, download όπως λέμε τα Ελληνάκια, τα χειμωνιάτικα και ότι ρούχο έχω για "πέταμα" γιατί πολύ απλά δε θα μου κάνει θα τα δώσω στους "Δρόμους Ζωής"

.
.
.
.
.


* ας μην είμεθα και υπερβολικοί! Οχι κάθε Σαββάτο!
** κι όμως πλερώνω όλη τη δόση μου κάθε μήνα! Οχι σαν κάτι λουσάτες κυράτσες που χρωστάνε της Μιχαλούς!

Πολύχρονος !!!

Πολύχρονος βρε !!!

Και επιτέλους αποφάσισε για το δώρο σου !!!

Αυτά που όλοι έχουμε δει και μας άρεσαν!

Ξου ξου ξου

Αγαπητό μου ηλεκτρονικό ημερολόγιο,

Σήμερα η μητέρα μου έκατσε στο σπίτι γιατί αλλάζουμε όλη την κουζίνα. Επιπλα, πλακακια ηλεκτρικές συσκευές και έτσι αδραξα τη νύχτα αυτή πηγαίνοντας με τον αγαπητό μου asfyxia (που μόνο ασφυξία δεν εκφράζει) στο gagarin στην Λιοσίων στη συναυλία των Rotting Christ.

Για όσους που δεν το ξέρουν είναι μουσική των σατανάδων που θα έλεγαν και οι μεγάλοι!

Ηταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα ο μόνος λόγος που το έκανα είναι να θυμηθεί τα παλιά "καλά" του χρόνια ο asfyxia και σίγουρα για να ζήσω και αυτή την εμπειρία!

Ημουν πάνω στο μπαρ και έπινα τη μπυρίτσα μου και ενώ ο asfyxia είχε ξαμολυθεί μπροστά από το συγκρότημα ... εγώ προσπαθούσα να δω το συγκροτημα από ψηλά.

Τζίφος! Εκτός του ότι δεν φόραγα και τα γυαλιά μου, το μόνο που διέκρινα ήταν μαλλιά και κεφάλια να κουνιούνται πέρα δώθε.

Αυτό που θα έχω να θυμάμαι ήταν τα ντραμς στο τραγούδι της εισαγωγής και το king of the stellar (που εγώ αρχίκα νόμιζα ότι έλεγαν king of estellar %$^& )

Ωραία ήταν.

Asfyxia, το επόμενο κέρασμα θα είναι δικό μου! Ξέρεις εσύ ;)

Επαλήθευση απο το προηγούμενο ποστ

3. Μην μπαίνετε στον κόπο να παρουσιάζεστε σε γιορτές και γενέθλια φίλων. Στείλτε ένα απλό sms! Και οικονομία στα χρήματα και στον χρόνο αφού δεν προλαβαίνετε ούτε να κλάσετε!

Και να που επιβεβαιώθηκα! Αγοράστε frrrreeee to go, στείλτε μια τυπική ευχή και go forever!

:)

Θα μπορούσα να ήμουν και απόγονος του Τειρεσία (αν γράφεται σωστά) ή του Πητ Παπαδάκου!

Ciao! Ci vediamo a presto miei amici elettronici!

Πως να χάνετε τους φίλους σας

Με αφορμή ενός post του Trilian που περιγράφει τα περί φιλίας παθήματα και είδη θα ήθελα και εγώ να αφιερώσω λίγες σειρές περί αυτού του θέματος χωρίς όρια-λύση-λογική!

Με τη σειρά μου λοιπόν έχω να προτείνω λύσεις ριζοσπατικές μεν, αποτελεσμάτικές δε για την δική σας ψυχική υγεία (τη δική μου κυρίως -χιχι).

Έχομεν και λέμεν λοιπόν:

1. Ποτέ μα ποτέ μην συναντιέστε κατ' ιδίαν για καφέ, σινεμά, φαγητό, ψήσιμο στα κάρβουνα με φίλους! Στέλνετε απλά ένα sms μια φορά το δίμηνο γράφοντας " Ελα Πτωσούλα, τι κάνεις; Θα βρεθώ με φίλους μου για φαγητό, θες να έρθεις; " Και φυσικά "δεν τρέχει κάστανο" ! Τώρα, αν ο άλλος σας απορρίψει την πρόταση μην τσαντιστείτε! Είναι γιατί είστε πολύ ηλίθιοι να συνηδειτοποιήσετε τι κάνατε με sms μετά από δύο μήνες απουσίας σας!

2. Αν σας παίρνουν τηλέφωνο καθημερινά και δεν απαντάτε, μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε! "Σιγά, τι να θέλει να μου πει αυτός που με παίρνει συνέχεια; " ή αλλιώς καλή απάντηση μπορεί να θεωρηθεί " αχ, δε προλαβαίνω ούτε να κλάσω, θα απαντάω και σε κλήσεις των φίλων μου; "

3. Μην μπαίνετε στον κόπο να παρουσιάζεστε σε γιορτές και γενέθλια φίλων. Στείλτε ένα απλό sms! Και οικονομία στα χρήματα και στον χρόνο αφού δεν προλαβαίνετε ούτε να κλάσετε!

4. Μην είστε ανυπόμονοι για το πότε θα σας καλούν οι φίλοι σας, απλά για να μάθουν τι κάνετε, αν είστε καλά! Δώστε τόπο στην οργή ... είναι γιατί τόσο καιρό εσείς αδιαφορούσατε στα τηλεφωνήματά τους και το μόνο που κάνατε ήταν να στέλνετε ένα sms ΧΑΛΑΡΑ

5. Όταν σας ρωτάνε που χαθήκατε, μην απορίσετε, απλά απαντήστε ότι ήσασταν πολύ απασχολημένοι. Αλλά και αυτό μην μπείτε στον κόπο να το πείτε κατ' ιδίαν, στείλτε ένα απλό sms!

6. Και πάνω απ' όλα μην απογοητεύεστε. Γιατί η μαλακία δεν πάει στα βουνά! Πάει σε ...


*** Τα παραπάνω δεν αποτελούν πρωτόκολλο επικοινωνίας. Και επειδή όλοι κάνουμε λάθη, όλοι απογοητεύουμε, όλοι απογοητευόμαστε καλό απλά θα είναι να συνεχίζουμε με τη ζωή μας. Ναι, Πτώση σε σένα τα λέω πρώτα και μετά στους άλλους :S ***

Παλαιοί το νου σας!

Έρχεται η Νέα οδηγός έτοιμη να οργώσει τους δρόμους της Αττικής και της Κορινθίας!

...λέμε τώρα!


Μόλις πριν τρεις μήνες πήρα ένα μεταχειρισμένο αμαξάκι. Μετά από δύο χρόνια, αφότου πήρα το δίπλωμα, αποφάσισα να αγοράσω αμαξάκι. Μεταχειρισμένο ούτε ενός έτους.


Κούτσα κούτσα το οδηγώ, πηγαίνω στη δουλίτσα μου (5-10 λεπτά με το αμάξι) και στην ανιψιά μου (2 λεπτά με το αμάξι)

Έχω ήδη τρακάρει (έφταιγε ο άλλος), έχω "στουκάρει" τον πίσω δεξιό προφυλακτήρα γιατί χάζευα, έχω γρατζουνίσει την μπροστά και πίσω δεξιά πόρτες γιατί νόμιζα ότι είχα υπολογίσει σωστά τον χώρο.

Είμαι σίγουρη ότι μου έχουν κάνει μάγια ... γι αυτό έχω πάθει τόσες ζημιές με το αμάξι! Και δε δέχομαι καμία κατηγορία ότι είμαι ηλίθια οδηγός!

:)

Πάντως μεγάλη διευκόλυνση το αυτοκίνητο... Αυξάνεται ο ελεύθερός σου χρόνος, ταλαιπωρείσαι λιγότερο (αν πρόκειται για μικρές σχετικά αποστάσεις) κάνεις τις δουλειές σου πιο εύκολα με λιγότερη ταλαιπωρία.

Αλλά παραμένει φονικό εργαλείο. Είναι απίστευτο πως μπορεί να χαθεί ανθρώπινη ζωή από έναν λάθος χειρισμό του αυτοκινήτου.

Για την ιστορία ας σημειωθεί ότι το πρώτο αυτοκινητιστικό ατύχημα συνέβη το 1896 στο Κρύσταλ Πάλας του Λονδίνου όταν αυτοκίνητο που έτρεχε με ταχύτητα 6,4 χιλιομέτρων και οδηγούσε ο Χένρι Γουέλς συγκρούστηκε με ποδήλατο που οδηγούσε η Μπρίτζετ Ντρίσκολ.
του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 26/9/06

Pousaisyre???

... με ρώτησε ο μπλογκογείτονας Gordon.

- Στον κόσμου μου, απαντώ εγώ.

Που να είμαι, εδώ ζω την καθημερινότητα που τόσο έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό στη ζωή μου.

Μια η γέννηση της γλυκύτατης ανηψιάς μου, μια η κατάσταση να βρίσκομαι χωρίς επικοινωνία με τις φίλες μου (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, μη νομίζεις ότι είμαι και τόοοοοοσο κοινωνική) ... και από την άλλη φυσικά ένα ταξιδάκι επαγγελματικό που είχα πρόσφατα στην Μαδρίτη (πολύ όμορφη πόλη, πολή ζωντανή σαν και τις δικές μας πόλεις), χαλάρωση στο σπίτι με τη σκατούλα (την μπέμπα) και φυσικά το ερωτάκι μου που συνέχεια τον πειράζω... ως γνωστό πειραχτήρι βεβαίως βεβαίως!

Κατα τα άλλα ζω ήρεμα χωρίς αλκοόλ ναρκωτικά και ξενύχτια ( ε μια μπυρίτσα την ημέρα την καταναλώνω Χ Α Λ Α Ρ Α για να λέμε και του λόγου το αληθές!)

Έκαστος στον κόσμο του

Έκαστος στον κόσμο του, χωρίς να είναι απαραίτητα αρνητικό ή θετικό. Μια ουδέτερη κατάσταση που τη συναντά ή την προκαλεί κανείς στην καθημερινότητα.

'Ελληνες που μπορεί να έχουν ταξιδεύψει από την Βόρεια Ελλάδα σε τράπεζα στη Ζαχάρω έτοιμοι να πάρουν το πολυπόθητο τριχίλιαρο.

Καιγεται η Πελοπόννησος και στο νούμερο 6, κανάλι που έχω ρυθμίσει στην τηλεόραση μου, να προβάλλονται σκηνές διασήμων που πήγαν διακοπές. ... . Αυτό θα πει Σταθερή αξία..

Χιλιάδες πολίτες να παρακολουθούν πρωινές εκπομπές με πλάνο πολιτικούς διαξιφισμούς.

Οδηγός στο Χίλτον να κουβαλάει δυο χαζογκόμενες στα πίσω καθίσματα και έναν "λιωμίδη" να κάθεται στο μπαρμπρίζ του αυτοκινήτου %^*()*(% και όλα αυτά ενώπιον τηλεοπτικού φακού στις 7 το πρωί κατα τη διάρκεια συνέντευξης σε μπλόκο της αστυνομίας...

Ανθρωποι που τους καλείς στο τηλέφωνο ένα μήνα τώρα ... και που δεν μπορούν ; δεν θέλουν ; να βλέπουν τις κλήσεις σου στο κινητό και να μην πατούν το γαμημένο το πλήκτρο αυτό με το πράσινο χρώμα! Νταξ' δε σου ζήτησα πολλά και στο κάτω κάτω αν περνάς τη φάση σου πες το ρε παιδί μου να το κατανοήσω. Πες μου αν έχω σφάλει σε κάτι να το παραδεχτώ ή αρνηθώ. Πες κάτι. Πες ένα γεια. Πες ένα άντε γαμήσου να στο ανταποδώσω με τη σειρά μου.
... Υπάρχουν στιγμές που ο εγωισμός μου μηδενίζεται και συνεχίζω να κάνω προσπάθειες, έστω για ένα τηλεφωνικό καλησπέρα. Υπάρχουν και κάποιες άλλες που θέλω να βρίσω ότι έχω προσπαθήσει να κάνω. Υπάρχουν και στιγμές που νιώθω τόση μοναξιά (σίγουρα δεν είμαι μόνη μου) που απλά δεν κάνω τίποτα. Και περιμένω. Μακάρι να βγω λάθος. Μακάρι αυτός ο κόσμος που έχω πλάσει μέσα μου, το ένστικτο για το τι θα γίνει να βγει λανθασμένο.

Τι κάναμε

Embrace the music

Untitled

Γέννησε η sisoula μου. Έκανε κοριτσάκι. Ένα όμορφο κοριτσάκι με πολλά μαλλιά! Τις περισσότερες μέρες τις βγάζω στο σπίτι της καθότι ο σύζυγος λείπει ταξίδια. Σήμερα άδραξα την ευκαιρία να "ξεσκονίσω" το pcάκι μου, και είπα να γράψω και στο ηλεκτρονικό ημερολόγιο μου.

Στη δουλειά, τις περισσότερες μέρες δεν έχω χρόνο ούτε για κατούρημα που λέει ο λόγος. Σήμερα μου είπε ο φίλος μου στο τηλέφωνο: "Πήζεις;" - Άντε καλέ! :) Να δούμε για πόσο καιρό θα το αντέξω αυτό! Πολλές φορές το θεωρώ πρόκληση, άλλες φορές απλά μια υποχρέωση να κάνω σωστά τη δουλειά μου προκειμένου να μη δώσω αρνητικές εντυπώσεις.

Πήγα στην Καβάλα. "Στα πάτρια εδάφη" όπως λέει και η μάνα μου. Η μάνα μου είναι ωραία γιατί είναι Σερραία, όπως λένε και οι Σερραίοι. Τώρα το πώς καταλήξαν τα πράγματα να έχω συγγενείς στη Καβάλα είναι μεγάαααλη ιστορία. Πήγα και στο χωριό της μάνας μου στο Ν. Σερρών και έκανα τρισάγιο στον παππού τον Νίκο (δεν τον γνώρισα) στην γιαγιά μου την Κυρά Στέλλα και στον προπάππου-προγιαγιά (αυτούς και αν δε γνώρισα!). Πήγα και στην πόλη της Καβάλας ... για 30 λεπτά ... τόση ώρα μας πήρε να βρούμε θέση σταθμευσης και φύγαμε με τον φίλο μου αγανακτισμένοι .. Κυρίως εγω ήμουν αγανακτισμένη!

Έχω δύο φίλες, αυτές μου έμειναν όλες κι όλες! Η μια είναι πολύ απασχολημένη, έχω καιρό να την δω ουσιαστικά να πω μια κουβέντα. Η άλλη αναρρώνει από επέμβαση -μεταμόσχευση κερατωειδή. Υπέφερε κυρίως από την αδιαφορία - φακελάκια - λάθος διαγνώσεις - λάθος αγωγές γιατρών.

Έχω δύο παλιές συναδέλφισσες, από την προηγούμενη δουλειά. Και αυτές φίλες εξίσου! Και με αυτές έχω να επικοινωνήσω καιρό. Εκτός από τη μια που βρεθήκαμε να πίνουμε μπύρες σε μπυραρία. Ωραία νύχτα εκείνη!

Αντε, με την δεύτερη ευκαιρία να καταφέρω να ενημερωθώ για τα δρώμενα της blogoπαρέας!

Αυτά που λέτε παιδιά στο Amsterdam!

Ξεκινάμε από τα ζόρικα... Bulldog... γνωστή αλυσίδα coffeshop στο Άμστερνταμ. Εκεί που λέτε στο συγκεκριμένο coffee shop δε σερβίρανε αλκοολ αλλά μόνο αναψυκτικα. Αλλά τι να το κάνεις το αλκοολ; Όταν το ένα joint τσιγαριλίκι που θα κάνεις σου είναι αρκετό για να την "ακούς" για μια βδομάδα;
Ρώτησα τον 60άρη φαλακρό γεμάτος τατουάζ κάτω στο υπόγειο του μαγαζιού όπου πουλάνε τη μαριχουάνα για το αν υπάρχει ελληνικής εισαγωγής. Και που απάντησε ότι ως Ελληνίδα θα έπρεπε να ξέρω ότι η Ελλάδα δεν εξάζει χασίς... Σαν Ελληνίδα λοιπόν έπρεπε να του πω ότι ο Έλληνας και τα ελληνικά προιόντα παντού χωράνε αλλα που όρεξη για φιλοσοφικές συζητήσεις εκείνη την ώρα!

Το Άμστερνταμ τη νύχτα..

Οι ταξιτζήδες πολιτισμένοι, ευγενικοί, πολύ καλοί γνώστες της αγγλικής γλώσσας, και πολλοί απ΄αυτούς λάτρεις της τεχνολογίας...

Άριστη αρχιτεκτονική, τα περισσότερα, αν όχι όλα τα σπίτια, χρονολογούνται από τις αρχές του 20ου αιώνα.

Παντού ποδήλατα και φυσικά προτεραιότητα είχαν οι ποδηλάτες από τους πεζούς, έπρεπε διαρκώς να είχες το νου σου να μη σε πατήσουν!

Και φυσικά όταν γύρναγα στο τέλος της ημέρας καταβρόχδιζα τις toblerone μαζί με μια μπυρίτσα, έτσι για το γλυκό νάνι!

Πάω να φαω ντολμαδάκια που έφτιαξε η μάνα μου και η ετοιμόγεννη αδεφούλα μου, η sisoula μου, έπειτα από μια κουραστική ημέρα νυκοκοιροσύνης που είχα σήμερα, τουλάχιστον ας αποζημιωθώ με τα ντολμαδάκια!

Όχι τίποτα άλλο, προ λίγης ώρας στον περίπατο που έκανα με την sisoula συνάντησα μια φίλη από τα παλιά που για λόγους που δεν γνωρίζω καλά καλά απομακρυνθήκαμε. Αλλά όχι βρε κοπέλα μου να μη μπορείς να μου πεις ένα καλησπέρα!

Εδώ μιλάμε ότι έχω βλάψει άνθρωπο και αυτός ο άνθρωπος με βλέπει και μου μιλάει με χαιρετάει με όση αξιοπρέπεια έχει! Εσύ Βρούτε; Που να σου έκανα και θελημένα κακό!

Ας τελειώσει λοιπόν η μέρα αυτή με τα ντολμαδάκια όσο πιο ευχάριστα ... γιατί την Τετάρτη αλλάζει η ζωή μου με το νέο μέλος της οικογενείας μας!

Την ανηψιά μου!

Amsterdam Here I Come!

Τα νέα της Αλεξάνδρας

Έχω λείψει καιρό από την μπλογκογειτονιά.

Έχω να μαζέψω το δωμάτιό μου, καλοκαιρινά - χειμωνιάτικα, ξεσκόνισμα και πλύσιμο τις ντουλάπες.

Η sisoula αδερφούλα μου, μου πήρε ένα ζευγάρι παντόφλες για να φοράω όταν θα πηγαίνω σπίτι της. Δύο ευρώ έκαναν .. αλλα με συγκίνησε πάρα πολύ η πράξη της γιατί σκέφτηκε ότι θα ξεκουράζονται τα ποδαράκια μου.

Στη δουλειά τα πράγματα είναι καλά αν εξαιρέσεις την ακατάπαυστη δουλειά ..

Σπίτι, οικογένεια, σύντροφος .. βαστάνε γερά. Εγώ όχι.

Και όπως έλεγα και στην ξαδέρφη μου τη ταξιδιάρα που έχει πάει στα ξένα τώρα, ή είναι ο γαμημένος ο μήνας ή απλά εγώ τα έχω γαμήσει "fucked up"

Α, πάσχω από δυσλειτουργία εγκεφάλου ... οπα οπα αυτό δεν ήθελα να μου ξεφύγει .. πάσχω από δυσλειτουργία ευσταχιανής ... Αντε τώρα ψάξε στον γούγλη να βρεις γιατί εγώ μετα βίας θυμάμαι και την ασθένεια...

Τα γλέντια μας

Και επειδή όλα τα έχει ο μπαξές ... και επειδή έχουμε πιει και λίγο παραπάνω ... και επειδή γουστάρω γενικώς αυτήν την ώρα... μου το αφιερώνω.

Δε μου θυμίζει τίποτα, έφυγε έφυγε ... ποιος να φύγει άλλωστε; Απλά έτσι, οι χοροί που ρίχνουμε κάτω στο χωριό -(κάτω απ' τα αυλάκι) με τα ξαδέρφια και το τρελόσογο (μόνο ο πατέρας μου αποτελεί εξαίρεση.. πως έχει ξεφυγει..) - είναι ανάλογοι αυτού του τραγουδιού. Μετά από ώρες το ρίχνουμε σε τέτοια... (βλ. παρακάτω)

Και όχι μόνο... Έχει και συνέχεια ... έτσι για τη ξεφτίλα ρε γαμώτο και λίγο τσιφτελοροκιά! Τσιφτελοροκιά ... λέμε τώρα.. Δε ξέρω τι είναι, αλλα έχει γέλιο.

Τσάμπα το φλαμπέ

Που πας ρε Καραμήτρο;

Να μην ελέγξεις τίποτα; Έτσι, τώρα το βρήκαμε και το πρώτο φλαμπέ φιλέτο το ρίχνουμε σε όποιον στέκεται δίπλα στον άντρα μας; Α ... έλεγξε πρώτα .. κάνε τις ταυτοπροσωπίες σου ρε γκομενάκι μου και μετά ρίξε και σουφλέ σοκολάτας αμα λάχει να 'ουμε ..

Υ.Γ. Πάντως με τέτοιες γυναίκες ούτε να κλάσετε δε θα μπορείτε εσείς οι άντρες!

Τα παλικάρια μας

-Πού πάτε παλικάρια, πού πάτε ορέ, πού πάτε ορέ παιδιά;

-Πάμε για να πατήσουμε την Τροπό-, μωρ’ την Τροπολιτσά!