Αϊ σιχτίρ

Από τότε που ’φτιαξε ο θεός την πλάση
ένα πράγμα μου ’φταιξε, μου ’φταιξε, μου ’φταιξε
Ο φτωχός ο άνθρωπος, τι είχε να περάσει
που, πανάθεμα το μήλο και την Εύα την μπιρμπίλω
του παράδεισου το τζάμπα μια για πάντα είχε χάσει
Κι όπως έχει η βδομάδα τα μερόνυχτα εφτά
η ζωή μας η ρημάδα δεν φτουράει χωρίς λεφτά

Τα λεφτά, τα λεφτά, ποιος τ’ ανακάλυψε
Τα λεφτά, τα λεφτά, την πορτοφόλα
Τα λεφτά, τα λεφτά, και μας παράλειψε
Τι παθαίνει ο άνθρωπος με του παρά τη φόλα

Τα λεφτά, τα λεφτά, τα εκατομμύρια
Τα λεφτά, τα μπερντέ, τα μπικικίνια
Τα ψιλά, τα χοντρά, τριάντα αργύρια
στο καζίνο την πατάς εφόσον έχεις γκίνια



... Και λέω εγώ τώρα...Ποιος μαλάκας τ' ανακάλυψε;
... Μια φίλη μου μου είπε μια μέρα το παρακάτω που είχε ακούσει από έναν συνέδελφό της: " Και αυτή η γαμημένη η Εύα τι το δάγκωσε το μήλο; Αν ήταν Κινέζα τουλάχιστον θα έτρωγε το φίδι και θα είχαμε ησυχάσει όλοι!"


?@#&^*&
Σουτιέν

Pardon?

Όπου αρχίζει μια γιορτή
κρυφά ανοίγει μια πληγή
τρόπο θα βρω να γιατρευτώ
πείσμα εσείς
πείσμα κι εγώ

Γεια χαρά σε όλους!

Φιλοδοξίες

Καλημέρα σε όλους.

Όλοι μας λίγο πολύ εργαζόμαστε. Εγώ είμαι ιδιωτική υπάλληλος. Το τμήμα στο οποίο εργάζομαι απαρτίζεται από 50 άτομα περίπου.
Πρόσφατα ζητήθηκε να δηλώσουν συμμετοχή υπάλληλοι για 2 θέσεις supervisor, για προϊστάμενο τμήματος. Ήδη εγώ είμαι η παλαιότερη μαζί με άλλη μια συνάδελφο. Δε δήλωσα συμμετοχή. Για ποικίλους λόγους. Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο διευθυντής μου με τον γεμάτο τσόντες σκληρό του δίσκο στο PC και την απεριόριστη δίψα του για κουτσομπολιό Γ κατηγορίας...ένας άλλος λόγος τα βλήτα, οι βρούβες, οι πως αλλιώς να το πω δε ξέρω προιστάμενες που ήδη έχει το τμήμα που το μόνο που βρίσκουν ενδιαφέρον είναι μεγέθη "μορίων" ... άντε και οπίσθια στην καλύτερη των περιπτώσεων! Α, μη ξεχάσω να αναφέρω τους συναδέλφους μου που μερικοί ζουν σε παράλληλο σύμπαν, στον σύμπαν όπου πλανητάρχης είναι ο John-John με πρώτη κυρία την Bardie, must του τμήματος.
Φυσικά δε θα παραλείψω να αναφερθώ και σε μένα, στην Πτώση όπου πριν 4,5 χρόνια που πρωτοξεκίνησα ήμουν μέσα στην τρελή χαρά που εργάζομαι σε μια τόσο ανεπτυγμένη εταιρεία ?!. Δεν θα ξεχάσω την περηφάνεια μου όταν έπαιρνα 570 ευρώ το 2002 (οικόπεδα στη Γλυφάδα έπαιρνα τότε χαχα). Και εγώ με λίγα λόγια σε παράλληλο σύμπαν κατοικούσα. Και με τον καιρό που άνοιγαν τα μάτια μου να αντιδρώ σε κάθε τι άσχημο...Επανάσταση του κώλου. Τώρα απλά αδιαφορώ. Τώρα πια αυτό που θέλω είναι απομόνωση εν ώρα εργασίας και έναν καφε με τον asfyxia στο διαλλειμα μας. Και φυσικά να απέχω από κάθε είδους ίντριγκα στη δουλειά.
Αρχικά νόμιζα ότι θα ήταν πιο ιδανικό για μένα να δουλεύω μέχρι και τα συντάξιμά μου χρόνια. Η φιλοδοξία μου όμως φανερώνει άλλα. Θα ήθελα με τις κατάλληλες προϋποθέσεις να φροντίζω την οικογένειά μου. Και αυτό για να πετύχει θα πρέπει να μην εργάζομαι. Το γεγονός να υπάρχει μια μόνο πηγή εσόδων μέσα σε μια οικογένεια (κοινώς, να εργάζεται μόνο ο άντρας) είναι δύσκολο να γίνει. Αλλά όχι ακατόρθωτο. Οι πιθανότητες δίνουν και παίρνουν σε τέτοιες περιπτώσεις.
Άλλη φιλοδοξία μου επίσης είναι η δημιουργία μιας επιχείρησης μαζί με τη sisoula... αγορά ενός μαγαζιού και ενοικίαση αργότερα..λέμε τώρα... Και αυτό πιθανό να γίνει. Κεφάλαιο βρίσκεται διαθέσιμο. Μπαμπάκας και μαμάκα βλέπετε...Ναι, είμαι καλομαθημένη. Το παραδέχομαι τουλάχιστον. Οπότε δεν ντρέπομαι να το δηλώσω. Ιδιωτική υπάλληλος και η sisoula, με ωράριο καταστημάτων. Θα ήταν ιδανικό λοιπόν και για τις δύο. Στο κάτω κάτω σε λίγα χρόνια με το καλό θα μείνω και εγώ στην ίδια πολυκατοικία που μένει και αυτή τώρα, μόνο λίγοι όροφοι θα μας χωρίζουν. Τι πιο ωραίο;

Αμ...θα κάτσω να σκάσω εδώ που είμαι να με φάει η μιζέρια; Όχι, δε δήλωσα και χαίρομαι που επέλεξα έτσι. Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα. Έμαθαν όλοι εκ των υστέρων ότι η θέση αυτή προβλέπει να δουλεύουν οι προιστάμενοι και απογευματα + σαββατοκύριακα ενίοτε. Αστείο ε; Τι να το κάνω το μανατζαριλίκι; Ευχαριστώ δε θα πάρω. Θα κάτσω εδώ στο γραφειάκι μου με τα λιγοστά ευρώ που παίρνω και θα σκέφτομαι πως θα πραγματοποιήσω τις φιλοδοξίες μου. Και τα σαββατοκύριακά μου θα τα αφιερώνω για μένα και για τους ανθρώπους που αγαπάω. Όχι σε μια απρόσωπη εταιρεία που αφεντικό έχει έναν αχάριστο καρδιοπαθή που κυνηγάει τη δόξα και το χρήμα.

Αυτά. Ουφ...ξαλάφρωσα.

08 Ιουλίου 2006

Νιώθω ευτυχισμένη!

Η αδεφούλα (sisoula = sister ~ sis ~ sisoula) μου μετά από δέκα γλυκά και γεμάτα έρωτα σχέσης παντρέυτηκε. Είναι μια σχέση, ένας έρωτας προς μίμηση για πολλούς. Και πολύ χαίρομαι που έστω και στα 25 μου νιώθω να ακολουθώ τα βήματά της.

Έλαμπε. Συνέχεια χαμογέλαγε (αφού βέβαια είχε "χτυπήσει" στο σπίτι 4 bacardi-coca και είχε βάλει λάθος τη φούστα και στο μπούστο :)) ). Είναι ήδη κούκλα και το νυφικό την έκανε ακόμα πιο κούκλα.

Εγώ σαν αδερφή της νύφης φυσικά είχα βάλει τα καλά μου! Έλαμπα και εγώ, δε μπορώ να πω! Δε μπορώ να πω επίσης ότι δεν είμαι ψώνιο! Μουχαχα. Ε τι διάλο θα παντρευόταν η sisoula και εγώ θα ήμουν απεριποίητη;

Το γλέντι στο χωριό ξεκίνησε την Πέμπτη 6 Ιουλίου με το γλέντι που έκανε ο γαμπρός στο σπίτι στο χωριό. Αφού με έστειλαν εμένα ως κατάσκοπο στο γλέντι για μισή ώρα (νόμος απαράβατος να πάει η αδερφή μου να τον δει) κατέληξε να καθήσω 3 ώρες! Έριξα και δύο φυσίγγια για την πάρτη της! Τέλος καλό, όλα καλά γύρισα στις 3 στο σπίτι. Κοιμηθήκαμε. Στις πέντε το πρωί ακούμε αμάξια και φασαρία έξω από το σπίτι. ΄Βγήκαμε στο δικό μου μπαλκόνι εγώ, η μαμά, η sisoula, η κουμπάρα της και κολλητή της και η κουμπάρα που τους πάντρεψε. ΧΑΜΟΣ !!! "Ωραία που είναι η νύφη μας ωραία τα προικιά της" αναφωνίζανε μαζί με άλλα Πελοποννήσια παραδοσιακά τραγούδια. Ήταν ο γαμπρός μαζί με το σοι και την παρέα του (σχεδόν όλοι μεθυσμένοι) και να ζητούν τη νύφη. Πάμε όλες κάτω στο μεγάλο μπαλκόνι στο σαλόνι για καλύτερη ορατότητα. Η μάνα μου έβγαλε τα γλυκά για κέρασμα. Και η sisoula το έσκασε για να φιλήσει τον γαμπρό! Ε όταν το είδα πήρα το λάστιχο του μπαλκονιού και τους μπουγέλωσα! Η sisoula και ο γαμπρός ωστόσο φιλιόντουσαν, παραπάτησε ο γαμπρός και πέσανε και οι δύο στα μαλακά στον κήπο!

Η επόμενη μέρα ήταν η Παρασκευή όπου έγινε το γλέντι στο σπίτι μας με το σόι της νύφης. Περιττό να σας πω ότι έπαιζε ένα βαρύ ζεϊμπέκικο για κάποιους "μαχαλόμαγκες" και ήταν η στιγμή που η "πτώση" έκανε το σόλο της. Πήρα λοιπόν ένα κομπολόι και ένα σακάκι περασμένο μόνο στον έναν ώμο και ξεκίνησα το χορό. Εγώ το λέω "κατσίκι-dance" γιατί σαν κατσίκι χορεύω. Η φιλενάδα μου με ρωτάει αν υπάρχει κάποιος χορός που να χορεύω κανονικά. Υπάρχει....;;;; Και μετά τα παραδοσιακά λαικά ή ότι άλλο ξαφνικά βάζω και παίζει iggy pop - the passenger .... τρελό γέλιο ! Ο πατέρας μου να πίνει το κρασάκι του και η sisoula να του κάνει ροκ κόλπα στην αστεία τους μορφή! Μετά η μαμά να χορεύει σε ροκ ρυθμούς με έναν ξάδερφό της! Η συντιρητικούρα μα σινάμα τρελή ξαδέρφη μου να κουνάει το κεφάλι της (χαχαχα) Το λήξαμε με οινοποσίες και ξερατά της κουμπάρας της αδερφής μου. Αχ...ωραία ήταν.


Και φτάνουμε στην ημέρα του γάμου. Ο ΠΑΝΙΚΟΣ Ο ΙΔΙΟΣ. Στον πάνω όροφο οι ετοιμασίες τις νύφης, της ξαδέρφης, της φιλενάδας, της κομμώτριας της μακιγιέρ! Και όλοι να φωνάζουν εμένα. "Πτώση αυτό, πρώση εκείνο" Περιττό να σας πω ντύθηκα τελευταία! Τέλος καλό όλα καλά. Εγινε και το μυστήριο και μετά βουρ για το κέντρο. Μια εικόνα εδώ .

Το πρόγραμμα μουσικής φτιαγμένο από τα χεράκια μου...Αρχικά ξένη ελαφριά ροκ, soul, ελαφριά μουσικούλα. "Σκάει μύτη" το ζευγάρι. Παίζει ένα remixed κομμάτι "Pump it" από τους black eyed peas το γνωστό σε όλους "Μυσιρλού". Και γκόοοοολλ...ο λαός ξεσηκώθηκε! Πυροτεχνήματα και κακό! Σαν το πανευρωπαικό στην Πορτογαλλία ένα πράμα! χιχι
Μπουκάρανε μέσα που λέτε μάγκες μου...και μέσα στο ρυθμό και τα δυό τους. Μετά αλλαγή κομματιού για την τούρτα. Μουσική; Love and Marriage του Frank Sinatra φυσικά! Και έπειτα το "Προσωπικά" της Ε. Δήμου για το χορό των νεόνυμφων. Τα πιτσουνάκια μου ήταν μια γλύκα!
Α! Ξέχασα να σας αναφέρω και το πιο σημαντικό έργο μου στον γάμο! Εφτιαξα ένα βιντεάκι με φωτογραφίες που είχαν και οι δύο από μωρά έως και σήμερα και το έβαλα να προβάλλεται σε έναν 2χ2 projectorα...φοβερό all the money!
Βέβαια, μετά το φαγητό ξενινήσανε τα ντούρου ντούρου της Πελοποννήσου...έχετε ακούσει ποτέ σας Χαρά Βέρα...ππςςςς άλλο φρούτο! Και Ποντιακά και Μακεδονίτικα φυσικά για το σόι της μάνας μου βεβαίως βεβαίως.
Όλα καλά. Το γλέντι κράτησε μέχρι τις 7 το πρωί. Μέχρι τις έξι ήμουν μια χαρά. Αλλά η ηλίθια βάρεσα σφηνάκια την τελευταία ώρα και έγινα ο μπεκρής μεζές ο ίδιος! Δύο μέρες έκανα να συνέλθω! Έχασα και τη συναυλία των guns'n'roses.

Άξιζαν πάντως οι μέρες τρεξίματος και κούρασης. Περάσαμε όλοι αξέχαστες στιγμές.

Βίον ανθόσπαρτο sisoula και γαμπρούλη.

Κλειστόν λόγω γάμου

Till 17/07 ...

Έμπνευση

Και μετά καμαρώνω σα γύφτικο σκεπάρνι για τον 100*70cm χάρτη που έκανα για το δικό μου δωμάτιο... Μαγκιά κλανιά η πτώση...
Τι να πει δλδ αυτός που μένει σ' αυτό το δωμάτιο;
Μιλάμε, όταν ο θεός έπλασε τον ζωγράφο αυτόν...πρέπει να είχε μεγάλη έμπνευση :))

Να τριτώσει

Ή μήπως τρίτωσε; Μια οι μυρμηκιές, μια η έκτακτη επέμβαση (αφαίρεση αποστήματος) τη Παρασκευή και μια το κάψιμο σε τρία σημεία...βλ. φωτό
Περίεργο ε; Δε θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμη μάγισσες της Σμύρνης εν έτη 2006...αλλά όντως είναι περίεργο.


60 + 182 + 48 = 290 ευρώ νοσοκομειακή περίθαλψη
70 ευρώ = φαρμακευτική περίθαλψη.

Ευτυχώς που δεν είχα υπομονή να περιμένω σε δημόσιο νοσοκομείο γιατί ποιος ξέρει πόση ώρα θα ταλαιπωριόμουν ακόμα ... ποιός ξέρει και τι θα μου έκαναν... Άξιζαν τα λεφτά. Και η εξυπηρέτηση που είχα ήταν άριστη στο νοσοκομείο. Φτάνει που είμαι καλά τώρα (ε, το περπάτημά μου θυμίζει λίγο συνταξιούχα γιαγιά).

Άντε γιατί έχουμε και τον γάμο της sisoulas!

Λιβ γιορ μυθ ιν Γκρις

Μεγάλη attraction για τους τουρίστες... Αν και δεν είναι και τόσο πιασάρικο. Εγώ για παράδειγμα θα διάλεγα τη φράση " Και αν έκανα λάθος μεγάλο...λλλλιθοβολλλλήστε με! " και φυσικά δε θα έλειπαν και τα χρωματιστά λαμπιόνια...

Μέρα..

F5 Refresh

F5 ... F5 ... F5 ... F5 ...

Είναι αυτό το διαφορετικό που κάνεις, και σε ανανεώνει, σε βγάζει έξω από την καθημερινότητα.
Είναι το "νέο" μου δωμάτιο που σιγά σιγά θα διακοσμώ με μικρά μικρά πραγματάκια που να με χαρακτηρίζουν, που να αγαπώ, δώρα όμορφα που έχω ή που θα αποκτήσω... Η αδερφούλα μου παντρέυεται και έτσι θα "μεταφερθώ" στο δωμάτιό της καθότι είναι μεγαλύτερο. Sisoula, με το καλό το νέο σου ξεκίνημα με τον άντρα σου.

Και η αρχή ήδη έγινε. Έτοιμος ο τοίχος, φρεσκοβαμένος ανανεωμένος (μπλε-μωβ με μπεζ-όχρα) ...και πάνω του να κρέμεται ο χάρτης της Μέσης Γής. Τόση αρρώστια με τον J.R.R. Tolkien κάπου έπρεπε να την εκδηλώσω.

ΘΑ ΕΚΡΑΓΩ

Έχω τόσο κουραστεί να μοιράζομαι
και μετά να την πληρώνω εγώ
σ' ένα κόσμο εχθρικό κομματιάζομαι
για τους άλλους πάντα αιμορραγώ, θα εκραγώ.


Έχω κουραστεί έχω σιχαθεί να μην είμαι ο εαυτός μου. Και όλοι τότε να έλεγαν "το καλύτερο κορίτσι"... Και που να ήξεραν...
Και όταν ένιωσα τον πόνο από το χαστούκι που μου έδωσα ή που μου έδωσαν είπα να αλλάξω πορεία. Φτανει πια το χαζοχαρούμενο ηλίθιο κορίτσι. "Μαζέψου, σοβαρέψου, δες τα πράγματα αλλιώς ή μάλλον δες άλλα πράγματα..."


Σε κάθε μου βήμα και ένα γιατί
κακότεχνο ποίημα αυτή η ζωή.


Και εκεί που αλλάζω πορεία αναρωτιούνται αυτοί που βλέπουν το πριν και το μετά γιατί έχω γίνει σκληρή, αγενής, δεν χαμογελάω τόσο εύκολα, δεν είμαι ευγενική, είμαι απότομη...



Σε ποιον να μιλήσω, αλήθεια να πω
τα μάτια να κλείσω, να ονειρευτώ.
Ανώνυμο θύμα κρυφής μηχανής
εκπέμπω ένα σήμα, μ' ακούει κανείς;



Και μιλάω σε μένα, μιλάω στην οικογένειά μου, μιλάω σε σένα αγάπη μου, μιλάω και σε εσάς. Και λέω: αλήθεια θα λέω, ειλικρινής θα είμαι γιατί η ειλικρίνεια ήταν ένα χαρακτηριστικό που δεν είχα αφομοιώσει στη ζωή μου. Σκληρή και αδιάφορη θα είμαι σε έναν μη σκεπτόμενο άνθρωπο όπως ήμουν εγώ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είμαι επιθετική. Αν η αλήθεια είναι σκληρή την προτιμώ...έχω ζήσει και στην αντίθετη πλευρά και είδα που κατέληξε.
Το σήμα το εξέπεμψα και χθες μαμά με άκουσες. Σήμερα αγάπη μου με άκουσες εσύ. Και δε με νοιάζει να το ακούσει ο κόσμος που με θεωρεί ξυνή, περίεργη ή ότι άλλο. Αρκεί να το ξέρουν αυτοί που επιλέγω εγώ. Και δεν είναι απολογία συμπεριφοράς. Είναι ένα ξεκαθάρισμα σε αυτούς που νιώθω ότι αγαπάω και μ' αγαπάνε.
Θύμα βέβαια δεν είμαι, μπορεί να μη ταιριάζει ο στίχος, δε θέλω όμως να τον παραλείψω από ένα τόσο όμορφο τραγούδι. Ο θύτης θα ταίριαζε ίσως καλύτερα. Ένας μετανοιωμένος θύτης.


Asfyxia λες αυτό...ότι υπάρχουν ράγες που δε γνώρισαν τρένα. Αν ήμουν ράγα θα διαφωνούσα μαζί σου...
Sorry_girl ταυτίστηκα μαζί σου χθες. Περίεργο ε; Δε σε ξέρω, σε διαβάζω και όμως χθες σε ένιωσα...Το ιντερνετ έχει χίλια πρόσωπα τελικά. Όπως και ο κόσμος η καθημερινότητα που ζούμε.

Ptwsh.

Υποψήφιος Νομάρχης

Έκαστος τον πόνο του

Μη μου μιλάτε
απόψε θέλω μόνη μου
να πιω μονάχη σε τούτη τη γωνιά

Εγώ παρέα θα κάνω με τον πόνο μου
Μη μου μιλάτε αφήστε με μόνη μου
Έχω σκληρύνσεις στο πέλμα της δεξιάς πατούσας
Έχω σκληρύνσεις στο πέλμα της δεξιάς πατούσας




... Ο καθένας με τον πόνο του και εγώ με τον δικό μου. Τι μου έμελλε να πάθω από αθλητικό παπούτσι, επώνυμο κιόλας?! Υποτίθεται τα πήρα για καλό. Αλλά τα πήρα για να πάω βόλτα στο νοσοκομείο όπως απεδείχθει. Αντε να πάω να μου τα αφαιρέσουν γιατί έχουμε και δουλειές να κάνουμε!

Degrasy High

Χθες παρέλαβα με e-mail τα γνωστά βίντεο που προβάλουν σκηνές "νυμφομανίας" -έτσι θα το έλεγα εγώ- στα Ελληνικά σχολεία. Σίγουρα πολλοί από εσάς θα το έχετε ήδη ακούσει ή δει.

Για όσους δε γνωρίζουν τέλος πάντων, τα βίντεο αυτά είναι "τραβηγμένα" σε τουαλέτες και αίθουσες σχολικές και προβάλουν ερωτικές πράξεις. Από κορίτσι με αγόρι έως και κορίτσι με κορίτσι. Και μπροστά στα μάτια άλλων συμμαθητών.

...Ως μελλοντική μητέρα (πράγμα που θέλω κάποτε να γίνει) σκέφτομαι ότι εγώ θα συμβουλεύω το παιδί μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Σκέφτομαι όμως ότι αν το παιδί παραπέσει σε σφάλμα ΔΕΝ οφείλεται ΜΟΝΟ στο οικογενειακό του περιβάλλον. Αλλά ΚΑΙ στο σχολικό ΚΑΙ στο ίδιο το παιδί (από μια Χ, Ψ ηλικία και άνω).

Μικρός ο κόσμος τελικά;

Ψυχή

Την ημέρα που γίναμε ένα. 11/04/2005


«Η σοφία δεν ξέρει τίποτα,
κι όμως φωτίζει
και τα μεγαλύτερα βάθη»
Σενγκ – Τσάο

Οι καθημερινές μας σχέσεις, συχνά συνοδεύονται από απογοήτευση. Αισθανόμαστε ότι οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν, μας παρεξηγούν, μας θίγουν. Εκείνοι διαμαρτύρονται ότι δεν τους καταλαβαίνουμε, γίνονται επιθετικοί, αμφισβητούν τα λόγια και τα αισθήματά μας. Mερικές φορές η συντροφικότητα καταντά χειρότερη από τη μοναξιά.
Ένας από τους παράγοντες που δυσχεραίνουν την επικοινωνία είναι ο ψυχολογικός μηχανισμός της προβολής. Προβάλλουμε δηλαδή πάνω στον άλλο, δικά μας ψυχολογικά δεδομένα. Καταλαβαίνουμε τον άλλο χρησιμοποιώντας στοιχεία που υπάρχουν στον δικό μας ψυχισμό. Ερμηνεύουμε τον άλλο μέσα από το πρίσμα των προσωπικών μας πεποιθήσεων, εμπειριών και συναισθημάτων. Τον χαρακτηρίζουμε μέσα από τις δικές μας ηθικές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές αρχές.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο άλλος όταν επικοινωνεί μαζί μας, νιώθει ότι χάνει την ιδιαιτερότητα της δικής του πραγματικότητας. Αισθάνεται ότι ξένες δυνάμεις επεμβαίνουν μέσα του και τον αποξενώνουν από τον ίδιο τον εαυτό του. Ο απρόσεκτος λόγος μας, τραυματίζει τα νήματα που συγκροτούν την ισορροπία του. Και για να αμυνθεί, αρνείται επίμονα τα επιχειρήματά μας, θυμώνει, ψεύδεται ή συγκαταβαίνει υποκριτικά για να αποφύγει τη σύγκρουση.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να εξουδετερώσουμε τις προβολές, είναι η βαθιά γνώση του εαυτού μας και η εσωτερική ισορροπία. Αν έχουμε συνειδητοποιήσει τις εσωτερικές συντεταγμένες που μας προσδιορίζουν ως προσωπικότητες, τότε μπορούμε να ξεχωρίσουμε αυτό που είναι δικό μας από αυτό που είναι του άλλου. Αν έχουμε διαγνώσει τα ψυχολογικά στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν, τότε μπορούμε να ελέγξουμε τις ερμηνευτικές μας παρορμήσεις και να αντιμετωπίσουμε την προσωπικότητα του άλλου έτσι όπως είναι, ως μοναδική και ανεπανάληπτη.
Παύω να προβάλω τον εαυτό μου πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να καταπαύσω τις ψυχοδυναμικές μου εντάσεις.
Παύω να προβάλω τον εαυτό πάνω στον άλλο, όταν έχω την δυνατότητα να ζήσω την σιωπή της εσωτερικής αρμονίας.
Όταν κραυγάζουν μέσα μου δυνατές φωνές δεν μπορώ ν’ ακούσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αποστασιοποιηθεί από κάθε κοσμοθεωρητική τοποθέτηση δεν μπορώ να καταλάβω τον άλλο.
Όταν δεν έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου δεν μπορώ να συγχωρέσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω απελευθερωθεί από τη βία των εσωτερικών μου συγκρούσεων, δεν μπορώ να ελευθερώσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω γαληνέψει μέσα μου δεν μπορώ να καθησυχάσω τον άλλο.
Όταν δεν έχω αγαπήσει τον εαυτό μου, δεν μπορώ να αγαπήσω τον άλλο.
Για να σε καταλάβω πρέπει να μείνω άδειος απέναντί σου, να γεμίσω από σένα, να σε πάρω μέσα μου, να γίνω εσύ. Αν μπορώ να σε προσλάβω αναλλοίωτο, μπορώ να ανοιχθώ μαζί σου στην εμπειρία της επικοινωνίας. Αν σε αποδεχθώ χωρίς όρους μέσα στην αγάπη, μπορώ να αγγίξω με ερωτική λεπτότητα την εσωτερική σου πραγματικότητα.

Αν...

Αν ήμουν Hobbit στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Ysaena Longholes of Nobottle"
Αν ήμουν ξωτικό στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Lσmebriwien Friend-of-Men"
Αν ήμουν νάνος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Eleabrylla , Queen under the Mountain"
Αν ήμουν άνθρωπος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Zadien Goatleaf"
Αν ήμουν μάγος στη Μέση Γη, θα λεγόμουν "Curunνr Kindler"

Δεν έχετε κάτι χειρότερο να κάνετε; ~εδώ~ θα το βρείτε!

Retro

Περισσότερες εικόνες retro...

Cheaters

Φίλοι της τηλεόρασης και μη,

Στο σημερινό ποστ θα γράψω για μια αμερικανική εκπομπή που προβάλει ένα ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι. Η εκπομπή φέρει το όνομα Cheaters.

Ένα τυχαίο παράδειγμα είναι αρκετό για να σας δώσω να καταλάβετε τι προβάλει η εκπομπή αυτή: Η Μαρία έχει υποψίες ότι ο Νίκος την απατά. Κάνει αίτηση στο cheaters, έτσι ώστε να επιβεβαιωθούν οι υποψίες της. Ο Νίκος παρακολουθείται από ντεντέκτιβς συλλέγοντας στοιχεία (φωτογραφίες, βίντεο). Και αφού επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται περί μοιχείας, το συνεργείο της εκπομπής μαζί με το θύμα και τον παρουσιαστή της εκπομπής πηγαίνουν «στον τόπο του εγκλήματος» για να καλύψουν και ζωντανά το τέλος της έρευνας.

Κοινώς οι θύτες πιάνονται στα πράσα. Μετά από αυτό; ΤΟ ΧΑΟΣ.

Αλλά όπως είπε ακριβώς και ο φίλος μου ‘den kserw ti einai xeirotero. ayto poy les h to oti h idia phge sthn thleorash gia kati tetoio...’

Εγώ θα έλεγα και τα δύο. Και εγώ ίσως που το παρακολούθησα.

Χέρι της ελπίδας

Αυτές οι φωτογραφίες άρχισαν να κυκλοφορούν το Νοέμβριο του 2002, και θεωρήθηκε ότι ήταν «οι φωτογραφίες της χρονιάς». ..Μία από αυτές δημοσιεύθηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού NY Times ως σπουδαίο γεγονός.

Το κείμενο του άρθρου είναι περίληψη ..αυτής της ιστορίας ..που είναι .. Ένας όμορφος ύμνος προς τη Ζωή ..

Η φωτογραφία είναι ενός μωρού 21 εβδομάδων, πριν ακόμη γεννηθεί, το όνομα του οποίου είναι Samuel Armas και είχε διαγνωστεί ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη από την οποία δεν θα επιζούσε με τίποτα, παρά μόνον αν το χειρουργούσαν στην κοιλιά της μητέρας του.

Ο Dr. Bruner, μετά από διάφορες έρευνες που είχαν γίνει στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt, στη Nashville, δήλωσε ότι ο ίδιος θα μπορούσε να φέρει εις πέρας την εγχείριση, με το βρέφος στην κοιλιά της μητέρας του.

Κατά τη διάρκεια της εγχείρισης, ο χειρούργος αφαίρεσε την υστέρα με καισαρική και έκανε μια μικρή τομή στον αμνιακό σάκο, μέσω της οποίας μπόρεσε να εγχειρίσει τον μικρό Samuel.

..Ο Dr. Bruner Τελείωνε επιτυχώς την εγχείριση, όταν ο S a m u e l έβγαλε το μικροσκοπικό αλλά ανεπτυγμένο χεράκι του μέσα από την τομή και γαντζώθηκε από το δάχτυλο του έκπληκτου γιατρού.

Ο διάσημος αυτός χειρούργος είπε ότι έζησε την πιο συγκινητική στιγμή ολόκληρης της ζωής του, όταν ένοιωσε το χέρι του S a m u e l να του γραπώνει ένα δάχτυλο, δείχνοντας ευγνωμοσύνη που του χάρισε το δώρο της ζωής.

Βεβαίως, ο Dr. Bruner πάγωσε, --κοκάλωσε για μερικά δευτερόλεπτα– κατά τη διάρκεια των οποίων ο Samuel συνέχιζε να του κρατάει το δάχτυλο, κάτι που έδωσε αρκετό χρόνο στο ..προσωπικό του χειρουργείου ώστε να φωτογραφήσουν το στιγμιότυπο πολύ καθαρά.

Οι εκδότες του περιοδικού NY Times ονόμασαν τη φωτογραφία“Hand of Hope” (Χέρι της ελπίδας)

Η μητέρα του είπε ότι έκλαιγε από συγκίνηση ..για πολλές μέρες, βλέποντας την απίστευτη φωτογραφία.

Ο Samuel σήμερα.. Έχει μια 100% φυσιολογική ζωή..


*Για περισσότερες πληροφορίες εδώ

Behind Blue Eyes LiMpBiZkiT

No one knows what it's like
To be the bad man
To be the sad man
Behind blue eyes
And no one knows what it's like
to be hated
to be fated
to telling only lies...

But my dreams they aren't as empty
As my conscience seems to be
I have hours, only lonely
My love is vengeance
That's never free.