Ήταν τα λόγια της μάνας του συμμαθητή μου σήμερα μετά την τέλεση του μνημοσύνου των σαράντα ημερών του παιδιού της. Αντί να της ευχηθώ εγώ να έχει κουράγιο και δύναμη να συνεχίσει τη ζωή της με συμβουλεύει εκείνη με τούτη τη φράση.
Να προσέχουμε λοιπόν όταν οδηγούμε. Να μην προκαλούμε με αυξημένη ταχύτητα, χωρίς ζώνη ασφαλείας χωρίς κράνος, με μικρά παιδιά τρικάβαλα πάνω σε μηχανάκια.
Η ταχύτητα δεν είναι μαγκιά.
Το κράνος σώζει ζωές και ας αφήσουμε τις δικαιολογίες ότι χαλάει το μαλλί ή ότι έχει ζέστη.
Παιδιά τρικάβαλα σε μηχανάκια δε πρέπει να βλέπουμε.
Τουλάχιστον να μην προκαλούμε τον θάνατο αγνοώντας τον κωδικα οδικής κυκλοφορίας.
Πρέπει να προσέχουμε.
8.8.10
24.7.10
Είναι όλα θέμα DNA -
- από τα αρχαία χρόνια να σκοτώνει η Ελλάδα τα παιδιά της μέχρι και σήμερα.
Δεν εξηγείται αλλιώς.
Δεν εξηγείται αλλιώς.
13.7.10
Καταγγελίες παντού!
Εντάξει η καταγγελία σαν πράξη.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί συνεχίζουμε να τρέφουμε τους επιχειρηματίες σε νησιά, μπαράκια, ξενοδοχεία κλπ οι οποίοι αισχροκερδούν με μαύρα λεφτά.
Γιατι κυριε τρέντυ μου ... εσύ ... ναι εσύ ... που χτυπιέσαι στα γυμναστήρια της γειτονιάς σου .. ναι εσύ με το τούρμπο αμάξι των 64958 δόσεων πηγαίνεις σε μπαράκι και παραπονιέσαι που δε σου έκοψαν αποδειξη για το παρκινγκ;
Γιατί κυρία μου .. εσύ .. ναι εσύ με τη λουί βουτόν που φεσώθηκες στην κάρτα σου πήγες στη Πάρο παραπονιέσαι για τον καφέ που πλήρωσες 4 ευρώ;
Γιατί;
υ/ο και γω τις έχω κάνει τις μαλακίες μου δε μπορώ να πω.. αλλά ως εδώ! Ή τουλάχιστον θα αποδέχομαι και τις συνέπειες στην τσέπη μου και μόκο.
Παντού καταγγελίες στη μπλογκόσφαιρα...
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί συνεχίζουμε να τρέφουμε τους επιχειρηματίες σε νησιά, μπαράκια, ξενοδοχεία κλπ οι οποίοι αισχροκερδούν με μαύρα λεφτά.
Γιατι κυριε τρέντυ μου ... εσύ ... ναι εσύ ... που χτυπιέσαι στα γυμναστήρια της γειτονιάς σου .. ναι εσύ με το τούρμπο αμάξι των 64958 δόσεων πηγαίνεις σε μπαράκι και παραπονιέσαι που δε σου έκοψαν αποδειξη για το παρκινγκ;
Γιατί κυρία μου .. εσύ .. ναι εσύ με τη λουί βουτόν που φεσώθηκες στην κάρτα σου πήγες στη Πάρο παραπονιέσαι για τον καφέ που πλήρωσες 4 ευρώ;
Γιατί;
υ/ο και γω τις έχω κάνει τις μαλακίες μου δε μπορώ να πω.. αλλά ως εδώ! Ή τουλάχιστον θα αποδέχομαι και τις συνέπειες στην τσέπη μου και μόκο.
Παντού καταγγελίες στη μπλογκόσφαιρα...
11.7.10
current status
Είμαι στο μπαλκόνι με το lap top (ετσι το είδα γραμμένο σε ενα αθλιο διαφημιστικό) δανεικό απο τον αρραβωνιαστικό μου.
Ακούω μια ποικιλια τραγουδιων που συνηθιζω να κανω. Σημερα ακουω blind guardian, eric klaφton, tarja turunen.
Ηταν μια ασχημη εβδομαδα. Για τα δικα μου μετρα και σταθμά. Οικονομικες δυσκολίες, δουλεη ιά, γιατροί κλπ.
Ωσπου εφτασε στ αφτια μου η ειδηση ότι ένας συμμαθητης και γειτονας μου πεθανε. Δυστυχημα με μηχανη. Πολλες στεναχωρες σκεψεις. Για το παιδι .... 29 ετων. Για την μανα που ηθελε να φυγει και αυτη μαζι του στον ταφο. Για τον πατερα που δεν ειχε καταλαβει τι γινοτανε.. για τον αδερφο που κοιταζε σιωπηλα τον ουρανό... τι να του ελεγε του Θεου αραγε..
Ασχημα πραγματα. Αυτα ειναι τα ασχημα πραγματα.
Ο Θεος να αναπαυσει την ψυχουλα του. Και να δωσει δυναμη σ' αυτούς που αφήνει πίσω και που τόσο αγάπησε.
Metallica τώρα.
Ακούω μια ποικιλια τραγουδιων που συνηθιζω να κανω. Σημερα ακουω blind guardian, eric klaφton, tarja turunen.
Ηταν μια ασχημη εβδομαδα. Για τα δικα μου μετρα και σταθμά. Οικονομικες δυσκολίες, δουλεη ιά, γιατροί κλπ.
Ωσπου εφτασε στ αφτια μου η ειδηση ότι ένας συμμαθητης και γειτονας μου πεθανε. Δυστυχημα με μηχανη. Πολλες στεναχωρες σκεψεις. Για το παιδι .... 29 ετων. Για την μανα που ηθελε να φυγει και αυτη μαζι του στον ταφο. Για τον πατερα που δεν ειχε καταλαβει τι γινοτανε.. για τον αδερφο που κοιταζε σιωπηλα τον ουρανό... τι να του ελεγε του Θεου αραγε..
Ασχημα πραγματα. Αυτα ειναι τα ασχημα πραγματα.
Ο Θεος να αναπαυσει την ψυχουλα του. Και να δωσει δυναμη σ' αυτούς που αφήνει πίσω και που τόσο αγάπησε.
Metallica τώρα.
7.7.10
0
Γυναικολόγοι, οδοντίατροι, μικροβιολόγοι / Εξετάσεις
Υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, μπογιατζήδες / Εργασίες
Δουλεία στη δουλειά
Λεφτά
0
Υπάρχουν και χειρότερα όμως, το ξέρω, αλλά είναι ο μικρόκοσμός μου τέτοιος...
Υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, μπογιατζήδες / Εργασίες
Δουλεία στη δουλειά
Λεφτά
0
Υπάρχουν και χειρότερα όμως, το ξέρω, αλλά είναι ο μικρόκοσμός μου τέτοιος...
30.6.10
Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες !?
Μα τι έχουν πάθει ξαφνικά με το video Μπεμπέ Λιλή; Αυτό βρήκανε τώρα κάποιοι να το θεωρούν ακατάλληλο για παιδιά;
Και η Τζούλια;
Και τα πλαστικά βυζιά στις τηλεοράσεις;
Και οι τραγουδιάρες τα ξέκολλα τάχα μου λαικές τραγουδίστριες;
Και οι τσόντες στα μεσημεριανά;
Ποιον πάνε να παραπλανήσουν δλδ; ... να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες !?
Και η Τζούλια;
Και τα πλαστικά βυζιά στις τηλεοράσεις;
Και οι τραγουδιάρες τα ξέκολλα τάχα μου λαικές τραγουδίστριες;
Και οι τσόντες στα μεσημεριανά;
Ποιον πάνε να παραπλανήσουν δλδ; ... να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες !?
16.6.10
Είναι πολλά τα λεφτά Άρη
Παντρεύομαι του χρόνου.
Σαν το τραγούδι "δεν παντρεύομαι.. δεν παντρέυομαι ... εγώ δεν σοβαρεύομαι και δεν νοικοκυρεύομαι" ε .... μονο το πρώτο ισχύει!
Ξαφνικά συνηδειτοποιησα ότι οι προετοιμασίες, το νοικοκυριό τα έξοδα απαιτούν λεφτά! Πολλά λεφτά! Και είναι πολλά τα λεφτά Άρη!
Πολύ matrix τελικά στον δικό μου μικρόκοσμο.. να χαλάω τα λεφτά σε μαλακίες και τώρα ξαφνικά να ξυπνάω και να με πιάνει πανικός με τα λεφτά που θα χρειαστεί να μαζέψω. Ε δε γαμιέσαι ρε Πτώση; ... χμμμ ;)
Τι να κάνω η καψερή; Στο προηγούμενο post δηλώνω το εκκαθαριστικό μου..
Να σκαλίσω κανένα χωραφάκι στην Τενέα μπας και βρω κανέναν κούρο και γω; Βλ. κάτι καριόληδες
Μπααα... όχι γιατί μετά θα υποχρεώνομαι στους πολιτικούς φίλους μου να με βγάλουν από τη φυλακή εν μια νυκτί... (αυτοί οι καριόληδες είναι ελεύθεροι και πουλάνε μούρη..)
Νταξ ... τα κεφάλια μέσα τώρα και .. φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακκούλι! Και θα γίνει ένα σπίτι κουκλί! Και θα κάνουμε έναν γάμο με γλέντι τρικούβερτο (3 κουβέρτες.. τι λέξη είναι αυτή; τρικούβερτο...;) Και θα κάνουμε και έναν μπέμπη... μανούλι! Και θα γίνω μια πεθερά .. don't touch!
Σαν το τραγούδι "δεν παντρεύομαι.. δεν παντρέυομαι ... εγώ δεν σοβαρεύομαι και δεν νοικοκυρεύομαι" ε .... μονο το πρώτο ισχύει!
Ξαφνικά συνηδειτοποιησα ότι οι προετοιμασίες, το νοικοκυριό τα έξοδα απαιτούν λεφτά! Πολλά λεφτά! Και είναι πολλά τα λεφτά Άρη!
Πολύ matrix τελικά στον δικό μου μικρόκοσμο.. να χαλάω τα λεφτά σε μαλακίες και τώρα ξαφνικά να ξυπνάω και να με πιάνει πανικός με τα λεφτά που θα χρειαστεί να μαζέψω. Ε δε γαμιέσαι ρε Πτώση; ... χμμμ ;)
Τι να κάνω η καψερή; Στο προηγούμενο post δηλώνω το εκκαθαριστικό μου..
Να σκαλίσω κανένα χωραφάκι στην Τενέα μπας και βρω κανέναν κούρο και γω; Βλ. κάτι καριόληδες
Μπααα... όχι γιατί μετά θα υποχρεώνομαι στους πολιτικούς φίλους μου να με βγάλουν από τη φυλακή εν μια νυκτί... (αυτοί οι καριόληδες είναι ελεύθεροι και πουλάνε μούρη..)
Νταξ ... τα κεφάλια μέσα τώρα και .. φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακκούλι! Και θα γίνει ένα σπίτι κουκλί! Και θα κάνουμε έναν γάμο με γλέντι τρικούβερτο (3 κουβέρτες.. τι λέξη είναι αυτή; τρικούβερτο...;) Και θα κάνουμε και έναν μπέμπη... μανούλι! Και θα γίνω μια πεθερά .. don't touch!
25.5.10
Reminder
Όχι ότι απαιτεί πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς πόσο κακά αμοίβεται ... αλλά και να το βάζεις σαν υπενθύμιση δεν είν' κακό! Κάθε άλλο σε στιγμές έκρηξης, έντονου στρεςς ανευ ουσιαστικού λόγου χρειάζεται που και που να υπενθυμίζει .. πόσο μαλάκας είσαι και κάθεσαι και σκας για να πλουτίζει η πολυεθνική.
Αντε που και που να ακούς και κανένα "well done Ptwsh"
Reminder λοιπόν να θυμηθώ:
Πόσο μαλάκας είμαι
17.5.10
Κουφάλες
Δοντιών ...
Οι αμαρτίες πληρώνονται και οι κουφάλες με εκδικούνται τώρα ...
Πλήρωνε Πτώση τώρα ...
Οι αμαρτίες πληρώνονται και οι κουφάλες με εκδικούνται τώρα ...
Πλήρωνε Πτώση τώρα ...
11.5.10
10.5.10
Καλησπέρα - Καλησπέρα
Καλησπέρα καλησπέρα.
Για άλλη μια φορά η χθεσινή εκπομπή του Θοδωράκη ήταν εκπληκτική. Ευτυχώς που υπάρχουν και τέτοιοι δημοσιογράφοι να μας θυμίζουν τι εστί δημοσιογραφία.
Για άλλη μια φορά η χθεσινή εκπομπή του Θοδωράκη ήταν εκπληκτική. Ευτυχώς που υπάρχουν και τέτοιοι δημοσιογράφοι να μας θυμίζουν τι εστί δημοσιογραφία.
14.12.09
Πόσο φαφούτα; Και πόσο Bukowski;
23.11.09
Σαν πας στην Καβάλα
2.11.09
Σήμερα γιορτάζω
Τα γενέθλια του φίλου μου. Της αγάπης μου, του αγοριού μου .. του μελλοντικού μου συζύγου.
Ως σκορπιός στο ζώδιο (ετσι απλά το αναφέρω - όχι οτι το πιστεύω κιόλας) με έντονο μνημονικό άκουσα από την κουμπάρα μου το πιο πετυχημένο σχόλιο προς το προσωπό του:
" Εμείς θα ηρεμήσουμε από εσένα μόνο αν πάθεις αλτσχάιμερ" .. και ομολογώ ότι γέλασα πολύ.
... Γιατί μαθαίνουμε να αγαπάμε ΚΑΙ τα ελλατώματα ;)
Ως σκορπιός στο ζώδιο (ετσι απλά το αναφέρω - όχι οτι το πιστεύω κιόλας) με έντονο μνημονικό άκουσα από την κουμπάρα μου το πιο πετυχημένο σχόλιο προς το προσωπό του:
" Εμείς θα ηρεμήσουμε από εσένα μόνο αν πάθεις αλτσχάιμερ" .. και ομολογώ ότι γέλασα πολύ.
... Γιατί μαθαίνουμε να αγαπάμε ΚΑΙ τα ελλατώματα ;)
22.10.09
17.6.09
Προσποίηση
11.6.09
Ο υπέρτατος οργασμός μπορεί να είναι:
Της γνωστής μας αγελάδας.
Του διευθυντή πωλήσεων όταν "πιάνει" τα νούμερα.
Του ασιάτη που δουλεύει 25 ωρες το 24ωρο.
Του ασιάτη προέδρου πολυεθνικής που βλέπει τους υπαλλήλους του να δουλεύουν 25 ώρες το 24ωρο και που τους εκτιμά με ένα ψεύτικο χαμόγελο.
Ρε ούτε μια στάλα καύλας μη σώσω και τους δώσω!
Του διευθυντή πωλήσεων όταν "πιάνει" τα νούμερα.
Του ασιάτη που δουλεύει 25 ωρες το 24ωρο.
Του ασιάτη προέδρου πολυεθνικής που βλέπει τους υπαλλήλους του να δουλεύουν 25 ώρες το 24ωρο και που τους εκτιμά με ένα ψεύτικο χαμόγελο.
Ρε ούτε μια στάλα καύλας μη σώσω και τους δώσω!
11.5.09
Ένας παράξενος διάλογος
Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου. Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ το κρασί καπηλειό,μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μουπου ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ όνειρό μου.Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσουαν σε πειράξει τόσο που ντραπείς πουθενά να μη τη πεις
-Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου, μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις, όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.
---Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.
-Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.
---Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι’ αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ’ ένα περβόλι με ελιές δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.
-Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής
---Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά .
-Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.
---Γι' αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο, μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες και δεν ήξερα τίποτα εγώ.
-Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες; Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.
---Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου, αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν όταν με σκότωναν, κοιτούσαν ουρανό κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.
-Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα Σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά Σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.
Subscribe to:
Posts (Atom)





