Όχι ότι απαιτεί πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς πόσο κακά αμοίβεται ... αλλά και να το βάζεις σαν υπενθύμιση δεν είν' κακό! Κάθε άλλο σε στιγμές έκρηξης, έντονου στρεςς ανευ ουσιαστικού λόγου χρειάζεται που και που να υπενθυμίζει .. πόσο μαλάκας είσαι και κάθεσαι και σκας για να πλουτίζει η πολυεθνική.
Αντε που και που να ακούς και κανένα "well done Ptwsh"
Καλησπέρα καλησπέρα.
Για άλλη μια φορά η χθεσινή εκπομπή του Θοδωράκη ήταν εκπληκτική. Ευτυχώς που υπάρχουν και τέτοιοι δημοσιογράφοι να μας θυμίζουν τι εστί δημοσιογραφία.
Μη ξεχάσεις να αγοράσεις μύδια, ψάρια, χαλβάδες, κουραμπιέδες, ταχίνι, μύγδαλα, δαμάσκηνα, τσίπουρα, κρασιά ... Να μερικές φωτό από τα πράγματα που φορτώσαμε στο aygo εγώ και η μανούλα μου... υ.γ. το τσουρέκι φανερά είναι Σαλονικιότικο.. καθώς γυρνάγαμε καναμε και μια στάση εκεί.
Τα γενέθλια του φίλου μου. Της αγάπης μου, του αγοριού μου .. του μελλοντικού μου συζύγου.
Ως σκορπιός στο ζώδιο (ετσι απλά το αναφέρω - όχι οτι το πιστεύω κιόλας) με έντονο μνημονικό άκουσα από την κουμπάρα μου το πιο πετυχημένο σχόλιο προς το προσωπό του: " Εμείς θα ηρεμήσουμε από εσένα μόνο αν πάθεις αλτσχάιμερ" .. και ομολογώ ότι γέλασα πολύ.
... Γιατί μαθαίνουμε να αγαπάμε ΚΑΙ τα ελλατώματα ;)
Του διευθυντή πωλήσεων όταν "πιάνει" τα νούμερα. Του ασιάτη που δουλεύει 25 ωρες το 24ωρο. Του ασιάτη προέδρου πολυεθνικής που βλέπει τους υπαλλήλους του να δουλεύουν 25 ώρες το 24ωρο και που τους εκτιμά με ένα ψεύτικο χαμόγελο.
Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου. Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ το κρασί καπηλειό,μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μουπου ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ όνειρό μου.Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσουαν σε πειράξει τόσο που ντραπείς πουθενά να μη τη πεις
-Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου, μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής. Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις, όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.
---Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά με φέραν πίσω δυνατές φωνές και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.
-Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.
---Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά. Γι’ αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω μια προσευχή σ’ ένα περβόλι με ελιές δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.
-Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής
---Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά .
-Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.
---Γι' αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο, μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς. Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό, τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες και δεν ήξερα τίποτα εγώ.
-Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες; Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.
---Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου, αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό. Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν όταν με σκότωναν, κοιτούσαν ουρανό κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.
-Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Πάντα ήξερα ότι το παζάρι εκτός από ευχαριστηση μου να το κάνω είναι και θέμα κληρονομικότητας από τον πατέρα μου.
Σε προκαλώ λοιπόν αγαπητέ ηλεκτρονικέ blogger να έρθεις μαζί μου για ψώνια και να σου πάρω ρούχο σε καλύτερη από την αναγραφόμενη τιμη! -νταξ, εκτός αν παμε στα πολυμαγαζιά ... εκεί θα μας πετάξουν με τις κλωτσιές.
Σ' αυτό όμως που δε μπόρεσε ένα έξτρα αποτελεσματικό γαμημένο γονίδιο να περάσει από τον πατέρα μου σε μένα είναι είναι στο παζάρεμα της μπίζνας με τα μπικικίνια...
Χωρίς απολογίες.. ένας χρόνος γεμάτος από χρόνο με τα απλά καθημερινά δρόμενα. Ή δρώμενα; %)
. . . . .
- Απολαμβάνω τη συντροφιά της ανιψιάς μου. Εφτασε κιόλας τον 1 1/2 έτος! - Εχω μάθει να οδηγάω. Τουλάχιστον δε μου σβήνει το αμάξι. - Ο φίλος μου ακόμα με αντέχει (;) - Οι φίλες μου δεν με άντεξαν-δε τις άντεξα. Και δεν αναφέρομαι στην κουμπαροφιλενάδα μου. - Απολαμβάνω να ξυπνάω το *Σαββάτο και να πηγαίνω για ψώνια ενώ ο φίλος μου να με περιγελά. Γιατί πως να το κάνομεν άλλωστε; Γυναίκες.. χρωστάμε μόνο στους πατεράδες μας και στις **κάρτες. - Η δουλειά .. δουλειά! Ανοδική .. αλλά όχι ο μισθός! - Συνεχίζω να ακούω καθοδόν για τη δουλειά, αυτά τα λίγα λεπτά οδήγησης, Βερύκιο-Σταυρόπουλο. Μα γιατί πολλοί λίγοι συμπαθούν αυτή την εκπομπή; - Ψάχνω να βρω σε mp3 την εκτέλεση του τραγουδιού " Πριγκηπέσσα " του Σ. Μάλαμα από την Γλυκερία και δεν τη βρίσκω :( - Αύριο και μεθαύριο θα κατεβάσω, download όπως λέμε τα Ελληνάκια, τα χειμωνιάτικα και ότι ρούχο έχω για "πέταμα" γιατί πολύ απλά δε θα μου κάνει θα τα δώσω στους "Δρόμους Ζωής"
. . . . .
* ας μην είμεθα και υπερβολικοί! Οχι κάθε Σαββάτο! ** κι όμως πλερώνω όλη τη δόση μου κάθε μήνα! Οχι σαν κάτι λουσάτες κυράτσες που χρωστάνε της Μιχαλούς!
