Embrace the music

Untitled

Γέννησε η sisoula μου. Έκανε κοριτσάκι. Ένα όμορφο κοριτσάκι με πολλά μαλλιά! Τις περισσότερες μέρες τις βγάζω στο σπίτι της καθότι ο σύζυγος λείπει ταξίδια. Σήμερα άδραξα την ευκαιρία να "ξεσκονίσω" το pcάκι μου, και είπα να γράψω και στο ηλεκτρονικό ημερολόγιο μου.

Στη δουλειά, τις περισσότερες μέρες δεν έχω χρόνο ούτε για κατούρημα που λέει ο λόγος. Σήμερα μου είπε ο φίλος μου στο τηλέφωνο: "Πήζεις;" - Άντε καλέ! :) Να δούμε για πόσο καιρό θα το αντέξω αυτό! Πολλές φορές το θεωρώ πρόκληση, άλλες φορές απλά μια υποχρέωση να κάνω σωστά τη δουλειά μου προκειμένου να μη δώσω αρνητικές εντυπώσεις.

Πήγα στην Καβάλα. "Στα πάτρια εδάφη" όπως λέει και η μάνα μου. Η μάνα μου είναι ωραία γιατί είναι Σερραία, όπως λένε και οι Σερραίοι. Τώρα το πώς καταλήξαν τα πράγματα να έχω συγγενείς στη Καβάλα είναι μεγάαααλη ιστορία. Πήγα και στο χωριό της μάνας μου στο Ν. Σερρών και έκανα τρισάγιο στον παππού τον Νίκο (δεν τον γνώρισα) στην γιαγιά μου την Κυρά Στέλλα και στον προπάππου-προγιαγιά (αυτούς και αν δε γνώρισα!). Πήγα και στην πόλη της Καβάλας ... για 30 λεπτά ... τόση ώρα μας πήρε να βρούμε θέση σταθμευσης και φύγαμε με τον φίλο μου αγανακτισμένοι .. Κυρίως εγω ήμουν αγανακτισμένη!

Έχω δύο φίλες, αυτές μου έμειναν όλες κι όλες! Η μια είναι πολύ απασχολημένη, έχω καιρό να την δω ουσιαστικά να πω μια κουβέντα. Η άλλη αναρρώνει από επέμβαση -μεταμόσχευση κερατωειδή. Υπέφερε κυρίως από την αδιαφορία - φακελάκια - λάθος διαγνώσεις - λάθος αγωγές γιατρών.

Έχω δύο παλιές συναδέλφισσες, από την προηγούμενη δουλειά. Και αυτές φίλες εξίσου! Και με αυτές έχω να επικοινωνήσω καιρό. Εκτός από τη μια που βρεθήκαμε να πίνουμε μπύρες σε μπυραρία. Ωραία νύχτα εκείνη!

Αντε, με την δεύτερη ευκαιρία να καταφέρω να ενημερωθώ για τα δρώμενα της blogoπαρέας!

Αυτά που λέτε παιδιά στο Amsterdam!

Ξεκινάμε από τα ζόρικα... Bulldog... γνωστή αλυσίδα coffeshop στο Άμστερνταμ. Εκεί που λέτε στο συγκεκριμένο coffee shop δε σερβίρανε αλκοολ αλλά μόνο αναψυκτικα. Αλλά τι να το κάνεις το αλκοολ; Όταν το ένα joint τσιγαριλίκι που θα κάνεις σου είναι αρκετό για να την "ακούς" για μια βδομάδα;
Ρώτησα τον 60άρη φαλακρό γεμάτος τατουάζ κάτω στο υπόγειο του μαγαζιού όπου πουλάνε τη μαριχουάνα για το αν υπάρχει ελληνικής εισαγωγής. Και που απάντησε ότι ως Ελληνίδα θα έπρεπε να ξέρω ότι η Ελλάδα δεν εξάζει χασίς... Σαν Ελληνίδα λοιπόν έπρεπε να του πω ότι ο Έλληνας και τα ελληνικά προιόντα παντού χωράνε αλλα που όρεξη για φιλοσοφικές συζητήσεις εκείνη την ώρα!

Το Άμστερνταμ τη νύχτα..

Οι ταξιτζήδες πολιτισμένοι, ευγενικοί, πολύ καλοί γνώστες της αγγλικής γλώσσας, και πολλοί απ΄αυτούς λάτρεις της τεχνολογίας...

Άριστη αρχιτεκτονική, τα περισσότερα, αν όχι όλα τα σπίτια, χρονολογούνται από τις αρχές του 20ου αιώνα.

Παντού ποδήλατα και φυσικά προτεραιότητα είχαν οι ποδηλάτες από τους πεζούς, έπρεπε διαρκώς να είχες το νου σου να μη σε πατήσουν!

Και φυσικά όταν γύρναγα στο τέλος της ημέρας καταβρόχδιζα τις toblerone μαζί με μια μπυρίτσα, έτσι για το γλυκό νάνι!

Πάω να φαω ντολμαδάκια που έφτιαξε η μάνα μου και η ετοιμόγεννη αδεφούλα μου, η sisoula μου, έπειτα από μια κουραστική ημέρα νυκοκοιροσύνης που είχα σήμερα, τουλάχιστον ας αποζημιωθώ με τα ντολμαδάκια!

Όχι τίποτα άλλο, προ λίγης ώρας στον περίπατο που έκανα με την sisoula συνάντησα μια φίλη από τα παλιά που για λόγους που δεν γνωρίζω καλά καλά απομακρυνθήκαμε. Αλλά όχι βρε κοπέλα μου να μη μπορείς να μου πεις ένα καλησπέρα!

Εδώ μιλάμε ότι έχω βλάψει άνθρωπο και αυτός ο άνθρωπος με βλέπει και μου μιλάει με χαιρετάει με όση αξιοπρέπεια έχει! Εσύ Βρούτε; Που να σου έκανα και θελημένα κακό!

Ας τελειώσει λοιπόν η μέρα αυτή με τα ντολμαδάκια όσο πιο ευχάριστα ... γιατί την Τετάρτη αλλάζει η ζωή μου με το νέο μέλος της οικογενείας μας!

Την ανηψιά μου!

Amsterdam Here I Come!

Τα νέα της Αλεξάνδρας

Έχω λείψει καιρό από την μπλογκογειτονιά.

Έχω να μαζέψω το δωμάτιό μου, καλοκαιρινά - χειμωνιάτικα, ξεσκόνισμα και πλύσιμο τις ντουλάπες.

Η sisoula αδερφούλα μου, μου πήρε ένα ζευγάρι παντόφλες για να φοράω όταν θα πηγαίνω σπίτι της. Δύο ευρώ έκαναν .. αλλα με συγκίνησε πάρα πολύ η πράξη της γιατί σκέφτηκε ότι θα ξεκουράζονται τα ποδαράκια μου.

Στη δουλειά τα πράγματα είναι καλά αν εξαιρέσεις την ακατάπαυστη δουλειά ..

Σπίτι, οικογένεια, σύντροφος .. βαστάνε γερά. Εγώ όχι.

Και όπως έλεγα και στην ξαδέρφη μου τη ταξιδιάρα που έχει πάει στα ξένα τώρα, ή είναι ο γαμημένος ο μήνας ή απλά εγώ τα έχω γαμήσει "fucked up"

Α, πάσχω από δυσλειτουργία εγκεφάλου ... οπα οπα αυτό δεν ήθελα να μου ξεφύγει .. πάσχω από δυσλειτουργία ευσταχιανής ... Αντε τώρα ψάξε στον γούγλη να βρεις γιατί εγώ μετα βίας θυμάμαι και την ασθένεια...

Τα γλέντια μας

Και επειδή όλα τα έχει ο μπαξές ... και επειδή έχουμε πιει και λίγο παραπάνω ... και επειδή γουστάρω γενικώς αυτήν την ώρα... μου το αφιερώνω.

Δε μου θυμίζει τίποτα, έφυγε έφυγε ... ποιος να φύγει άλλωστε; Απλά έτσι, οι χοροί που ρίχνουμε κάτω στο χωριό -(κάτω απ' τα αυλάκι) με τα ξαδέρφια και το τρελόσογο (μόνο ο πατέρας μου αποτελεί εξαίρεση.. πως έχει ξεφυγει..) - είναι ανάλογοι αυτού του τραγουδιού. Μετά από ώρες το ρίχνουμε σε τέτοια... (βλ. παρακάτω)

Και όχι μόνο... Έχει και συνέχεια ... έτσι για τη ξεφτίλα ρε γαμώτο και λίγο τσιφτελοροκιά! Τσιφτελοροκιά ... λέμε τώρα.. Δε ξέρω τι είναι, αλλα έχει γέλιο.

Τσάμπα το φλαμπέ

Που πας ρε Καραμήτρο;

Να μην ελέγξεις τίποτα; Έτσι, τώρα το βρήκαμε και το πρώτο φλαμπέ φιλέτο το ρίχνουμε σε όποιον στέκεται δίπλα στον άντρα μας; Α ... έλεγξε πρώτα .. κάνε τις ταυτοπροσωπίες σου ρε γκομενάκι μου και μετά ρίξε και σουφλέ σοκολάτας αμα λάχει να 'ουμε ..

Υ.Γ. Πάντως με τέτοιες γυναίκες ούτε να κλάσετε δε θα μπορείτε εσείς οι άντρες!

Τα παλικάρια μας

-Πού πάτε παλικάρια, πού πάτε ορέ, πού πάτε ορέ παιδιά;

-Πάμε για να πατήσουμε την Τροπό-, μωρ’ την Τροπολιτσά!

Ένας έρωτας γεννιέται στο Καραϊσκάκη

01 - 02 - 2007
σε ειδα εχτες στο γηπεδο ησουν ψηλος αξηριστος και ειχες σκουλαρικια στη μυτη στα φρυδια και στη γλωσσα οπως και γω σε εβλεπα απο την 7 συναιχεια μεχρι που εβαλαν το γκολ τα γιαννενα και πηγες για ντου στον κουγια αλλα σε πελεκησαν οι μπραβοι του.ποτε θα σε ξαναδω τρελο αγορι ο καλός σου ανθρωπος



Τι λε ρε παιδί 'μ; Στη μύτη στα φρύδια και στη γλώσσα ... και που αλλου που δεν θα φαίνεται!

Τα δήθεν και τα πρέπει

Αν ζούσε ο Χριστός θα τα είχε σπάσει όλα! Τόσα χρυσαφικό που κουβαλάνε όλοι τους .. αν το λιώνανε θα σκέπαζε όλη την Ελλάδα...

Νηστεία... Τόση νηστεία που κάνουν πως ακόμα είναι τροφαντούληδες όλοι τους;

Πως ακόμα κοιτάζουν με καχυποψία τον άνθρωπο που θα διαφέρει έστω και λίγο από το σύνολο; Αυτόν που θα δούνε στο δρόμο να καπνίζει τσιγάρο απλό; Αυτόν που έχει βάψει τα μαλλιά του μωβ, αυτόν που φοράει σκουλαρίκι στη μύτη;

Αυτό είναι νηστεία; Να απέχουμε από το παϊδάκι και τις εσάνς; Και από την άλλη μεριά να σκεφτόμαστε κακόβουλα;

"Αποχή από κάθε πειρασμό"

Εγώ συνειδητά δε νηστεύω καθότι θεωρώ δύσκολο να απέχω από το στριφτό που κάνω, να μην έρθω σε επαφή με τον φίλο μου, να μη πιω γάλα στον καφέ, να μην σιχτιρίσω βρ' αδερφέ! Αυτό είναι νηστεία. Αποχή από κάθε πειρασμό. Όχι απλά σταυροκοπανιέμαι στις εκκλησιές και μετά βρίζω τη γειτόνισσα που με έβρεξε με το λάστιχο ενώ έπλενε το μπαλκόνι της.

Βασικά, αυτό που κάνω είναι ξεκατίνιασμα γιατί όταν με κατακρίνουν ευγενικά ή μη όσοι το κάνουν απάντηση δεν παίρνουν απο μένα. Βαριέμαι να τους την λέω γιατί αυτοί που νηστεύουν και την λένε σε μένα γκρινιάζουν όλη μέρα! μουχαχα τραγικό έτσι; Α τη μια θέλω σουβλάκι, α το άλλο έχει τυρί! Σκάσε φίλε και ακολούθα την επιλογή σου με σεβασμό στον εαυτό σου πάνω απ΄ όλα.

Γίνεται; Δε γίνεται.

Από το 1998 αυτό το τραγούδι και ακόμα παραμένει στις νούμερο ένα προτιμήσεις μου στην rap μουσική.

Είναι σαν να λέμε rock χωρίς Bob Dylan, dark wave χωρίς Cure, ηλεκτρονική μουσική χωρίς Tiesto, ethnic χωρίς Amr Diab, κλαρίνα χωρίς Πετρο-Λούκα Χαλκιά δε γίνεται.

Έτσι και rap χωρίς DMX γίνεται;

Γίνεται; Δε γίνεται!

Καλό σας απόγευμα.

CosmoAthens

1ον: Κλικ στην εικόνα για μεγένθυση.

2ον: Προσέξτε την διαφήμιση αυτή με το κόκκινο πλαίσιο.

3ον: Χανόμαστε.

Φιλτράρισμα

Γιατί όταν είσαι θύτης σε αποδέχονται;
Γιατί όταν είσαι θύμα σε παρουσιάζουνε ως θύτη;

Που έχουμε καταντήσει;
Να μου μιλάνε αυτοί που τους πλήγωσα.
Να εναντιώνονται με μένα αυτοί που με πλήγωσαν.

Γιατί όταν κάνεις κακό σε κάποιον στο τέλος το θύμα εν καιρώ σε πλησιάζει από μόνο του χωρίς να χρειαστεί να κάνεις κάτι εσύ;
Γιατί όταν εσένα σου κάνουν κακό και βγάζουν λανθασμένα συμπεράσματα για σένα στο τέλος συμβαίνει εσύ να φταις γι' αυτό και πάλι χωρίς να έχεις μιλήσει γι' αυτό;

Γιατί όταν μιλάς, γελάς, χαίρεσαι, χαμογελάς, ερωτεύεσαι βρίσκεται πάντα κάποιος να σε ζηλεύει (φυσικά όχι ευθέως σε σένα) και να επηρεάζει γνώμες υπολοίπων; Δεν είμαι γκόμενα καμίας και κανενός. Είμαι απλά μια φίλη για όσους θέλουν να με έχουν δίπλα τους και το αντίθετο. Οι αποκλειστικότητες είναι για τους άλλους/άλλες. Όχι για μένα.

Στη μάνα μου το λέω συνέχεια: "Κυρία ποτέ δε θα γίνω, με την έννοια που το παρουσιάζουνε οι γενιές των γονιών μας. Όσοι με κατακρίνουν λανθασμένα για όσο με κατακρίνουν, τόσο εγώ θα αδιαφορώ. Ούτε καν για μια ευχή τηλεφωνικά να δώσω. Ούτε έναν τυπικό μαλακισμένο χαιρετισμό."

Θα μιλάω, εκεί που θέλω να μιλάω, θα γελάω επίσης για πράγματα που με κάνουν να γελάω.
Και θα πηγαίνω σε μέρη όπου εγώ νιώθω άνετα και οικεία.

Επιλέγω τους ανθρώπους γύρω μου.
Δεν το έκανα. Τώρα όμως το κάνω και ας βγαίνω και θύτης. Μια φορά πάντως δε θα ακούσεις ποτέ να απολογούμαι για τις επιλογές μου. Ας ακούς από τους άλλους για το πόσο απόμακρη ή ξυνή ή παστρικιά ή ότι άλλη μπούρδα έχω γίνει.

Όταν τα λέγαμε μαζί πριν δύο χρόνια για τις επιλογές, εγώ είχα ήδη ξεκινήσει να το κάνω και δε στο είχα πει. Δεν το πρόσεξες και εσύ ποτέ όμως. Εσύ; Τι έκανες; Έβαλες το σχέδιο το κοινό που είχαμε σε εφαρμογή; Έχεις κάνει το δικό σου φιλτράρισμα;

Αφιερωμένο σε μια κοπέλα που όπως έδειξε δε με κατάλαβε ποτέ και σε μια άλλη που εύχομαι να με καταλάβει. Επιφυλάσσομαι.

Tag? Whatta F***?

Τι διάολο είναι και τούτο; Αλλά όπως με προσκάλεσαν οι paperflowers , montresor, neropistolero, margo και weirdo έτσι και εγώ θα τους τιμήσω...

Λεπόνε μάγκες ακού(τ)ε !

Shit no 1.
Βρίζω. Είμαι ένα τσουτσέκι με το ζόρι 1,60m και βρίζω. Χαριτωμένα όμως! Χιχιχι! Λαχαναγορίτικα μεν αλλά χαριτωμένα! Ο φίλος μου αναρωτιέται ακόμα "που έχει μπλέξει μαζί μου"... Μα θέλει και ερώτημα; Ουφ...

Shit no 2.
Ο φίλος μου και άλλοι με λένε Monica (από τα friends). Γιατί; Επειδή δε θέλω να είναι τσαλακωμένο το καρέ στο τραπέζι; Επειδή χρησιμοποιώ πάντα σουβέρ όταν πίνω κάτι για να μη λερώσω; Επειδή πλένω τα πιάτα αμέσως μόλις φάω;

Shit no 3.
Σιχαίνομαι την αποκλειστικότητα. Σιχαίνομαι τις συμπεριφορές άλλων που θυμίζουν 13 χρονα. "Χάθηκες! Με παράτησε η πτώση! Δεν με βάζει στη ζωή της!
Τι λε ρε μαλέα; Αν χάθηκα εγώ ... θα χάθηκες και εσύ! Και γιατί λες σε άλλους ότι σε παράτησα; Να έρθεις εσύ μαρί να μου τα πεις στα μούτρα να μου δώσεις και μια σφαλιάρα να συνέλθω να σου δώσω δέκα μετά! Ναι, δε σε βάζω στη ζωή μου πλέον, γιατί ή εγώ μεγάλωσα και δεν αντέχω πλέον να απολογούμαι για shit like that ή εσύ έχεις μείνει στάσιμος στη παιδικότητά σου και στη μιζέρια σου!

Shit no 4.
Κοιμάμαι με ανοιχτή την τηλεόραση. Κατά προτίμηση βλέποντας ΣΚΑΙ. Είμαι παιδί του ΣΚΑΙ. Πρέπει να με κάνουν επίτιμο μέλος της εταιρείας! Μέτοχο! Τώρα πλέον με το DSL θα κοιμάμαι και με ανοιχτό το pc. Ο φίλος μου θα έχει να μαρτυράει εις διπλούν τώρα!

Shit no 5.
Όταν βλέπω γυναίκες από 50 έως και με το ένα πόδι στον τάφο να ντύνονται σαν κοριτσάκια μου έρχεται πάντα στο μυαλό μου να τις κράξω. Ποτέ όμως δεν έχω καταφέρει να το κάνω. "Που πας ρε Λάζαρε; Είσαι σαν τον Φαραώ τον νεαρό αυτόν τον Τουτανχαμόν ..."
Μου έρχεται πάντα στο νου να ξεκατινιαστώ αλλα δε το κάνω ποτέ στο τέλος..

Και γω με τη σειρά μου λεπόνε θα στείλω την πρόσκληση σε lamiotis, gordon, sorry girl, tassoula και κολοκύθι.

Το θύμα

Ε βέβαια, γιατι σου λέει μετά :

" Κύριε.. γύρισε ο τροχός; Εγάμησε ο φτωχός; Θα γαμήσω και γω τώρα ! Μουχαχαχα "

Μαρί τσούπρα, με τις δηλώσεις που κάνεις είναι δυνατόν να μη σε κερατώνει ο άντρας σου; Φαντάζομαι άλλα που θα έχεις πει! Αρχιδια φεμινίστρια!

Υ.Γ. 1. Φυσικά δεν αναφέρομαι στο πρόσωπο της παρουσιάστριας, στην τηλεθεάτρια που κάλεσε στον σταθμό αναφέρομαι. .. Αλλά και πάλι το ύφος της εκπομπής αλλάζει με τέτοιο κοινό. Οπότε... τι την κάνει αυτό την παρουσιάστρια;

Υ.Γ. 2. ΕΒΑΛΑ DSL ΣΠΙΤΙ !

:))

Με προσέλαβαν !

Ναι... και ήρθε η μέρα η τελευταία στην εργασία που βρίσκομαι σχεδόν πέντε χρόνια.

Τελικά με δέχτηκαν στην άλλη εταιρεία που σας είχα γραψει σε προηγούμενα posts.

Να ευχαριστήσω όσους προσευχήθηκαν (μουχαχα) Χριστιανούς και μη, Εβραίους, Μουσουλμάνους άθεους και Δωδεκαθεϊστές!

:))

Την άλλη Τετάρτη ξεκινάω ... πρόσβαση στο internet λογικά θα έχω οπότε κάποια λεπτά θα μπορώ να δανειστώ προκειμένου να σας επισκεφτώ.
Οστόσο θα βάλω και το γαμημένο το DSL, το έχω ξεφτιλίσει το θέμα! Οπότε θα μπορώ και από το σπίτι μου!

Greek Orthodox dog

Mitsos lived above his restaurant with only his beloved pet dog called Stavros for company.

One day Stavros the dog died and Mitsos went tohis local priest and asked, "Father, my dog Stavros died. Could you do aTrisagion for the poor animal, he was like a son to me?"

Father Nikos shook his head, "I'm afraid not; we cannot have servicesfor an animal in the church. But, there's an English church on the next block.God knows what they believe. Maybe they'll do something for your dog..

Mitsos said, "I'll go right away Father. Do you think $5,000 is enough to donate to them for the service?"

Father Niko exclaimed, "Kyrie Eleison! Vre Mitso, why didn't you tell me the dog was Greek Orthodox?"

Τ.Ε.Ι. Πειραιά

"..."

Στο blog του asfyxia υπάρχει μια ενδιαφέρουσα εικόνα που μπορεί να μεταφραστεί σε πολλές λέξεις .. αν όχι χίλιες σε πολλές τέλος πάντων. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά.

Άκου τι μου έτυχε

Άκου τι μου έτυχε εχθές το βραδάκι
Πήγα για ποτό σε ένα μπαράκι (*λέμε τώρα σπίτι είμαι και πίνω σόδα για να ξεπρηστώ από τη φασολάδα που είχα φάει το απόγευμα)...
Μαθαίνω, όχι ακριβώς μαθαίνω, ανακαλύπτω που λες ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι για όλους. Ένα μπούμερανγκ συγκεκριμένα. Βέβαια, το παραπάνω είχα την τιμή να το μάθω όταν έπαθα το πρώτο προσωπικό μου σοκ. Απλά δεν το είχα παρατηρήσει να γίνεται και σε άλλους.

Και το είχα παράπονο, όχι τίποτ’ άλλο, απλά νόμιζα ότι γυρίζει ο τροχός μόνο για μένα... * Φανταστείτε ψυχοσύνθεση και I.Q. ραδικιού που είχα. Ααααιιιντεεε...

Ξέρετε τη φράση «θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει και ο φτωχός» την είχα απορροφήσει μόνο θεωρητικά στο μυαλό μου για τον υπολοιπο κόσμο.

Αλλά τελικά για άλλη μια φορά ανατρέπεται η κοσμο-ψυχο-θεωρία μου.

Μιλάω για έναν άνθρωπο που προέβαλλε ηθικοφάνεια στους άλλους, κατέκρινε την ανηθικότητα των λοιπών με τον χειρότερο τρόπο και που ξαφνικά φανερώθηκε η δική του σαπίλλα της ψυχής του. Κάτι που έχουμε κάνει λίγο πολλοί όλοι μας. Στο ελάχιστο ή και στον υπερθετικό του βαθμό. Ή και καθόλου. Αξιοθαύμαστοι οι τελευταίοι σίγουρα..

Δεν κρίνω την σαπίλλα του. Άλλωστε δεν έχω τον χρόνο... έχω τα δικές μου ανισσοροπίες να φέρω εις πέρας. Δεν είναι ότι με ευχαριστεί ή ότι νιώθω ικανοποίηση γι' αυτό το παιχνίδι που πήρε στα χέρια του. Το I.Q. μου έχει αυξηθεί (λίγο όχι πολύ) από τότε και δεν μπαίνει η λογική μου στη διαδικασία να νιώσω την παραμικρή ευχαρίστηση. Απλά, να, με εκπλήσσει η ζωή ενός ανθρώπου πόσο εύκολα ανατρέπεται από τη μία στιγμή στην άλλη. Από την νομιμότητα στην παρανομία. Από την ομορφιά της ζωής στην ασχήμια της. Από τον πλούτο στην φτώχια. Από την σωστή ισορροπία στην πλήρη ανώμαλη κατάσταση. Και από την ηθικοφάνεια κυρίως στην απόλυτη σαπίλα της ψυχής.

Και να που τελικά όμως δεν έπαιζα μόνο εγώ το μπούμερανγκ. Το πήρε και αυτός με τη σειρά του στα χέρια του. Και τον έπαιζε χρόνια κι αυτός... αλλά να, εδώ παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο ο τροχός που λέγαμε. Όχι του οδοντιάτρου (ωχ, χρωστάω 50 ευρώπουλα στον οδοντίατρο) αλλά της ζωής.

Αυτή είναι η πρώτη ειρωνία. Η δεύτερη είναι ότι ο τύπος έκανε σχεδόν ότι κατέκρινε! Παράλογο; (που έλεγε και ένας από τους δέκα μικρούς Μήτσους)
.

Πως αλλιώς να το εκφράσω; Είναι σαν να βλέπετε έναν φανατικό χριστιανό να σταυροκοπιέται στην εκκλησία, να λιβανίζει κάθε απόγευμα στο σπίτι του, να ανάβει το καντήλι και να φυλά εικόνες, να προσεύχεται για το τάδε καλό για το ένα για το άλλο και από την άλλη μεριά όταν φεύγει από τον ναό της εκκλησίας ή από τη θαλπωρή του σπιτιού του και να καταριέται τον κάθε έναν και να σκοτώνει, να εκπορνεύεται, να ληστεύει, να κερατώνει κ.ο.κ....

Βασικά, δε ξέρω αν σας έδωσα πλήρη καθοδήγηση στο κείμενο.. Αυτός που με ξέρει θα το καταλάβει. Ή αυτός που έχει φαντασία πάλι θα καταλάβει. Ή αυτός που έχει διαβάσει τα πρώτα Posts μου. Ή κανένας. Και τι έγινε; Τέσπα..

Η ώρα είναι κάπως περασμένη και γράφω από το σπίτι μου για να το αποθηκεύσω στη memory stick προκειμένου να το ποστάρω αύριο (δλδ για σας σήμερα). Θα βάλω δε θα βάλω το γαμημένο το DSL? Που θα μου πάει;