29.5.06
26.5.06
Ψυχή
Την ημέρα που γίναμε ένα. 11/04/2005
«Η σοφία δεν ξέρει τίποτα,
κι όμως φωτίζει
και τα μεγαλύτερα βάθη»
Σενγκ – Τσάο
Οι καθημερινές μας σχέσεις, συχνά συνοδεύονται από απογοήτευση. Αισθανόμαστε ότι οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν, μας παρεξηγούν, μας θίγουν. Εκείνοι διαμαρτύρονται ότι δεν τους καταλαβαίνουμε, γίνονται επιθετικοί, αμφισβητούν τα λόγια και τα αισθήματά μας. Mερικές φορές η συντροφικότητα καταντά χειρότερη από τη μοναξιά.
Ένας από τους παράγοντες που δυσχεραίνουν την επικοινωνία είναι ο ψυχολογικός μηχανισμός της προβολής. Προβάλλουμε δηλαδή πάνω στον άλλο, δικά μας ψυχολογικά δεδομένα. Καταλαβαίνουμε τον άλλο χρησιμοποιώντας στοιχεία που υπάρχουν στον δικό μας ψυχισμό. Ερμηνεύουμε τον άλλο μέσα από το πρίσμα των προσωπικών μας πεποιθήσεων, εμπειριών και συναισθημάτων. Τον χαρακτηρίζουμε μέσα από τις δικές μας ηθικές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές αρχές.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο άλλος όταν επικοινωνεί μαζί μας, νιώθει ότι χάνει την ιδιαιτερότητα της δικής του πραγματικότητας. Αισθάνεται ότι ξένες δυνάμεις επεμβαίνουν μέσα του και τον αποξενώνουν από τον ίδιο τον εαυτό του. Ο απρόσεκτος λόγος μας, τραυματίζει τα νήματα που συγκροτούν την ισορροπία του. Και για να αμυνθεί, αρνείται επίμονα τα επιχειρήματά μας, θυμώνει, ψεύδεται ή συγκαταβαίνει υποκριτικά για να αποφύγει τη σύγκρουση.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να εξουδετερώσουμε τις προβολές, είναι η βαθιά γνώση του εαυτού μας και η εσωτερική ισορροπία. Αν έχουμε συνειδητοποιήσει τις εσωτερικές συντεταγμένες που μας προσδιορίζουν ως προσωπικότητες, τότε μπορούμε να ξεχωρίσουμε αυτό που είναι δικό μας από αυτό που είναι του άλλου. Αν έχουμε διαγνώσει τα ψυχολογικά στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν, τότε μπορούμε να ελέγξουμε τις ερμηνευτικές μας παρορμήσεις και να αντιμετωπίσουμε την προσωπικότητα του άλλου έτσι όπως είναι, ως μοναδική και ανεπανάληπτη.
Παύω να προβάλω τον εαυτό μου πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να καταπαύσω τις ψυχοδυναμικές μου εντάσεις.
Παύω να προβάλω τον εαυτό πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να ζήσω την σιωπή της εσωτερικής αρμονίας.
Όταν κραυγάζουν μέσα μου δυνατές φωνές δεν μπορώ ν’ ακούσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αποστασιοποιηθεί από κάθε κοσμοθεωρητική τοποθέτηση δεν μπορώ να καταλάβω τον άλλο.
Όταν δεν έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου δεν μπορώ να συγχωρέσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω απελευθερωθεί από τη βία των εσωτερικών μου συγκρούσεων, δεν μπορώ να ελευθερώσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω γαληνέψει μέσα μου δεν μπορώ να καθησυχάσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αγαπήσει τον εαυτό μου, δεν μπορώ να αγαπήσω τον άλλο.
Για να σε καταλάβω πρέπει να μείνω άδειος απέναντί σου, να γεμίσω από σένα, να σε πάρω μέσα μου, να γίνω εσύ. Αν μπορώ να σε προσλάβω αναλλοίωτο, μπορώ να ανοιχθώ μαζί σου στην εμπειρία της επικοινωνίας. Αν σε αποδεχθώ χωρίς όρους μέσα στην αγάπη, μπορώ να αγγίξω με ερωτική λεπτότητα την εσωτερική σου πραγματικότητα.
«Η σοφία δεν ξέρει τίποτα,
κι όμως φωτίζει
και τα μεγαλύτερα βάθη»
Σενγκ – Τσάο
Οι καθημερινές μας σχέσεις, συχνά συνοδεύονται από απογοήτευση. Αισθανόμαστε ότι οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν, μας παρεξηγούν, μας θίγουν. Εκείνοι διαμαρτύρονται ότι δεν τους καταλαβαίνουμε, γίνονται επιθετικοί, αμφισβητούν τα λόγια και τα αισθήματά μας. Mερικές φορές η συντροφικότητα καταντά χειρότερη από τη μοναξιά.
Ένας από τους παράγοντες που δυσχεραίνουν την επικοινωνία είναι ο ψυχολογικός μηχανισμός της προβολής. Προβάλλουμε δηλαδή πάνω στον άλλο, δικά μας ψυχολογικά δεδομένα. Καταλαβαίνουμε τον άλλο χρησιμοποιώντας στοιχεία που υπάρχουν στον δικό μας ψυχισμό. Ερμηνεύουμε τον άλλο μέσα από το πρίσμα των προσωπικών μας πεποιθήσεων, εμπειριών και συναισθημάτων. Τον χαρακτηρίζουμε μέσα από τις δικές μας ηθικές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές αρχές.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο άλλος όταν επικοινωνεί μαζί μας, νιώθει ότι χάνει την ιδιαιτερότητα της δικής του πραγματικότητας. Αισθάνεται ότι ξένες δυνάμεις επεμβαίνουν μέσα του και τον αποξενώνουν από τον ίδιο τον εαυτό του. Ο απρόσεκτος λόγος μας, τραυματίζει τα νήματα που συγκροτούν την ισορροπία του. Και για να αμυνθεί, αρνείται επίμονα τα επιχειρήματά μας, θυμώνει, ψεύδεται ή συγκαταβαίνει υποκριτικά για να αποφύγει τη σύγκρουση.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να εξουδετερώσουμε τις προβολές, είναι η βαθιά γνώση του εαυτού μας και η εσωτερική ισορροπία. Αν έχουμε συνειδητοποιήσει τις εσωτερικές συντεταγμένες που μας προσδιορίζουν ως προσωπικότητες, τότε μπορούμε να ξεχωρίσουμε αυτό που είναι δικό μας από αυτό που είναι του άλλου. Αν έχουμε διαγνώσει τα ψυχολογικά στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν, τότε μπορούμε να ελέγξουμε τις ερμηνευτικές μας παρορμήσεις και να αντιμετωπίσουμε την προσωπικότητα του άλλου έτσι όπως είναι, ως μοναδική και ανεπανάληπτη.
Παύω να προβάλω τον εαυτό μου πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να καταπαύσω τις ψυχοδυναμικές μου εντάσεις.
Παύω να προβάλω τον εαυτό πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να ζήσω την σιωπή της εσωτερικής αρμονίας.
Όταν κραυγάζουν μέσα μου δυνατές φωνές δεν μπορώ ν’ ακούσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αποστασιοποιηθεί από κάθε κοσμοθεωρητική τοποθέτηση δεν μπορώ να καταλάβω τον άλλο.
Όταν δεν έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου δεν μπορώ να συγχωρέσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω απελευθερωθεί από τη βία των εσωτερικών μου συγκρούσεων, δεν μπορώ να ελευθερώσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω γαληνέψει μέσα μου δεν μπορώ να καθησυχάσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αγαπήσει τον εαυτό μου, δεν μπορώ να αγαπήσω τον άλλο.
Για να σε καταλάβω πρέπει να μείνω άδειος απέναντί σου, να γεμίσω από σένα, να σε πάρω μέσα μου, να γίνω εσύ. Αν μπορώ να σε προσλάβω αναλλοίωτο, μπορώ να ανοιχθώ μαζί σου στην εμπειρία της επικοινωνίας. Αν σε αποδεχθώ χωρίς όρους μέσα στην αγάπη, μπορώ να αγγίξω με ερωτική λεπτότητα την εσωτερική σου πραγματικότητα.
Αν...
Αν ήμουν Hobbit στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Ysaena Longholes of Nobottle"
Αν ήμουν ξωτικό στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Lσmebriwien Friend-of-Men"
Αν ήμουν νάνος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Eleabrylla , Queen under the Mountain"
Αν ήμουν άνθρωπος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Zadien Goatleaf"
Αν ήμουν μάγος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Curunνr Kindler"
Δεν έχετε κάτι χειρότερο να κάνετε; ~εδώ~ θα το βρείτε!
Αν ήμουν ξωτικό στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Lσmebriwien Friend-of-Men"
Αν ήμουν νάνος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Eleabrylla , Queen under the Mountain"
Αν ήμουν άνθρωπος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Zadien Goatleaf"
Αν ήμουν μάγος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Curunνr Kindler"
Δεν έχετε κάτι χειρότερο να κάνετε; ~εδώ~ θα το βρείτε!
24.5.06
Cheaters
Φίλοι της τηλεόρασης και μη,
Στο σημερινό ποστ θα γράψω για μια αμερικανική εκπομπή που προβάλει ένα ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι. Η εκπομπή φέρει το όνομα Cheaters.
Ένα τυχαίο παράδειγμα είναι αρκετό για να σας δώσω να καταλάβετε τι προβάλει η εκπομπή αυτή: Η Μαρία έχει υποψίες ότι ο Νίκος την απατά. Κάνει αίτηση στο cheaters, έτσι ώστε να επιβεβαιωθούν οι υποψίες της. Ο Νίκος παρακολουθείται από ντεντέκτιβς συλλέγοντας στοιχεία (φωτογραφίες, βίντεο). Και αφού επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται περί μοιχείας, το συνεργείο της εκπομπής μαζί με το θύμα και τον παρουσιαστή της εκπομπής πηγαίνουν «στον τόπο του εγκλήματος» για να καλύψουν και ζωντανά το τέλος της έρευνας.
Κοινώς οι θύτες πιάνονται στα πράσα. Μετά από αυτό; ΤΟ ΧΑΟΣ.
Αλλά όπως είπε ακριβώς και ο φίλος μου ‘den kserw ti einai xeirotero. ayto poy les h to oti h idia phge sthn thleorash gia kati tetoio...’
Εγώ θα έλεγα και τα δύο. Και εγώ ίσως που το παρακολούθησα.
Στο σημερινό ποστ θα γράψω για μια αμερικανική εκπομπή που προβάλει ένα ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι. Η εκπομπή φέρει το όνομα Cheaters.
Ένα τυχαίο παράδειγμα είναι αρκετό για να σας δώσω να καταλάβετε τι προβάλει η εκπομπή αυτή: Η Μαρία έχει υποψίες ότι ο Νίκος την απατά. Κάνει αίτηση στο cheaters, έτσι ώστε να επιβεβαιωθούν οι υποψίες της. Ο Νίκος παρακολουθείται από ντεντέκτιβς συλλέγοντας στοιχεία (φωτογραφίες, βίντεο). Και αφού επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται περί μοιχείας, το συνεργείο της εκπομπής μαζί με το θύμα και τον παρουσιαστή της εκπομπής πηγαίνουν «στον τόπο του εγκλήματος» για να καλύψουν και ζωντανά το τέλος της έρευνας.
Κοινώς οι θύτες πιάνονται στα πράσα. Μετά από αυτό; ΤΟ ΧΑΟΣ.
Αλλά όπως είπε ακριβώς και ο φίλος μου ‘den kserw ti einai xeirotero. ayto poy les h to oti h idia phge sthn thleorash gia kati tetoio...’
Εγώ θα έλεγα και τα δύο. Και εγώ ίσως που το παρακολούθησα.
23.5.06
Χέρι της ελπίδας
Αυτές οι φωτογραφίες άρχισαν να κυκλοφορούν το Νοέμβριο του 2002, και θεωρήθηκε ότι ήταν «οι φωτογραφίες της χρονιάς». ..Μία από αυτές δημοσιεύθηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού NY Times ως σπουδαίο γεγονός.
Το κείμενο του άρθρου είναι περίληψη ..αυτής της ιστορίας ..που είναι .. Ένας όμορφος ύμνος προς τη Ζωή ..
Η φωτογραφία είναι ενός μωρού 21 εβδομάδων, πριν ακόμη γεννηθεί, το όνομα του οποίου είναι Samuel Armas και είχε διαγνωστεί ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη από την οποία δεν θα επιζούσε με τίποτα, παρά μόνον αν το χειρουργούσαν στην κοιλιά της μητέρας του.
Ο Dr. Bruner, μετά από διάφορες έρευνες που είχαν γίνει στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt, στη Nashville, δήλωσε ότι ο ίδιος θα μπορούσε να φέρει εις πέρας την εγχείριση, με το βρέφος στην κοιλιά της μητέρας του.
Κατά τη διάρκεια της εγχείρισης, ο χειρούργος αφαίρεσε την υστέρα με καισαρική και έκανε μια μικρή τομή στον αμνιακό σάκο, μέσω της οποίας μπόρεσε να εγχειρίσει τον μικρό Samuel.
..Ο Dr. Bruner Τελείωνε επιτυχώς την εγχείριση, όταν ο S a m u e l έβγαλε το μικροσκοπικό αλλά ανεπτυγμένο χεράκι του μέσα από την τομή και γαντζώθηκε από το δάχτυλο του έκπληκτου γιατρού.
Ο διάσημος αυτός χειρούργος είπε ότι έζησε την πιο συγκινητική στιγμή ολόκληρης της ζωής του, όταν ένοιωσε το χέρι του S a m u e l να του γραπώνει ένα δάχτυλο, δείχνοντας ευγνωμοσύνη που του χάρισε το δώρο της ζωής.
Βεβαίως, ο Dr. Bruner πάγωσε, --κοκάλωσε για μερικά δευτερόλεπτα– κατά τη διάρκεια των οποίων ο Samuel συνέχιζε να του κρατάει το δάχτυλο, κάτι που έδωσε αρκετό χρόνο στο ..προσωπικό του χειρουργείου ώστε να φωτογραφήσουν το στιγμιότυπο πολύ καθαρά.
Οι εκδότες του περιοδικού NY Times ονόμασαν τη φωτογραφία“Hand of Hope” (Χέρι της ελπίδας)
Η μητέρα του είπε ότι έκλαιγε από συγκίνηση ..για πολλές μέρες, βλέποντας την απίστευτη φωτογραφία.
Το κείμενο του άρθρου είναι περίληψη ..αυτής της ιστορίας ..που είναι .. Ένας όμορφος ύμνος προς τη Ζωή ..
Η φωτογραφία είναι ενός μωρού 21 εβδομάδων, πριν ακόμη γεννηθεί, το όνομα του οποίου είναι Samuel Armas και είχε διαγνωστεί ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη από την οποία δεν θα επιζούσε με τίποτα, παρά μόνον αν το χειρουργούσαν στην κοιλιά της μητέρας του.
Ο Dr. Bruner, μετά από διάφορες έρευνες που είχαν γίνει στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt, στη Nashville, δήλωσε ότι ο ίδιος θα μπορούσε να φέρει εις πέρας την εγχείριση, με το βρέφος στην κοιλιά της μητέρας του.
Κατά τη διάρκεια της εγχείρισης, ο χειρούργος αφαίρεσε την υστέρα με καισαρική και έκανε μια μικρή τομή στον αμνιακό σάκο, μέσω της οποίας μπόρεσε να εγχειρίσει τον μικρό Samuel.
..Ο Dr. Bruner Τελείωνε επιτυχώς την εγχείριση, όταν ο S a m u e l έβγαλε το μικροσκοπικό αλλά ανεπτυγμένο χεράκι του μέσα από την τομή και γαντζώθηκε από το δάχτυλο του έκπληκτου γιατρού.
Ο διάσημος αυτός χειρούργος είπε ότι έζησε την πιο συγκινητική στιγμή ολόκληρης της ζωής του, όταν ένοιωσε το χέρι του S a m u e l να του γραπώνει ένα δάχτυλο, δείχνοντας ευγνωμοσύνη που του χάρισε το δώρο της ζωής.
Βεβαίως, ο Dr. Bruner πάγωσε, --κοκάλωσε για μερικά δευτερόλεπτα– κατά τη διάρκεια των οποίων ο Samuel συνέχιζε να του κρατάει το δάχτυλο, κάτι που έδωσε αρκετό χρόνο στο ..προσωπικό του χειρουργείου ώστε να φωτογραφήσουν το στιγμιότυπο πολύ καθαρά.
Οι εκδότες του περιοδικού NY Times ονόμασαν τη φωτογραφία“Hand of Hope” (Χέρι της ελπίδας)
Η μητέρα του είπε ότι έκλαιγε από συγκίνηση ..για πολλές μέρες, βλέποντας την απίστευτη φωτογραφία.
Ο Samuel σήμερα.. Έχει μια 100% φυσιολογική ζωή..
*Για περισσότερες πληροφορίες εδώ
22.5.06
Behind Blue Eyes LiMpBiZkiT
No one knows what it's like
To be the bad man
To be the sad man
Behind blue eyes
And no one knows what it's like
to be hated
to be fated
to telling only lies...
But my dreams they aren't as empty
As my conscience seems to be
I have hours, only lonely
My love is vengeance
That's never free.
19.5.06
Στην πυρά! Στην πυρά! Κρα! Κρα!
Και αυτή η εικόνα έκανε το γύρω του κόσμου μέσα από το τηλεοπτικό κανάλι BBC. Και φυσικά δεν έλειπε η Λουκά, δεν έλειπαν παπάδες που έχουν το θράσος και δηλώνουν ότι ΠΟΤΕ ΣΕ ΤΕΛΕΤΗ δεν δίνονται λεφτά από τους πιστούς στην εκκλησία πριν ξεκινήσει το μυστήριο...ΠΟΤΕ ΠΡΙΝ...ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ Ν Α Ι !!! ?! Και πόσα; Ε... 200 ευρώπουλα είναι η ταρίφα...
Αυτοί οι ίδιοι καταριούνται ανθρώπους και ύστερα πάνε στην εκκλησία δίνοντας τον οβολό τους και κάνοντας τον σταυρό τους για να υπάρξει αγάπη στον κόσμο.
Τι να πρωτοκάνει και ο Θεός που από τη μια καταστρέφουν την αγάπη οι "πιστοί" χριστιανοί και από την άλλη να πρέπει να μαζεύψει τα ασυμάζευτα...
18.5.06
16.5.06
15.5.06
Λογικό; -Όχι. -Άρα, παράλογο.
Αυτό το είδα σε έναν δρόμο του Παγκρατίου πριν δύο εβδομάδες και αμέσως μου κίνησε το ενδιαφέρον να το φωτογραφήσω.
Γνωρίζω ότι πολλοί συνδρομητές κινητών τηλεφώνων υποστηρίζουν ότι τους παρακολουθούν και επιθυμούν να ακυρώσουν την σύνδεσή τους.
Συγνώμη, αλλά αυτό ακούγεται παράλογο στ' αφτιά μου. Σκέφτομαι εμένα δλδ, τον διπλανό μου να έχουμε την αίσθηση ότι παρακολουθούνται οι συνδιαλέξεις μας. Πόσο μακριά πρέπει να πάει το μυαλό για να πλάσει τέτοια ιστορία; Ξέρω γω ... !?
12.5.06
Αλλαγή στο template
Καλημέρα σε όλους,
Κατάφερα και άλλαξα το backround. Zero, zouri, σας ευχαριστώ. Ήθελα να αλλάξω και να βάλω αυτή τη φωτό. Το σπαθί αυτό είναι το γνωστό - άγνωστο "sting".
Χρειάζεται να κάνω και άλλες αλλαγές βέβαια.
Για όσους από εσάς ξέρει ας με εξυπηρετήσει. Πως μπορώ να αφαιρέσω το διαφημιστικό του blogspot που φαίνεται πάνω-πάνω στο template?
Ευχαριστώ,
Κατάφερα και άλλαξα το backround. Zero, zouri, σας ευχαριστώ. Ήθελα να αλλάξω και να βάλω αυτή τη φωτό. Το σπαθί αυτό είναι το γνωστό - άγνωστο "sting".
Χρειάζεται να κάνω και άλλες αλλαγές βέβαια.
Για όσους από εσάς ξέρει ας με εξυπηρετήσει. Πως μπορώ να αφαιρέσω το διαφημιστικό του blogspot που φαίνεται πάνω-πάνω στο template?
Ευχαριστώ,
9.5.06
08 Μαϊου 2005
"Αναζήτησε το σοκ που θα σε βγάλει από το κώμα. Βάλε σε μια σειρά τα πράγματα μεσ' το κεφάλι σου. Ποτέ δεν είναι αργά, για να πιστέψεις στις δυνάμεις σου. Εσύ είσαι ο μόνος που μπορείς να σε σώσεις, να δώσεις τέρμα, σ' αυτή την καταραμένη πτώση. "
Πέρυσι σαν χθες ξεκίνησα να βάλω τέρμα σ' αυτή την καταραμένη πτώση. Πόνεσα, πονάω ακόμα (λιγότερο) γιατί δεν σεβάστηκα τον εαυτό μου και κατ' επέκταση τους ανθρώπους που πόνεσα, αλλά αυτά που αποκόμισα είναι ανεκτίμητης αξίας.
Ευχαριστώ τον εαυτό μου που έκανα την αρχή και έχω κάνει και δύο βήματα μπροστά. Κατηγορώ τον εαυτό μου που ήμουν σε "κώμα". Αλλά όπως λέει το τραγούδι: "ποτέ δεν είναι αργά ..."
Μαμά
Αδερφή μου
Αγάπη μου
Φιλενάδες και μελλοντικές κουμπάρες μου :)
Σας ευχαριστώ και εσάς.
Πέρυσι σαν χθες ξεκίνησα να βάλω τέρμα σ' αυτή την καταραμένη πτώση. Πόνεσα, πονάω ακόμα (λιγότερο) γιατί δεν σεβάστηκα τον εαυτό μου και κατ' επέκταση τους ανθρώπους που πόνεσα, αλλά αυτά που αποκόμισα είναι ανεκτίμητης αξίας.
Ευχαριστώ τον εαυτό μου που έκανα την αρχή και έχω κάνει και δύο βήματα μπροστά. Κατηγορώ τον εαυτό μου που ήμουν σε "κώμα". Αλλά όπως λέει το τραγούδι: "ποτέ δεν είναι αργά ..."
Μαμά
Αδερφή μου
Αγάπη μου
Φιλενάδες και μελλοντικές κουμπάρες μου :)
Σας ευχαριστώ και εσάς.
8.5.06
Καλώς ήρθες παράξενε ξένε στον τόπο μου ~συνέχεια~
Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί
να πιεις συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.
Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.
Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.
Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ’ αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι‘ αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ‘ ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.
Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής
Είναι που μ’ έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ‘ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.
Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.
Γι’ αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο,
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.
Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες;
Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.
Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκοτώναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.
Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ‘ όνομα σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.
Active Member
Καλώς ήρθες παράξενε ξένε στον τόπο μου ~εισαγωγή~
Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ’ ένα αιώνια ποτισμένο απ’ το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ’ όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που ‘ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
...πουθενά να μη τη πεις.
~Συνεχίζεται~
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ’ ένα αιώνια ποτισμένο απ’ το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ’ όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που ‘ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
...πουθενά να μη τη πεις.
~Συνεχίζεται~
5.5.06
Σκόρδο κρεμμύδι - σκόρδο κρεμμύδι !!
Ξου ξου ξου ξου ξου, που λέει και ο φίλος μου!
Η φαντασία και η δημιουργικότητα του ανθρώπινου νου είναι του διαβόλου πράματα! Να καεί! Στην πυρά λοιπόν το μυθιστόρημα!
Δεν τους είναι δύσκολο να καίνε "κακά" σύμβολα. Εδώ έχουν περάσει 2000 χρόνια και σε χωριά ακόμα "καίνε" τον Ιούδα το Μ. Σάββατο. Δεν αντιλαμβάνονται ότι περνάνε την έννοια της "εκδίκησης" κατ' αυτόν τον τρόπο...Συμβολισμός και τήρηση της παράδοσης σου λένε μετά. Αυτό είναι εκδίκηση! Κρατάνε ζωντανή τη φλόγα της έννοιας της εκδίκησης. "Να καεί ο προδότης". Έτσι ώστε να καίμε με περίσσια ευκολία ότι δεν ταιριάζει στα συμφέροντα της Εκκλησίας.
Τι να πεις...
4.5.06
Ο Τελευταίος Πειρασμός
Παραθέτω κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία που κρύβεται πίσω από το αγαπημένο έργο του Ν. Καζαντάκη:
Την πρώτη ιδέα για τη συγγραφή βιβλίου, υπό μορφή μυθιστορήματος, για τη ζωή του Χριστού ο Νίκος Καζαντζάκης εμπνεύστηκε στην Αίγινα το 1942, τον καιρό της γερμανικής κατοχής. Θα το ονόμαζε "Τ' Απομνημονεύματα του Χριστού". Πολλά χρόνια νωρίτερα είχε γράψει την τραγωδία Χριστός. Η πρώτη ιδέα κυοφορείται μέσα του και οκτώ χρόνια αργότερα αρχίζει να γράφει το βιβλίο, αλλά με άλλο όνομα: "Ο Τελευταίος Πειρασμός". Το τελειώνει το 1951. Η πρώτη έκδοση γίνεται σε μεταφράσεις στα σουηδικά και στα νορβηγικά το 1952.
Η Εκκλησία της Ελλάδος κάτι ακούει. Και σπεύδει να το καταδικάσει, προτού ακόμη εκδοθεί στα ελληνικά. Η ελληνική έκδοση θα γίνει τρία χρόνια αργότερα, το 1955. Αλλ' εν τω μεταξύ, το 1953, από τον εκδότη Μαυρίδη τυπώνεται σε πρώτη έκδοση ο "Καπετάν Μιχάλης", το έπος της Κρήτης και της Ελευθερίας. Ετοιμο το βιβλίο του καπετάν Ψωμή και η Εκκλησία της Ελλάδος ζητά από το κράτος τον διωγμό του Καζαντζάκη για μερικές σελίδες του βιβλίου.
Το 1954 η Παπική Εκκλησία ενέγραψε τον "Τελευταίο Πειρασμό" του Νίκου Καζαντζάκη στον περίφημο Index, τον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων, όπου είχε εγγράψει ως απαγορευμένη και τη θεωρία του Γαλιλαίου, ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ηλιο και όχι ο Ηλιος γύρω από τη Γη. Ο Καζαντζάκης έστειλε τότε τηλεγράφημα στην Επιτροπή του Index με τη φράση του χριστιανού απολογητού Τερτυλλιανού: «Ad tuum, Domine, tribunal apello». Δηλαδή: «Στο Δικαστήριό σου, Κύριε, κάνω έφεση». Αυτά κάνουν οι «άθεοι». Κάνουν έφεση στον Θεό, όταν τους αδικούν οι άνθρωποι.
Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν ήταν δυνατόν να μείνει πίσω. Αρχισε τις καταδίκες και την ετοιμασία του αφορισμού του Καζαντζάκη, ενός κειμένου δαιμονικού, βεελζεβουλικού και ό,τι αν είπει τις. Ο Καζαντζάκης έστειλε και σ' αυτούς τηλεγράφημα, ότι κάνει έφεση στο Δικαστήριο του Θεού, και προσέθεσε: «Μου δώσατε μιαν κατάρα, άγιοι Πατέρες, σας δίνω εγώ μιαν ευχή: Σας εύχομαι να 'ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή όσο είναι η δική μου· και να 'στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ». Τελικά η Εκκλησία της Ελλάδος δεν τόλμησε να προχωρήσει στον αφορισμό του Νίκου Καζαντζάκη. Είναι εσφαλμένη η γενική αντίληψη ότι αφορίστηκε ο Καζαντζάκης.
Σε μια επιστολή του προς τον Αιμίλιο Χουρμούζιο, με ημερομηνία 30.5.1954, την οποία εδημοσίευσε η εφημερίδα «Τα Νέα» στις 22.5.1997, γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης:«Δουλέυω ήσυχα, με τη συνείδηση αναπαμένη, σαν άνθρωπος που κάνει το χρέος του... Σίγουρα... είμαι βαθύτατα θρησκευτική φύση, μα χωρίς να μπορώ να μένω σε μάντρα· κάπου κάπου μπαίνω, μα για να φάω κανένα αρνί. Ή, καλύτερα, για ν' αρπάξω ένα αρνί, και να το μάθω να γίνει λύκος...».
Το 1968 ο Οικουμενικός Πατριάρχης έκανε επίσημη σύσκεψη στην Κρήτη. Η Εκκλησία της Κρήτης υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στο Ηράκλειο κάποιος τον ερώτησε:
-Τι γνώμην έχετε για τον άθεο Καζαντζάκη;
-Τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη κοσμούν την Πατριαρχική Βιβλιοθήκη, απάντησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας.
Το Βήμα
Την πρώτη ιδέα για τη συγγραφή βιβλίου, υπό μορφή μυθιστορήματος, για τη ζωή του Χριστού ο Νίκος Καζαντζάκης εμπνεύστηκε στην Αίγινα το 1942, τον καιρό της γερμανικής κατοχής. Θα το ονόμαζε "Τ' Απομνημονεύματα του Χριστού". Πολλά χρόνια νωρίτερα είχε γράψει την τραγωδία Χριστός. Η πρώτη ιδέα κυοφορείται μέσα του και οκτώ χρόνια αργότερα αρχίζει να γράφει το βιβλίο, αλλά με άλλο όνομα: "Ο Τελευταίος Πειρασμός". Το τελειώνει το 1951. Η πρώτη έκδοση γίνεται σε μεταφράσεις στα σουηδικά και στα νορβηγικά το 1952.
Η Εκκλησία της Ελλάδος κάτι ακούει. Και σπεύδει να το καταδικάσει, προτού ακόμη εκδοθεί στα ελληνικά. Η ελληνική έκδοση θα γίνει τρία χρόνια αργότερα, το 1955. Αλλ' εν τω μεταξύ, το 1953, από τον εκδότη Μαυρίδη τυπώνεται σε πρώτη έκδοση ο "Καπετάν Μιχάλης", το έπος της Κρήτης και της Ελευθερίας. Ετοιμο το βιβλίο του καπετάν Ψωμή και η Εκκλησία της Ελλάδος ζητά από το κράτος τον διωγμό του Καζαντζάκη για μερικές σελίδες του βιβλίου.
Το 1954 η Παπική Εκκλησία ενέγραψε τον "Τελευταίο Πειρασμό" του Νίκου Καζαντζάκη στον περίφημο Index, τον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων, όπου είχε εγγράψει ως απαγορευμένη και τη θεωρία του Γαλιλαίου, ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ηλιο και όχι ο Ηλιος γύρω από τη Γη. Ο Καζαντζάκης έστειλε τότε τηλεγράφημα στην Επιτροπή του Index με τη φράση του χριστιανού απολογητού Τερτυλλιανού: «Ad tuum, Domine, tribunal apello». Δηλαδή: «Στο Δικαστήριό σου, Κύριε, κάνω έφεση». Αυτά κάνουν οι «άθεοι». Κάνουν έφεση στον Θεό, όταν τους αδικούν οι άνθρωποι.
Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν ήταν δυνατόν να μείνει πίσω. Αρχισε τις καταδίκες και την ετοιμασία του αφορισμού του Καζαντζάκη, ενός κειμένου δαιμονικού, βεελζεβουλικού και ό,τι αν είπει τις. Ο Καζαντζάκης έστειλε και σ' αυτούς τηλεγράφημα, ότι κάνει έφεση στο Δικαστήριο του Θεού, και προσέθεσε: «Μου δώσατε μιαν κατάρα, άγιοι Πατέρες, σας δίνω εγώ μιαν ευχή: Σας εύχομαι να 'ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή όσο είναι η δική μου· και να 'στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ». Τελικά η Εκκλησία της Ελλάδος δεν τόλμησε να προχωρήσει στον αφορισμό του Νίκου Καζαντζάκη. Είναι εσφαλμένη η γενική αντίληψη ότι αφορίστηκε ο Καζαντζάκης.
Σε μια επιστολή του προς τον Αιμίλιο Χουρμούζιο, με ημερομηνία 30.5.1954, την οποία εδημοσίευσε η εφημερίδα «Τα Νέα» στις 22.5.1997, γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης:
Το 1968 ο Οικουμενικός Πατριάρχης έκανε επίσημη σύσκεψη στην Κρήτη. Η Εκκλησία της Κρήτης υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στο Ηράκλειο κάποιος τον ερώτησε:
-Τι γνώμην έχετε για τον άθεο Καζαντζάκη;
-Τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη κοσμούν την Πατριαρχική Βιβλιοθήκη, απάντησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας.
Το Βήμα
3.5.06
Και ο ιός εξαπλώνεται...
Στην Κίνα με το νέο κατάστημα hooters ή αλλιώς "πορνοπάζαρο" στη γλώσσα του ΠρέζαTV...
Ορίστε οι Κινεζούλες:
Ορίστε οι Κινεζούλες:
Και μια από αυτές μάλιστα θέλει να μεταδώσει και το σύνθημα της ειρήνης...Δηλαδή τόσα χρόνια με τις διαδηλώσεις υπέρ της ειρήνης;;; Αποδείχτηκαν μάταιες οι προσπάθειες;
:((
Δηλαδή Κινεζούλα μου αν αρπάξω και εγώ ένα σορτσάκι και σταθώ πλάι σου, θα λύσω το κυπριακό λ.χ.;
2.5.06
Τώρα ΚΑΙ σε video !
Ναι ναι είναι αλήθεια, η βλακεία μας, λίγη ή πολλή όλων μας, έχει κυκλοφορεί και σε video. Ελεύθερο!
Αρχίζω και την συμπαθώ την Pink... σπουδαία καλλιτέχνιδα!
Subscribe to:
Posts (Atom)