Του διευθυντή πωλήσεων όταν "πιάνει" τα νούμερα. Του ασιάτη που δουλεύει 25 ωρες το 24ωρο. Του ασιάτη προέδρου πολυεθνικής που βλέπει τους υπαλλήλους του να δουλεύουν 25 ώρες το 24ωρο και που τους εκτιμά με ένα ψεύτικο χαμόγελο.
Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου. Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ το κρασί καπηλειό,μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μουπου ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ όνειρό μου.Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσουαν σε πειράξει τόσο που ντραπείς πουθενά να μη τη πεις
-Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου, μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής. Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις, όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.
---Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά με φέραν πίσω δυνατές φωνές και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.
-Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.
---Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά. Γι’ αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω μια προσευχή σ’ ένα περβόλι με ελιές δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.
-Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής
---Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά .
-Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.
---Γι' αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο, μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς. Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό, τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες και δεν ήξερα τίποτα εγώ.
-Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες; Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.
---Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου, αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό. Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν όταν με σκότωναν, κοιτούσαν ουρανό κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.
-Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Πάντα ήξερα ότι το παζάρι εκτός από ευχαριστηση μου να το κάνω είναι και θέμα κληρονομικότητας από τον πατέρα μου.
Σε προκαλώ λοιπόν αγαπητέ ηλεκτρονικέ blogger να έρθεις μαζί μου για ψώνια και να σου πάρω ρούχο σε καλύτερη από την αναγραφόμενη τιμη! -νταξ, εκτός αν παμε στα πολυμαγαζιά ... εκεί θα μας πετάξουν με τις κλωτσιές.
Σ' αυτό όμως που δε μπόρεσε ένα έξτρα αποτελεσματικό γαμημένο γονίδιο να περάσει από τον πατέρα μου σε μένα είναι είναι στο παζάρεμα της μπίζνας με τα μπικικίνια...
Χωρίς απολογίες.. ένας χρόνος γεμάτος από χρόνο με τα απλά καθημερινά δρόμενα. Ή δρώμενα; %)
. . . . .
- Απολαμβάνω τη συντροφιά της ανιψιάς μου. Εφτασε κιόλας τον 1 1/2 έτος! - Εχω μάθει να οδηγάω. Τουλάχιστον δε μου σβήνει το αμάξι. - Ο φίλος μου ακόμα με αντέχει (;) - Οι φίλες μου δεν με άντεξαν-δε τις άντεξα. Και δεν αναφέρομαι στην κουμπαροφιλενάδα μου. - Απολαμβάνω να ξυπνάω το *Σαββάτο και να πηγαίνω για ψώνια ενώ ο φίλος μου να με περιγελά. Γιατί πως να το κάνομεν άλλωστε; Γυναίκες.. χρωστάμε μόνο στους πατεράδες μας και στις **κάρτες. - Η δουλειά .. δουλειά! Ανοδική .. αλλά όχι ο μισθός! - Συνεχίζω να ακούω καθοδόν για τη δουλειά, αυτά τα λίγα λεπτά οδήγησης, Βερύκιο-Σταυρόπουλο. Μα γιατί πολλοί λίγοι συμπαθούν αυτή την εκπομπή; - Ψάχνω να βρω σε mp3 την εκτέλεση του τραγουδιού " Πριγκηπέσσα " του Σ. Μάλαμα από την Γλυκερία και δεν τη βρίσκω :( - Αύριο και μεθαύριο θα κατεβάσω, download όπως λέμε τα Ελληνάκια, τα χειμωνιάτικα και ότι ρούχο έχω για "πέταμα" γιατί πολύ απλά δε θα μου κάνει θα τα δώσω στους "Δρόμους Ζωής"
. . . . .
* ας μην είμεθα και υπερβολικοί! Οχι κάθε Σαββάτο! ** κι όμως πλερώνω όλη τη δόση μου κάθε μήνα! Οχι σαν κάτι λουσάτες κυράτσες που χρωστάνε της Μιχαλούς!
Σήμερα η μητέρα μου έκατσε στο σπίτι γιατί αλλάζουμε όλη την κουζίνα. Επιπλα, πλακακια ηλεκτρικές συσκευές και έτσι αδραξα τη νύχτα αυτή πηγαίνοντας με τον αγαπητό μου asfyxia (που μόνο ασφυξία δεν εκφράζει) στο gagarin στην Λιοσίων στη συναυλία των Rotting Christ.
Για όσους που δεν το ξέρουν είναι μουσική των σατανάδων που θα έλεγαν και οι μεγάλοι!
Ηταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα ο μόνος λόγος που το έκανα είναι να θυμηθεί τα παλιά "καλά" του χρόνια ο asfyxia και σίγουρα για να ζήσω και αυτή την εμπειρία!
Ημουν πάνω στο μπαρ και έπινα τη μπυρίτσα μου και ενώ ο asfyxia είχε ξαμολυθεί μπροστά από το συγκρότημα ... εγώ προσπαθούσα να δω το συγκροτημα από ψηλά.
Τζίφος! Εκτός του ότι δεν φόραγα και τα γυαλιά μου, το μόνο που διέκρινα ήταν μαλλιά και κεφάλια να κουνιούνται πέρα δώθε.
Αυτό που θα έχω να θυμάμαι ήταν τα ντραμς στο τραγούδι της εισαγωγής και το king of the stellar (που εγώ αρχίκα νόμιζα ότι έλεγαν king of estellar %$^& )
Ωραία ήταν.
Asfyxia, το επόμενο κέρασμα θα είναι δικό μου! Ξέρεις εσύ ;)
3. Μην μπαίνετε στον κόπο να παρουσιάζεστε σε γιορτές και γενέθλια φίλων. Στείλτε ένα απλό sms! Και οικονομία στα χρήματα και στον χρόνο αφού δεν προλαβαίνετε ούτε να κλάσετε!
Και να που επιβεβαιώθηκα! Αγοράστε frrrreeee to go, στείλτε μια τυπική ευχή και go forever!
:)
Θα μπορούσα να ήμουν και απόγονος του Τειρεσία (αν γράφεται σωστά) ή του Πητ Παπαδάκου!
Με αφορμή ενός post του Trilian που περιγράφει τα περί φιλίας παθήματα και είδη θα ήθελα και εγώ να αφιερώσω λίγες σειρές περί αυτού του θέματος χωρίς όρια-λύση-λογική!
Με τη σειρά μου λοιπόν έχω να προτείνω λύσεις ριζοσπατικές μεν, αποτελεσμάτικές δε για την δική σας ψυχική υγεία (τη δική μου κυρίως -χιχι).
Έχομεν και λέμεν λοιπόν:
1. Ποτέ μα ποτέ μην συναντιέστε κατ' ιδίαν για καφέ, σινεμά, φαγητό, ψήσιμο στα κάρβουνα με φίλους! Στέλνετε απλά ένα sms μια φορά το δίμηνο γράφοντας " Ελα Πτωσούλα, τι κάνεις; Θα βρεθώ με φίλους μου για φαγητό, θες να έρθεις; " Και φυσικά "δεν τρέχει κάστανο" ! Τώρα, αν ο άλλος σας απορρίψει την πρόταση μην τσαντιστείτε! Είναι γιατί είστε πολύ ηλίθιοι να συνηδειτοποιήσετε τι κάνατε με sms μετά από δύο μήνες απουσίας σας!
2. Αν σας παίρνουν τηλέφωνο καθημερινά και δεν απαντάτε, μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε! "Σιγά, τι να θέλει να μου πει αυτός που με παίρνει συνέχεια; " ή αλλιώς καλή απάντηση μπορεί να θεωρηθεί " αχ, δε προλαβαίνω ούτε να κλάσω, θα απαντάω και σε κλήσεις των φίλων μου; "
3. Μην μπαίνετε στον κόπο να παρουσιάζεστε σε γιορτές και γενέθλια φίλων. Στείλτε ένα απλό sms! Και οικονομία στα χρήματα και στον χρόνο αφού δεν προλαβαίνετε ούτε να κλάσετε!
4. Μην είστε ανυπόμονοι για το πότε θα σας καλούν οι φίλοι σας, απλά για να μάθουν τι κάνετε, αν είστε καλά! Δώστε τόπο στην οργή ... είναι γιατί τόσο καιρό εσείς αδιαφορούσατε στα τηλεφωνήματά τους και το μόνο που κάνατε ήταν να στέλνετε ένα sms ΧΑΛΑΡΑ
5. Όταν σας ρωτάνε που χαθήκατε, μην απορίσετε, απλά απαντήστε ότι ήσασταν πολύ απασχολημένοι. Αλλά και αυτό μην μπείτε στον κόπο να το πείτε κατ' ιδίαν, στείλτε ένα απλό sms!
6. Και πάνω απ' όλα μην απογοητεύεστε. Γιατί η μαλακία δεν πάει στα βουνά! Πάει σε ...
*** Τα παραπάνω δεν αποτελούν πρωτόκολλο επικοινωνίας. Και επειδή όλοι κάνουμε λάθη, όλοι απογοητεύουμε, όλοι απογοητευόμαστε καλό απλά θα είναι να συνεχίζουμε με τη ζωή μας. Ναι, Πτώση σε σένα τα λέω πρώτα και μετά στους άλλους :S ***
Έρχεται η Νέα οδηγός έτοιμη να οργώσει τους δρόμους της Αττικής και της Κορινθίας!
...λέμε τώρα!
Μόλις πριν τρεις μήνες πήρα ένα μεταχειρισμένο αμαξάκι. Μετά από δύο χρόνια, αφότου πήρα το δίπλωμα, αποφάσισα να αγοράσω αμαξάκι. Μεταχειρισμένο ούτε ενός έτους.
Κούτσα κούτσα το οδηγώ, πηγαίνω στη δουλίτσα μου (5-10 λεπτά με το αμάξι) και στην ανιψιά μου (2 λεπτά με το αμάξι)
Έχω ήδη τρακάρει (έφταιγε ο άλλος), έχω "στουκάρει" τον πίσω δεξιό προφυλακτήρα γιατί χάζευα, έχω γρατζουνίσει την μπροστά και πίσω δεξιά πόρτες γιατί νόμιζα ότι είχα υπολογίσει σωστά τον χώρο.
Είμαι σίγουρη ότι μου έχουν κάνει μάγια ... γι αυτό έχω πάθει τόσες ζημιές με το αμάξι! Και δε δέχομαι καμία κατηγορία ότι είμαι ηλίθια οδηγός!
:)
Πάντως μεγάλη διευκόλυνση το αυτοκίνητο... Αυξάνεται ο ελεύθερός σου χρόνος, ταλαιπωρείσαι λιγότερο (αν πρόκειται για μικρές σχετικά αποστάσεις) κάνεις τις δουλειές σου πιο εύκολα με λιγότερη ταλαιπωρία.
Αλλά παραμένει φονικό εργαλείο. Είναι απίστευτο πως μπορεί να χαθεί ανθρώπινη ζωή από έναν λάθος χειρισμό του αυτοκινήτου.
Για την ιστορία ας σημειωθεί ότι το πρώτο αυτοκινητιστικό ατύχημα συνέβη το 1896 στο Κρύσταλ Πάλας του Λονδίνου όταν αυτοκίνητο που έτρεχε με ταχύτητα 6,4 χιλιομέτρων και οδηγούσε ο Χένρι Γουέλς συγκρούστηκε με ποδήλατο που οδηγούσε η Μπρίτζετ Ντρίσκολ. του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 26/9/06
Που να είμαι, εδώ ζω την καθημερινότητα που τόσο έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό στη ζωή μου.
Μια η γέννηση της γλυκύτατης ανηψιάς μου, μια η κατάσταση να βρίσκομαι χωρίς επικοινωνία με τις φίλες μου (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, μη νομίζεις ότι είμαι και τόοοοοοσο κοινωνική) ... και από την άλλη φυσικά ένα ταξιδάκι επαγγελματικό που είχα πρόσφατα στην Μαδρίτη (πολύ όμορφη πόλη, πολή ζωντανή σαν και τις δικές μας πόλεις), χαλάρωση στο σπίτι με τη σκατούλα (την μπέμπα) και φυσικά το ερωτάκι μου που συνέχεια τον πειράζω... ως γνωστό πειραχτήρι βεβαίως βεβαίως!
Κατα τα άλλα ζω ήρεμα χωρίς αλκοόλ ναρκωτικά και ξενύχτια ( ε μια μπυρίτσα την ημέρα την καταναλώνω Χ Α Λ Α Ρ Α για να λέμε και του λόγου το αληθές!)
Έκαστος στον κόσμο του, χωρίς να είναι απαραίτητα αρνητικό ή θετικό. Μια ουδέτερη κατάσταση που τη συναντά ή την προκαλεί κανείς στην καθημερινότητα.
'Ελληνες που μπορεί να έχουν ταξιδεύψει από την Βόρεια Ελλάδα σε τράπεζα στη Ζαχάρω έτοιμοι να πάρουν το πολυπόθητο τριχίλιαρο.
Καιγεται η Πελοπόννησος και στο νούμερο 6, κανάλι που έχω ρυθμίσει στην τηλεόραση μου, να προβάλλονται σκηνές διασήμων που πήγαν διακοπές. ... . Αυτό θα πει Σταθερή αξία..
Χιλιάδες πολίτες να παρακολουθούν πρωινές εκπομπές με πλάνο πολιτικούς διαξιφισμούς.
Οδηγός στο Χίλτον να κουβαλάει δυο χαζογκόμενες στα πίσω καθίσματα και έναν "λιωμίδη" να κάθεται στο μπαρμπρίζ του αυτοκινήτου %^*()*(% και όλα αυτά ενώπιον τηλεοπτικού φακού στις 7 το πρωί κατα τη διάρκεια συνέντευξης σε μπλόκο της αστυνομίας...
Ανθρωποι που τους καλείς στο τηλέφωνο ένα μήνα τώρα ... και που δεν μπορούν ; δεν θέλουν ; να βλέπουν τις κλήσεις σου στο κινητό και να μην πατούν το γαμημένο το πλήκτρο αυτό με το πράσινο χρώμα! Νταξ' δε σου ζήτησα πολλά και στο κάτω κάτω αν περνάς τη φάση σου πες το ρε παιδί μου να το κατανοήσω. Πες μου αν έχω σφάλει σε κάτι να το παραδεχτώ ή αρνηθώ. Πες κάτι. Πες ένα γεια. Πες ένα άντε γαμήσου να στο ανταποδώσω με τη σειρά μου. ... Υπάρχουν στιγμές που ο εγωισμός μου μηδενίζεται και συνεχίζω να κάνω προσπάθειες, έστω για ένα τηλεφωνικό καλησπέρα. Υπάρχουν και κάποιες άλλες που θέλω να βρίσω ότι έχω προσπαθήσει να κάνω. Υπάρχουν και στιγμές που νιώθω τόση μοναξιά (σίγουρα δεν είμαι μόνη μου) που απλά δεν κάνω τίποτα. Και περιμένω. Μακάρι να βγω λάθος. Μακάρι αυτός ο κόσμος που έχω πλάσει μέσα μου, το ένστικτο για το τι θα γίνει να βγει λανθασμένο.